IV SAB/Po 11/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ś. i G. Ś. PHU "[...]" na bezczynność Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu w przedmiocie bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. A. Ś. i G. Ś. wnieśli skargę na bezczynność Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej zaznaczając, że skarga dotyczy pisma Komendanta z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w sprawie nowopowstałej stacji gazu (LPG) zlokalizowanej w [...] obok istniejącej stacji gazu (LPG) przy ul. [...]. Skarżący napisali, że nie otrzymali odpowiedzi na pytania zadane w piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. Nadto, wskazując na przepisy ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) oraz przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.; dalej w skrócie "k.p.a."), skarżący stwierdzili, że budowle nowopowstałej stacji (nasyp i garaż) są samowolą budowlaną i łamią szereg przepisów, którym podlegają. Na inwestycję nie została wyrażona zgoda, ponieważ inwestor o taką zgodę nie wystąpił. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga jest niedopuszczalna, jak nie dotycząca żadnego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz., 1269 ze zm.; dalej w skrócie "p.u.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 p.u.s.a.), w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej w skrócie "p.p.s.a."). Przedmiotowy zakres tej kontroli określony został w art. 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Są to: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak z powyższego wynika, bezczynność podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego może dotyczyć jedynie sytuacji, w których organ, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wydaje decyzji administracyjnych, niektórych postanowień (w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także rozstrzygających co do istoty, ponadto wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie) tudzież nie podejmuje innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powołany przepis wymienia akty związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej wykraczająca poza zakres przedmiotowy określony w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie dotyczy - jak wynika z twierdzeń skarżących - nieokreślenia przez organ swojego stanowiska w sprawie nowopowstałej stacji gazu (LPG) przy ul. [...] i nieudzielenia odpowiedzi na szczegółowe pytania postawione w związku z tym przez skarżących w piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. Jednakże zachowania takie jak "nieokreślenie stanowiska w sprawie" tudzież "nieudzielenie odpowiedzi na pytanie" (o ile nie dotyczą informacji publicznej) nie mieszczą się w pojęciu bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Na marginesie należy zwrócić uwagę na wewnętrzną sprzeczność samej skargi. W jej części wstępnej skarżący bowiem stwierdzają, iż "nie otrzymali odpowiedzi" na pytania zadane w piśmie z dnia [...] listopada 2010 r., po czym w dalszej jej części odnoszą się do poszczególnych punktów, jak piszą, "udzielonej im odpowiedzi". W istocie zatem przedmiotem skargi nie jest nieokreślenie przez organ stanowiska i nieudzielenie odpowiedzi na pytania, ale określenie tego stanowiska i udzielenie odpowiedzi w sposób niesatysfakcjonujący skarżących i niezgodny z ich oczekiwaniami. Takie działanie organu tym bardziej jednak nie mieści się w pojęciu bezczynności. Zarzut bezczynności w sprawie nie może się ostać także w obliczu podjęcia przez organ określonych czynności wyjaśniających przedstawionych w korespondencji ze skarżącymi oraz w odpowiedzi na skargę. Sąd podziela przy tym pogląd wyrażony przez organ w odpowiedzi na skargę, że żadna z czynności wyjaśniających, podjętych na skutek pisma skarżących z dnia [...] listopada 2010 r., nie mieści się w zakresie aktów lub czynności wymienionych art. 3 § 2 p.p.s.a. Podjęte przez organ administracji czynności dotyczą stanu faktycznego. Z działań organu administracji dla skarżących nie wynikły żadne obowiązki lub uprawnienia, jak również poprzez te czynności skarżący nie zostali pozbawieni posiadanych uprawnień, ani nie nałożono na skarżących nowych obowiązków. Dlatego, w ocenie Sądu, czynności podjęte przez organ administracji nie należą do tej sfery działania administracji publicznej, nad którą kontrolę sprawują sądy administracyjne. W związku z powyższym skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.