IV SAB/Po 121/21
WyrokWSA w Poznaniu2021-11-19
Skład orzekający: Maciej Busz, Maria Grzymisławska-Cybulska, Sebastian Michalski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, i czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności, ponieważ nie zarejestrował wniosku o wznowienie postępowania, nie założył akt sprawy wznowieniowej i nie wydał w ustawowym terminie postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. Bezczynność ta nie miała jednak charakteru rażącego naruszenia prawa, gdyż wynikała z błędnej oceny prawnej organu co do aktualności przesłanek wydania postanowienia, a nie z rażących zaniedbań. Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca.Stan faktyczny
Skarżący V. Z. złożył skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów K.p.a. poprzez przekroczenie terminów załatwienia sprawy. Wojewoda wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi, argumentując, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez pełnomocnika, który utracił umocowanie. Sąd uznał skargę za uzasadnioną, stwierdzając bezczynność organu, ale nie uznał jej za rażące naruszenie prawa.Rozstrzygnięcie
Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia sprawy V. Z. z wniosku o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oddalił skargę w pozostałej części i zasądził od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi V. Z. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. zobowiązuje Wojewodę do załatwienia sprawy V. Z. z wniosku o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. oddala skargę w pozostałej części, 5. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
V. Z., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę odnośnie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania złożonego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym i zażądał:
- zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu w terminie czternastu dni od daty doręczenia wyroku,
- stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, a bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
- przyznania na rzecz skarżącego od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 w związku z art. 149 § 2 P.p.s.a.,
- wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 w związku z art. 149 § 2 P.p.s.a.
- zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu [...] marca 2020 roku skarżący wystąpił do Wojewody z wnioskiem o wznowienia postępowania w sprawie [...] Pomimo upływu ponad roku od złożenia podania, a także pomimo złożenia ponaglenia (pismo z dnia [...] lipca 2020 roku), organ nie podjął żadnych czynności w celu merytorycznego rozpoznania wniosku.
Autor skargi wskazał, że w okolicznościach sprawy organ dopuścił się bezczynność, bo nie wydał aktu i nie wyznaczył nowego terminu załatwienia sprawy, a także organ przewlekle prowadzi postępowanie, bo podejmuje czynności pozorne, nieistotne dla załatwienia sprawy.
W ocenie autora skargi bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowanie mają cech rażącego naruszenia prawa. Organ przekroczył ustawowy maksymalny termin załatwienia sprawy, co nie może być usprawiedliwione powtarzanymi od 2014 roku twierdzeniami o brakach kadrowych.
Za przyznaniem stronie sumy pieniężnej przemawia długie oczekiwanie na wydanie decyzji zezwalającej na pobyt czasowy oraz brak zawiadamiania strony o przyczynach zwłoki. Nadmiernie długie postępowanie powoduje szkodę moralną i wymaga słusznej rekompensaty.
Wyprzedając ewentualny wniosek organu o miarkowanie kosztów procesu autor skargi podkreślił, że brak jest podstaw do zasądzania tych koszów poniżej stawek minimalnych.
Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Organ wyjaśnił, że przed Wojewodą nie toczy się obecnie postępowanie o wydanie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wniosek złożony w dniu [...] lipca 2019 roku został zwrócony w trybie art. 261 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego ze względu na brak przedłożenia dowodu uiszczenia opłaty skarbowej (postanowienie z dnia [...] lutego 2020 roku).
Pismem z dnia [...] lutego 2020 roku V. Z. odwołał pełnomocnictwo dla radcy prawnego D. K. oraz ustanowił nowego pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym.
Tymczasem radca prawny D. K. w dniu [...] marca 2020 roku złożył w imieniu mocodawcy wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia z dnia [...] lutego 2020 roku, a w dniu [...] marca 2020 roku wniosek o wznowienie postępowania. Wskazane czynności zostały dokonane po wygaśnięciu umocowania.
