IV SAB/Po 10/11
PostanowienieWSA w Poznaniu2011-03-22
Skład orzekający: Tomasz Grossmann
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej dotycząca braku odpowiedzi na propozycję ugody zadośćuczynienia jest dopuszczalna przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., obejmującym m.in. decyzje administracyjne i określone postanowienia. Propozycja zawarcia ugody zadośćuczynienia nie jest formą działania administracji publicznej przewidzianą w tym katalogu, wobec czego brak odpowiedzi organu na taką propozycję nie stanowi bezczynności w rozumieniu prawa administracyjnego. Roszczenia odszkodowawcze powinny być dochodzone przed sądem powszechnym, a nie sądem administracyjnym. W konsekwencji skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący A. Ś. i G. Ś. złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając brak reakcji na ich pisma z propozycją ugody zadośćuczynienia za rzekome szkody związane z powstaniem nowej stacji paliw LPG w sąsiedztwie ich stacji. Organ wskazał, że prowadził postępowanie administracyjne dotyczące robót budowlanych i wydał stosowne decyzje, a zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów p.poż. nie potwierdziły się. Skarżący domagali się wypłaty kwot 900.000 zł i 1.200.000 zł jako minimalnego zadośćuczynienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i zwrócił skarżącym uiszczony wpis.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. i G. Ś. PHU "[...]" na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] w przedmiocie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym uiszczony wpis.
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. A. Ś. i G. Ś. wnieśli skargę na "brak postępowania przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego [...]". Ocenili w niej, że organ pozostaje w bezczynności w związku z otrzymaniem od skarżących dwóch pism, z których jedno zostało wystosowane przez G. Ś. w dniu [...] sierpnia 2010 r., a drugie – przez A. Ś. w dniu [...] października 2010 r. Brak reakcji organu skutkuje tym, że skarżący nie wiedzą, czy organ zgadza się na zawarcie ugody, czy też nie, blokując dalsze czynności w tej sprawie. Do skargi skarżący załączyli kopie ww. pism, w których zarzucają organowi nie przestrzeganie przepisów prawa budowlanego, p.-poż. oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. W efekcie, w bezpośrednim sąsiedztwie należącej do skarżących stacji paliw LPG przy ul. [...] powstała nowa stacja paliw LPG, przy ul. [...], bez ich (skarżących) "zgody jako sąsiadów co stanowi bez sporny konflikt interesów" (k. 8, 11-12 akt sądowych). W związku z powyższym Skarżący zażądali od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB") wypłacenia 900.000 złotych (w piśmie z dnia 24 sierpnia 2010 r.) oraz 1.200.000 złotych (w piśmie z dnia 02 października 2010 r.) podkreślając, że jest to minimalna kwota zadośćuczynienia za "zmarnowanie" 16 lat pracy nad wizerunkiem firmy i utrwaleniem znaku firmowego, utratę klientów i dochodów firmy oraz konieczność zmiany profilu działalności, pozyskania nowych klientów i ich zaufania.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2009 r. na wniosek G. Ś. zostało wszczęte postępowanie w sprawie robót budowlanych przy ul. [...]. Po stwierdzeniu, że inwestor prowadzi roboty w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, roboty budowlane zostały wstrzymane. Przedłożony przez inwestora projekt budowlany zamienny decyzją PINB z dnia [...] marca 2010 r. został zatwierdzony i udzielone zostało pozwolenie na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku obsługi stacji paliw LPG oraz stanowiska do tankowania gazu – jako że ww. projekt był zgodny z obowiązującymi przepisami i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz posiadał wymagane opinie rzeczoznawców. Organ nadmienił, że skarga G. Ś. o tej samej treści (w kwestii złamania przepisów p.-poż.) była już wcześniej przezeń rozpatrywana a wskazane w niej zarzuty nie potwierdziły się. Z kolei kwestia niedopuszczalności zawarcia ugody pomiędzy stroną a organem została skarżącym wyjaśniona w znajdującym się w aktach sprawy piśmie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej w skrócie "p.u.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 p.u.s.a.), w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Są to:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Jak z powyższego wynika, bezczynność podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień, tudzież nie podejmuje innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powołany przepis wymienia akty związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczająca poza zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie dotyczy w istocie - jak wynika z twierdzeń skarżących – braku odpowiedzi PINB na skierowane do niego dwie propozycje "ugody zadośćuczynienia", która miałaby się sprowadzać do wypłaty przez organ na rzecz skarżących określonych przez nich kwot. W związku z powyższym należy stwierdzić, że tego rodzaju ugoda pomiędzy stroną a organem jest instytucją nieznaną polskiemu prawu administracyjnemu i nie znajduje się w katalogu form prawnych działania administracji zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Wobec tego organ administracji nie zawierając takiej ugody, ani nie odpowiadając na kolejne pisma skarżących w tej sprawie, nie dopuszcza się bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Jeżeli rzeczywistym celem skarżących było doprowadzenie do uzyskania odszkodowania ("zadośćuczynienia") z tego tytułu, że - jak twierdzą - w wyniku określonych działań (ewentualnie zaniechań) konkretnych organów administracji publicznej (tu: PINB) związanych z uruchomieniem stacji LPG przy ul. [...] ponieśli szkodę, to właściwą drogą dochodzenia takich roszczeń jest ewentualne postępowanie przed sądem powszechnym. Natomiast do właściwości sądu administracyjnego sprawy tego rodzaju nie należą.
Mając wszystko to na względzie skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.
O zwrocie skarżącym uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło