IV SAB/Po 114/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłków celowego i celowego specjalnego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia (...) r. K. S. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego i celowego specjalnego pod warunkiem zwrotu części lub całości na zakup spodni w wysokości (...) zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a lub ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu- wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność SKO nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a., bowiem nie wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Uznać zatem należy, że skarga wniesiona do Sądu przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślić jednocześnie należy, że złożenie przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej sprawie tj. wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 K.p.a. nie pozbawi go możliwości ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność SKO. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.