Do dnia [...] sierpnia 2020 roku wiążącym dla organu dokumentem było pismo dotyczące odwołania pełnomocnictwa dla radcy prawnego D. K.. We wskazanym dniu, tj. [...] sierpnia 2020 roku radca prawny D. K. dostarczył nowe, datowane na [...] luty 2020 roku oraz potwierdzone za zgodność z oryginałem, pełnomocnictwo podpisane przez V. Z..
Aktualnie organ nie kwestionuje uprawnienia radcy prawnego D. K. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika. Jednak na dzień wpływu wniosku o wznowienie postępowania wskutek odwołania pełnomocnictwa radca prawny D. K. "nie miał interesu prawnego do wnioskowania w imieniu strony". Z tego względu nie podjęto żadnych czynności w celu załatwienia żądania wznowienia postępowania znak [...] zawartego w podaniu z dnia [...] marca 2020 roku. Organ nie założył osobnych akt administracyjnych dotyczących sprawy wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2019, poz. 2167 ze zm.). Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji obejmuje także brak efektywnych działań administracji w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie - art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie P.p.s.a.).
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd:
1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd może także orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).
Sprawy ze skarg w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zgodnie z art. 119 pkt 4 P.p.s.a., mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym - co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Analiza przekazanych akt administracyjnych ujawnia, że V. Z. ob. [...] ur. [...], reprezentowany przez radcę prawnego D. K. (dokument pełnomocnictwa opatrzony datą [...] lipca 2019 roku), podaniem z dnia [...] lipca 2019 roku, złożone drogą elektroniczną, wystąpił do Wojewody M. z wnioskiem o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.
Pełnomocnik wnioskodawcy, pismem z dnia [...] lipca 2019 roku skierowanym do Wojewody M., złożył korektę adresu wnioskodawcy i zażądał przekazania sprawy do Wojewody.
Wojewoda M. pismami z dnia [...] sierpnia 2019 roku za pośrednictwem pełnomocnika wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez: korektę wniosku w częściach A6-A8, A11, A15-A19, B1-6, D oraz E, okazanie do wglądu ważnego dokumentu podróży, przedłożenie 4 fotografii, uzupełnienia załącznika nr [...] w części III2, przedłożenia prawidłowo sporządzonego pełnomocnictwa oraz dostarczenia potwierdzenia dokonania opłaty za wydanie zezwolenia ([...]) oraz za udzielone pełnomocnictwo ([...]).
Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 roku skierowanym do pełnomocnika wnioskodawcy Wojewoda M. poinformował stronę o stwierdzeniu swojej niewłaściwości do załatwienia sprawy oraz przekazaniu wniosku z dnia [...] lipca 2019 roku do Wojewody. Sprawa wpłynęła do Wojewody w dniu [...] sierpnia 2019 roku.
Wojewoda, z uwagi na przekazanie powyżej opisanej sprawy oraz jednoczesne złożenie w dniu [...] lipca 2019 roku wniosku także w W. Urzędzie Wojewódzkim, dokonał połączenia spraw z zachowaniem wcześniejszej daty złożenia wniosku.
Z uwagi na brak wykonania wezwania do przedłożenia oryginału dokumentu potwierdzającego uiszczenie opłaty, postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 roku (nr [...]), na podstawie art. 123 oraz art. 261 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, Wojewoda zwrócił wniosek V. Z. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Postanowienie zostało przesłane do pełnomocnika D. K..
Pismem z dnia [...] lutego 2020 roku, w sprawie o nr [...], sygnatura: [...] z wniosku o pobyt i pracę z dnia [...] lipca 2019 roku, V. Z. wystąpił do Wojewody z prośbą o przesłanie wezwania do uzupełniania podania. Do pisma załączono: umowę najmu, dowody opłaty od wniosku ([...]) oraz za wydruk karty pobytu ([...]), ZUS ZUA, oświadczenie o wydruk karty bez adresu i z numerem PESEL, cztery zdjęcia, a także dyspozycję wysyłania korespondencji.
Strona wyjaśniła jednocześnie, że nieaktualna jest już sprawa o numerze [...], sygnatura: [...] z wniosku, który został złożony w W., a następnie przekazany do Urzędu Wojewódzkiego w P..
W treści pisma zawarte zostało oświadczenie o odwołaniu pełnomocnictwa dla D. K. oraz ustanowieniu pełnomocnika w osobie F. O.. Do podania załączono dodatkowe pismo zatytułowane "Odwołanie pełnomocnictwa" w sprawie nr [...], w którym zawarte zostało żądanie przekazywania korespondencji na adres nowo ustanowionego pełnomocnika.
Pismem z dnia [...] marca 2020 roku radca prawny D. K. złożył skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody w sprawie udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi V. Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 13 października 2020 roku o sygn. akt IV SAB/Po 108/20, odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wyjaśnił, że wniesienie skargi po zakończeniu postępowania administracyjnego ostatecznym rozstrzygnięciem stanowi przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynność organu.
Pismem opatrzonym datą [...] marca 2020 roku, a nadanym w placówce pocztowej w dniu [...] marca 2020 roku, radca prawny D. K., w imieniu V. Z., wystąpił do Wojewody z żądaniem wznowienia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy znak [...] w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 w związku z art. 126 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. W treści pisma wskazano, że organ pominął fakt uiszczenia przez wnioskodawcę opłaty za wydanie zezwolenia.
Pismem z dnia [...] lipca 2020 roku radca prawny D. K., działając w imieniu V. Z., złożył ponaglenie w związku z brakiem załatwienia wniosku o wznowienie postępowania w terminie określonym w art. 35 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
Wojewoda, pismem z dnia [...] sierpnia 2020 roku, zawiadomił radcę prawnego D. K. o przekazaniu ponaglenia Urzędowi do Spraw Cudzoziemców. Organ wyjaśnił jednocześnie, że nie przekazuje pisma zawierającego stanowisko organu względem ponaglenia, a to z uwagi na brak aktualnego pełnomocnictwa do reprezentowania V. Z., który ustanowił nowego pełnomocnika i odwołał dotychczasowe pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu D. K. (pismo cudzoziemca z dnia [...] lutego 2020 roku).
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 roku (wpływ do organu [...] sierpnia 2020 roku) radca prawny D. K. podniósł, że cudzoziemiec nigdy nie ustanawiał innych pełnomocników w sprawie z wniosku o wznowienie postępowania i zażądał przekazania kopii akt sprawy o wznowienie postępowania wraz z pismem, którym to cudzoziemiec jakoby ustanowił innego pełnomocnika w sprawie o wznowienie postępowania. Do pisma załączony został dokument pełnomocnictwa opatrzony datą [...] lutego 2020 roku. W treści pisma zawarto ponadto informację, że w sprawie o udzielenie zezwolenia cudzoziemiec wypowiada wszystkie pełnomocnictwa i ponownie ustanawia pełnomocnikiem radcę prawnego D. K..
Pismem z dnia [...] września 2020 roku Wojewoda wezwał pełnomocnika D. K. do dostarczenia oryginału potwierdzenia uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie [...]zł pod rygorem zwrócenia wniosku o sporządzenie kopii akt sprawy od momentu dostarczenia wniosku o wznowienie postępowania.
Dowód uiszczenia opłaty skarbowej został przekazany w dniu [...] września 2020 roku wraz z prośbą o wyjaśnienie przyczyn naliczenia opłaty, w sytuacji gdy wniosek dotyczył sporządzenia i przekazania fotokopii, a nie uwierzytelnionej kopii z akt sprawy.
Pismem z dnia [...] października 2020 roku Wojewoda udzielił wyjaśnienia, że dokumenty elektroniczne przesłane za pomocą platformy ePUAP opatrzone są kwalifikowanym podpisem elektronicznym, co jest równoznaczne z poświadczeniem tego dokumentu za zgodność z oryginałem.
Pismem z dnia [...] czerwca 2021 roku V. Z., reprezentowany przez radcę prawnego D. K., wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie z wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zgodnie z art. 147 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256; dalej w skrócie K.p.a.) wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony.
Stosownie natomiast do treści art. 149 K.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (§ 1), które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (§ 2). Wedle zaś art. 151 § 1 K.p.a., po przeprowadzeniu tego postępowania, organ wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, albo 2) uchyla decyzję dotychczasową i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Jeżeli natomiast organ administracji stwierdza brak podstaw do wznowienia postępowania, to na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, na które - zgodnie z art. 149 § 4 K.p.a. - służy zażalenie.
Przywołane regulacje nie pozostawiają wątpliwości, co do tego, że w przypadku złożenia wniosku o wznowienie postępowania, właściwy organ administracji jest zobowiązany do działania w jednej z prawnych form wymienionych w art. 3 § 1 pkt 1 lub 2 P.p.s.a. Albo wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, a następnie decyzję o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, bądź decyzje uchylającą decyzję dotychczasową i rozstrzygającą o istocie sprawy, albo wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, na które służy zażalenie.
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność/przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania jest dopuszczalna. Skarżący wyczerpał środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Na dzień wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a także na dzień wydania wyroku, sprawa z wniosku o wznowienie pozostaje niezałatwiona.
Skarga okazała się uzasadniona.
Podanie opatrzone datą [...] marca 2020 roku zostało złożone w placówce pocztowej w dniu [...] marca 2020 roku i wpłynęło do Wojewody w dniu [...] marca 2020 roku. P. spełnia wymagania określone w art. 63 § 3 K.p.a. W treści podania oznaczono osobę, od której pochodzi (zarówno stronę postępowania, jak i jej pełnomocnika) adres oraz żądanie. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że podanie spełnia wymagania formalne niezbędne dla wywołania skutku w postaci zobowiązania organu administracji publicznej do załatwienia sprawy w sposób przewidziany w art. 149 K.p.a.
Wskazać jednak należy, że przy składaniu wniosku o wznowienie postępowania radca prawny D. K. posłużył się tym samym dokumentem pełnomocnictwa, który złożył w postępowaniu przed Wojewodą M. wraz z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt i pracę z dnia [...] lipca 2019 roku.
Wojewoda trafnie podnosi, że dokument pełnomocnictwa załączony do podania o wznowienie postępowania nie dowodzi istnienia umocowania radcy prawnego D. K. do działania w imieniu wnioskodawcy.
Organ trafnie przyjmuje, że umocowanie określone dokumentem załączonym do wniosku o wznowienie zostało odwołane. Oceny tej nie zmienia fakt, że do pełnomocnictwa załączony został dowód potwierdzający uiszczenie w dniu [...] marca 2020 roku opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa stwierdzającego umocowanie odwołane.
Stanowisko organu znajduje jednoznaczne potwierdzenie w treść oświadczeń strony postępowania z dnia [...] lutego 2020 roku, gdzie V. Z. wskazuje, że odwołuje pełnomocnictwo dla radcy prawnego D. K., ustanawia nowego pełnomocnika i żąda przekazywania korespondencji na adres nowo ustanowionego pełnomocnika, a także składa deklarację o nieaktualności sprawy o numerze [...], sygnatura: [...] z wniosku złożonego w W..
Jednak powyższa konstatacja nie mogła prowadzić do oddalenia skargi.
Braki podania w zakresie wykazania umocowania podlegają uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 K.p.a., bowiem są to braki formalne podania. Skutkiem nieusunięcia tych braków w wyznaczonym terminie jest pozostawienie podania bez rozpoznania. Wojewoda nie wywiązał się z powyższych obowiązków procesowych.
Natomiast w toku wymiany korespondencji pomiędzy autorem skargi a Wojewodą, podjętej po ponagleniu (złożone [...] lipca 2020 roku), a prowadzonej, aż do [...] października 2020 roku, rozstrzygnięte zostały wątpliwości dotyczące braku umocowania do działania radcy prawnego D. K. w imieniu V. Z. w postępowaniu z wniosku o wznowienie postępowania. W dniu [...] sierpnia 2020 roku do Wojewody wpłynął odpis dokumentu pełnomocnictwa z dnia [...] lutego 2020 roku uwierzytelniony przez radcę prawnego D. K..
Skoro organ uznaje, że z dniem [...] października 2020 roku ustały wątpliwości, co do umocowania pełnomocnika, to przyjąć należy, że najpóźniej z tą datą rozpoczął bieg termin na wypowiedzenie się w prawem przewidzianej formie procesowej, co do wniosku o wznowienie postępowania.
Wojewoda nie zarejestrował wniosku o wznowienie, nie założył akt sprawy wznowieniowej oraz nie wydał w terminie określonym w art. 35 K.p.a. postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. Postępując konsekwentnie organ nie zawiadomił wnioskodawcy o braku załatwienia sprawy w terminie oraz nie wyznaczył nowego terminu dla jej załatwienia oraz nie pouczał o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 K.p.a.).
Z powyższych względów Sąd uznał, że Wojewoda pozostaje bezczynny, gdyż nie podejmuje działań mających na celu załatwienie skutecznie złożonego wniosku o wznowienie postępowania. Taki bezprawny stan rzeczy uzasadniał nałożenie na Wojewodę obowiązku załatwienia sprawy V. Z. z wniosku o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.
Powyższe rozstrzygniecie konsumuje żądania wynikające ze skargi na bezczynność oraz skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla sytuacji uwzględnia tych skarg ustawodawca określił tożsame środki sądowoadministracyjne.
W ocenie Sądu bezczynność Wojewody nie ma charakteru rażącego naruszeniem prawa. Stan bezczynności organu nie wynika z rażących zaniedbań odnośnie obowiązku terminowego załatwiania spraw administracyjnych, lecz spowodowany jest błędną oceną prawną, co do aktualizacji przesłanek wydania postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania. W tej sytuacji zbędne i nieuzasadnione jest stosowanie dolegliwszych środków sądowoadministracyjnych służących zwalczaniu bezczynności organu administracji publicznej w postaci wymierzenia organowi grzywny.
Analiza akt sprawy nie ujawnia okoliczności uzasadniających wydanie orzeczenia o przyznaniu skarżącemu od organu sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Zachowanie organu nie ujawnia cech działania nakierowanego na pokrzywdzenie wnioskodawcy poprzez odwlekanie załatwienia sprawy, ani też złośliwego naruszania praw procesowych wnioskodawcy. Taką ocenę potwierdza korespondencja z autorem skargi podjęta na skutek wniesionego ponaglenia. Prawidłowy dokument umocowania do działania w imieniu wnioskodawcy został złożony już po wystosowaniu ponaglenia w toku prowadzonej korespondencji. Złożenie skargi do sądu administracyjnego po prawie roku od dnia wystąpienia z ponagleniem (lipiec 2020 - czerwiec 2021) nie stanowi podstawy do przyznawania zadośćuczynienia za bezczynności Wojewody.
Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1, § 1a oraz art. 151 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.), Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia wniosku skarżącego w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy (pkt 1 wyroku), stwierdził bezczynność organu (pkt 2 wyroku) i uznał, że nie miała ona charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 3 wyroku), a w pozostałym zakresie skargę oddalił (pkt 4 wyroku).
O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 5 wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na zasądzoną kwotę składa się opłata uiszczona tytułem wpisu od skargi ([...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego ([...] zł) oraz opłaty skarbowe od pełnomocnictw do sprawy bezczynności oraz sprawy przewlekłego prowadzenia postępowania objętych skargą a rozpoznanych wydanym wyrokiem ([...] zł).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło