IV SAB/Po 120/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział IV w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skarg R. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargi Pismami datowanymi na dzień [...] września 2020 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi zatytułowane "Skarga na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki". Jako podstawę prawną swojego roszczenia skarżący powołał przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 75 ze zm.) wnosząc o przyznanie minimalnej stawki [...] zł wynikającej z powyższej ustawy. Jak wskazuje analiza wniesionych skarg dotyczyły on postępowań, które toczyły się przed Burmistrzem Ś. pod sygnaturami: 1. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]); 2. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]); 3. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]); 4. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]); 5. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]); 6. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]); 7. [...] (skarga zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Po [...]), W jednobrzmiącym uzasadnieniu powyższych skarg wskazano, że w ocenie skarżącego Urząd Miejski w Ś. nieprawidłowo odpowiedział na wniosek o udzielenie informacji publicznej przez co doprowadził do przewlekłości postępowania. Zdaniem skarżącego wniosek powyższy płynie z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., które uchyliło wydane w wyniku złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej decyzje Burmistrza Ś. o odmowie udzielenia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie skargi przez sąd administracyjny każdorazowo musi zostać poprzedzone zbadaniem dopuszczalności jej wniesienia. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sądowi jest wiadomym z urzędu, że: - skarżący R. S. od lipca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., sygn. akt IV SAB/Po [...] odrzucił datowaną na dzień [...] października 2020 r. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. m.in. w sprawach prowadzonych przed Burmistrzem pod sygn. [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...] Jak wskazuje analiza akt sprawy IV SAB/Po [...] skarga powyższa została oparta zarzucie naruszenia przez organy administracji publicznej przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. 2020 r., poz. 2176 ze zm.). Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 - zwanej dalej "p.p.s.a."), jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki określone w tych przepisach (§ 3 p.p.s.a.). Opisane powyżej wyszczególnienie aktów i czynności jest wyczerpujące i stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że skarga wniesiona w innym przedmiocie niż określony powyżej, nie podlega kontroli sądów administracyjnych i zostanie odrzucona w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zauważa, że przedmiotowe skargi dotyczą żądania "stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu odwoławczym" a uprawnienie do ich wniesienia skarżący wywodzi na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ustawa reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze. Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 w/w ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Wniesienia skargi o jakiej mowa w powyższym przepisie jest możliwe w przypadku, gdy toczy się postępowanie przed sądem powszechnym lub przed sądem administracyjnym. Skarga powyższa jest natomiast niedopuszczalna w sytuacji kwestionowanie działań administracji publicznej – zwalczeniu stanu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania służy instytucji skargi, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. Jest to o tyle istotne, że jak wskazano powyżej skarżący datowaną na dzień [...] października 2020 r. skargą zaskarżył przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. m.in. w sprawach prowadzonych przed Burmistrzem pod sygn. [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...] Co istotne, skarga powyższa została oparta na zarzucie naruszenia przez organy administracji publicznej przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Sądu nie sposób zatem przyjąć, aby intencją skarżącego było w niniejszej sprawie wniesienie skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Ś. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, skoro odrębnym pismem procesowym, opartym na przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, skarżący zakwestionował działania organu w zakresie złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. To w ramach skargi z dnia [...] października 2020 r. skarżącemu przysługiwała ochrona przed przewlekłym prowadzeniem postępowania przez Burmistrza Ś. . Konsekwentnie, w ocenie Sądu nie zaistniały w przedmiotowych skargach inne podstawy prawne do przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej. Równocześnie wniesione przez skarżącego skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki były niedopuszczalne. Jak powyżej wskazano skarga na przewlekłość postępowania jest bowiem dopuszczalna jedynie w toku postępowania sądowego w sprawie, której dotyczy. Jej zasadniczym celem jest usunięcie stanu przewlekłości i spowodowanie rozpoznania toczącej się sprawy przez sąd. Podkreślić należy, że ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. normuje szczególny tryb, przeznaczony jedynie do orzekania w zakresie oznaczonym tą ustawą (art. 1 ust. 1 i 2), a zakresu ustawy nie można rozszerzać. Oznacza to, że w oparciu o przepisy powyższej ustawy nie można zaskarżyć przewlekłości postępowania toczącego się przed organem administracji publicznej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargi jako niedopuszczalne.