IV SAB/Po 12/06
PostanowienieWSA w Poznaniu2006-05-12
Skład orzekający: Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nie rozpatrzenia odwołania od rozstrzygnięcia organu I instancji w sprawie zwrotu świadczeń rodzinnych jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie poprzedził jej wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 53 § 2 PPSA, skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a w przypadku braku odpowiedzi – w terminie 60 dni od wniesienia wezwania. Brak takiego wezwania czyni skargę niedopuszczalną.Stan faktyczny
K. O. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w związku z nierozpatrzeniem jej odwołania od rozstrzygnięcia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. dotyczącego zwrotu świadczeń rodzinnych. Skarżąca twierdziła, że organ odwoławczy nie wydał decyzji w sprawie jej odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że wezwanie organu I instancji miało charakter cywilnoprawny, a Kolegium nie pozostaje w bezczynności. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, tj. braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w związku z nie wydaniem decyzji w przedmiocie zwrotu świadczeń rodzinnych; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Pismem z dnia [...] marca 2006 r., które do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wpłynęło w dniu [...] marca 2006 r., K. O. wniosła skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie nie rozpatrzenia złożonego przez nią odwołania od rozstrzygnięcia Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. zawartego w pismach tego organu z dnia [...] września 2005 r. oraz [...] listopada 2005 r. Skarga złożona została po doręczeniu K. O. odpisu pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...], którym organowi I instancji zwrócono akta sprawy oraz przekazano pismo strony z dnia [...] grudnia 2005 r. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością. W uzasadnieniu tego pisma Kolegium podniosło, iż strona wadliwie uznała pismo organu I instancji za decyzję administracyjną wskazując, iż podstawę wystąpienia przez organ z żądaniem zwrotu pobranych świadczeń rodzinnych stanowiły przepisy art. 405 i 410 k.c, a stanowisko organu I instancji w tej sprawie nie jest stanowiskiem organu administracji publicznej podlegającemu zgodnie z art. 1, czy też skutkującym wszczęciem postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 61 k.p.a.
W uzasadnieniu skargi K.O. wyjaśniła, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2005 r. zażądała od organu I instancji wydania decyzji w trybie art. 30 ustawy o świadczeniach rodzinnych o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń i o umorzeniu wypłaconej kwoty 3.072 zł, tytułem otrzymanego świadczenia rodzinnego na podstawie decyzji z dnia [...] czerwca 2004 r. w dniu [...] grudnia 2005 r. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie odmowy umorzenia zwrotu kwoty pobranych przez nią świadczeń rodzinnych, które to odwołanie nie zostało rozpatrzone, a organ odwoławczy nie poinformował jej o przyczynach przekroczenia terminu w rozpoznaniu odwołania. Strona podniosła, iż otrzymała jedynie korespondencję wewnętrzną pomiędzy organami I i II instancji, która to korespondencja nie może zostać uznana za decyzję organu odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie, argumentując iż wobec cywilnoprawnego charakteru wezwania, które organ I instancji wystosował do strony, złożone pismo nie może zostać uznane za odwołanie w znaczeniu art. 129 k.p.a., a samo Kolegium nie pozostaje w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego przepis ten nie ma zastosowania, bowiem w stosunku do tego organu nie ma organu wyższego stopnia. W takiej sytuacji, stosując zasadę autokontroli działania organu oraz pierwszeństwa postępowania administracyjnego przed postępowaniem sądowym, przed wniesieniem skargi należy wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na nie załatwieniu sprawy w terminie. Podstawa prawna takiego wezwania zawarta została w przepisie art. 53 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późniejszymi zmianami). Zgodnie z art. 52 §1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a zgodnie z § 2 tego art. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 §1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z §2 tego art. w przypadkach, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 lub na inne akty, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., skarżąca nie skierowała do tego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, stąd skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i §3 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak
jf
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło