IV SAB/Po 113/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-04-03

Skład orzekający: Donata Starosta, Tomasz Grossmann, Maciej Busz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie złożyła formalnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym nie złożyła formalnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 PPSA i art. 37 § 1 KPA. Dopiero po wyczerpaniu tej procedury strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
K. Z. złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w sprawie rozpatrzenia jego odwołania od decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego na leki. SKO przedłużyło termin rozpatrzenia odwołania, a następnie wydało decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący twierdził, że wielokrotnie interweniował w SKO w sprawie opóźnień, ale nie złożył formalnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd administracyjny odrzucił skargę z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi K. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania, postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokatowi D. J. od Skarbu Państwa (Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) wynagrodzenie w kwocie 240 (dwieście czterdzieści) złotych podwyższone o kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą podatek od towarów i usług – łącznie 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wnioskiem z dnia [...] marca 2013 roku K. Z. wystapił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] o przyznanie zasiłku celowego na leki w kwocie 389.50 gr . Decyzją z dnia [...] mrca 2013 roku w sprawie o sygnaturze [...] odmówił pomocy finansowej w formie zasiłku celowego, specjalnego zasiłku celowego lub zasiłku celowego pod warunkiem zwrotu części lub całości przyznanego świadczenia na zakup leków w wysokości 389,50 zł z uzasadnieniem ,że wnioskodawca przekracza wymagane kryterium dochodowe w wysokości 542 zł . Otrzymuje 1150.48 zł i po odliczeniu kwoty dobrowolnych alimentów w wysokości 350 zł jego dochód wynosi 800.48 zł. Z decyzji wynika, że wnioskodawca nie spełnia również przesłanek z art.41 ustawy o pomocy społecznej na przyznanie zasiłku celowego na leki. Jego trudna sytuacja życiowa pozwoliła tylko na przyznanie w oparciu o inną decyzję bonów obiadowych z całkowitym zwolnieniem z odpłatności. Od decyzji powyższej K. Z. odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Z akt sprawy wynika, że wpłynęło on do SKO w dniu 10 kwietnia 2013 roku. W dacie 22 maja 2013 roku SKO wydało postanowienie o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2013 roku z powodu nadmiernej ilości spraw złożonych do Kolegium w stosunku do możliwości orzeczniczych. W dniu 21 sierpnia 2013 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję w przedmiocie utrzymania decyzji organu pierwszej instancji. W dniu 7 października 2013 roku wpłynęła za pośrednictwem SKO skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania i stwierdzenie ,że decyzja nie została jeszcze wydana. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę podało, że posiedzenie składu orzekającego , na którym zapadło rozstrzygnięcie w tej sprawie odbyło się w dniu 21 sierpnia 2013 roku. Z uwagi jednak na dużą ilość spraw, które zostały przydzielone do rozstrzygania poszczególnym członkom etatowym Kolegium ,przy braku środków budżetu Państwa na działalność członków pozaetatowych SKO oraz z uwagi na nieobecność w pracy sprawozdawcy w okresie od 30 września 2013 roku do 30 października 2013 roku sporządzenie uzasadnienia w tej sprawie i wysłanie go nastąpiło z opóźnieniem. Rozstrzygnięcie w tej sprawie zostało już wysłane skarżącemu. Z metryki akt sprawy wynika, że zostało wysłane dopiero 6 listopada 2013 roku. Skarżący na zapytanie Sądu czy wzywał SKO do usunięcia naruszenia prawa, odpowiedział ,że był wielokrotnie w SKO w czerwcu, lipcu, sierpniu i usłyszał, że pracownik ma urlop wypoczynkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie K. Z. wniósł skargę na przewlekłe działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania jego odwołania od decyzji MOPRU odmawiającej przyznania jemu zasiłku celowego na leki. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Takie sformułowanie przepisu art. 52 p.p.s.a. stawia zażalenie na równi z takimi środkami zaskarżenia jak odwołanie i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania lub niezałatwienie sprawy przez SKO w terminie jest dopuszczalne w niniejszej sprawie wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a, czyli złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa . Z akt sprawy nie wynika, że takie wezwanie zostało złożone przez skarżącego do SKO. Skarżący, mimo wezwania Sądu pierwszej instancji, nie nadesłał potwierdzenia wniesienia takiego wezwania a podał jednie ,że był w miesiącu czerwcu, lipcu i sierpniu w SKO. Tym samym w świetle art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., zaniechanie wniesienia formalnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa do organu wyższego stopnia skutkuje odrzuceniem skargi na przewlekłość postępowania, bez względu na to, jakie skarżący podnosi zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia postępowania SKO. Jakkolwiek sądy administracyjne powołane zostały do kontroli zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej, to nie mogą jednak zastępować organów w wykonywaniu powierzonych im ustawowo zadań. Jeżeli organ nie załatwia sprawy w terminie lub prowadzi postępowanie w sposób przewlekły stronie przysługuje środek ochrony – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. To ten organ w pierwszej kolejności dysponuje instrumentami proceduralnymi zmierzającymi do zobligowania organu do terminowego załatwienia sprawy, wszczętej żądaniem strony. Jeżeli organ uzna zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości (art. 37 § 2 k.p.a.). Dopiero po wyczerpaniu tego trybu zaskarżenia strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego.( zobacz tak samo Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2013 r.II OSK 1449/13 w lex.) W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada pisemności (art.14 kpa) . Wyjątkowo może być sprawa załatwiona ustnie, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie .treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji. Z akt sprawy nie wynika aby skarżący wezwał w ten sposób do usunięcia naruszenia prawa a skarżący tego nie udowodnił. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu. O kosztach orzeczono na podstawie § 18 ust1 pkt c i §19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło