IV SAB/Po 11/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O.N. J.M. na bezczynność Komunalnych Zasobów Mieszkaniowych w P. w przedmiocie nie wydania decyzji postanawia odrzucić skargę /-/ G.Radzicka W skardze na bezczynność Zarządu Komunalnych Zasobów Mieszkaniowych w P. skarżący prowadzący działalność gospodarczą - B. O. N. stwierdził, że zwrócił się zażaleniem do SKO na nie załatwienie przez Gminę P. - Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych jego wniosku o natychmiastowe dostarczenie lokali socjalnych przyznanych w wyrokach eksmisyjnych lokatorom A. i P. R. i J.K. W ocenie skarżącego przekazanie jego zażalenia Prezydentowi Miasta P. pismem z [...]lutego 2006 r., bez odniesienia się do merytorycznych aspektów sprawy powoduje, że lokatorzy w dalszym ciągu zamieszkują w lokalach, z których zostali wyrokiem eksmitowani, nie płacą czynszu, narażając skarżącego na poważne straty. Rozpoznając niniejszą skargę Sąd uznał ją za niedopuszczalną. Ustawa z 21 czerwca 2001 r. o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 71 poz. 733 ze zm.) zasady gospodarowania zasobem mieszkaniowym gminy, w tym umowy o odpłatne używanie lokalu jak i ustawę najmu lokalu socjalnego, poddaje procedurze cywilno - prawnej, co oznacza, że sprawy na tle stosowania przepisów ustawy muszą rozpoznawać sądy powszechne. Przepisy art. 18 ust. 4 ustawy wskazują wprost na uprawnienia właściciela, który również może dochodzić przed sądem powszechnym odszkodowania w sytuacjach jeżeli gmina nie dostarcza lokalu socjalnego osobie uprawnionej do niego z mocy wyroku. Skoro więc przepisy cytowanej wyżej ustawy wykluczają przyznanie lokalu socjalnego w formie decyzji, niedopuszczalnym jest tryb administracyjny w sprawie. Wprawdzie SKO w przypadku kiedy żądanie było sprecyzowane w ten sposób że skarżący wnosił o przyznanie lokalu socjalnego eksmitowanym lokatorom przez organ I instancji i żalił się na jego bezczynność, winno wydać postanowienie stwierdzające niesłuszność merytoryczną zażalenia skarżącego, a tego wymogu nie spełnia pismo z [...] lutego 2006 r., to powyższe uchybienie nie ma wpływu na istotę sprawy, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może uwzględnić żądania skargi zawartego w pkt 4 a, b, c bowiem nie zezwala na to obowiązujące prawo. Z tych względów na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 i art. 222 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu. /-/ G.Radzicka KB/