IV SAB/Po 120/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. W dniu 11 kwietnia 2025 r. V. S. (dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W dniu 28 kwietna 2025 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego zawierające oświadczenie, że cofa złożoną w niniejszej sprawie skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwana dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2017 r. , sygn. akt I OSK 3/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości, co do swej treści, a w sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak punkcie 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.