IV SAB/Po 126/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann Protokolant ref. staż. Agata Pawlicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 marca 2017 r. sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego oddala skargę Pismem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] Starosta [...], z uwagi na powołanie się we wniosku na art. 51 Prawa budowlanego, przekazał Inspektor Nadzoru Budowlanego wniosek B. P. o wznowienie postępowanie w sprawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], znak: [...] Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., nr nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wyznaczenia Inspektor Nadzoru Budowlanego dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. E. P.-M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazując, że pomimo przekazania wniosku skarżącej organ nie wszczął postępowania wznowieniowego. Strona podniosła, iż argumentacja, że Starosta [...] nie ma dowodu przekazania pisma do PINB w S. jest delikatnie rzecz biorąc nie na miejscu. To organ a nie strona prowadzi postępowanie. Co więcej - pismo Starosty i wniosek dotarły do organu -o czym świadczy fakt, że Starosta [...] prowadził w tej sprawie postępowanie. Gdyby nawet takich akt nie było to obowiązkiem organu było wszcząć postępowanie w sprawie odtworzenia akt. Tymczasem w sprawie nie dzieje się nic. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego nie stwierdził, by do Inspektoratu wpłynęła kserokopia wniosku skarżącej wraz z pismem Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. Dalej organ wyjaśnił, że Inspektor Nadzoru Budowlanego, na skutek skargi B. P.-M. wszczął z urzędu i prowadził postępowanie administracyjne w sprawie istotnego odstąpienia od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r. o pozwoleniu na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid. [...]. Organ podniósł, iż w toku postępowania na nieruchomości przy ul. [...] we W. (dz. nr [...]) przeprowadzono w dniu [...] września 2012 r. czynności kontrolne. Stwierdzono, że na nieruchomości prowadzona jest inwestycja polegająca na rozbiórce istniejącego budynku i budowie budynku mieszkalnego. Inwestycja ta prowadzona była na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r. o pozwoleniu na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid. [...]. Inwestorem tych robót była A. K.. Wątpliwości budziła prawidłowość inwestycji z zatwierdzonym projektem budowlanym. Według zatwierdzonego projektu budowlanego budynek miał mieć 12 m, tymczasem wykonany pomiar wykazywał szerokość 11,75 m. Przy czym budynek w chwili kontroli był w budowie - wykonano strop nad pierwszą kondygnacją. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. skierowano do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie. Następnie Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...], zmienił decyzję własną nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r. o pozwoleniu na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid. [...], poprzez zatwierdzenie projektu zamiennego, ("aneksu do projektu budowlanego). Zgodnie z zatwierdzonym projektem zamiennym budynek miał mieć szerokość 11,66 m. Pomimo wszczętego postępowania, inwestor wnioskiem z dnia [...] września 2013r. zwrócił się do Inspektor Nadzoru Budowlanego o wydanie pozwolenia na użytkowanie wyżej opisanego budynku mieszkalnego w części obejmującej lokal użytkowy (sklep) znajdujący się na parterze budynku - prawa strona. W toku postępowania o wydanie pozwolenia na użytkowanie przeprowadzono obowiązkową kontrolę budynku. W oparciu o wyniki kontroli, oświadczenie kierownika budowa i rysunki zamienne potwierdzone przez projektanta stwierdzono, że budynek został wykonany z nieistotnymi odstępstwami od projektu budowlanego. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego w części handlowo - usługowej (parter budynku - prawa strona - pom. 1.3 i 1.4), stanowiącej część inwestycji obejmującej rozbiórkę istniejącego budynku oraz budowę budynku mieszkalnego. Starosta [...], decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...], zmienił decyzję własną nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r. o pozwoleniu na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid. [...], poprzez zatwierdzenie projektu zamiennego. Inwestor wnioskiem z dnia [...] grudnia 2015 zwrócił się o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wyżej wskazanej inwestycji. Na podstawie między innymi przeprowadzonej w sprawie obowiązkowej kontroli oraz oświadczeń kierownika budowy i geodety, stwierdzono, że budynek został wykonany zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę (decyzja nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r., zmieniona decyzjami z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] i z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...]). Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego w części obejmującej w parterze korytarz i lewą stronę budynku wraz z częścią usługową, piętra i poddasza w całości oraz klatki schodowej, stanowiącej część inwestycji obejmującej rozbiórkę istniejącego budynku oraz budowę budynku mieszkalnego. Na podstawie powyższego stanu faktycznego, wobec nie stwierdzenia, by obiekt został wykonany z istotnym odstąpieniem od wydanych decyzji o pozwoleniu na budowę i o zmianie pozwolenia na budowę, Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...], umorzył z urzędu w całości postępowanie administracyjne w sprawie istotnego odstąpienia od projektu budowlanego. Organ podkreślił, że okresie, kiedy miał wpłynąć do Inspektoratu wniosek skarżącej, było prowadzone postępowanie z art. 51 Prawa budowlanego, dotyczące prowadzenia robót budowlanych w oparciu o pozwolenie, które ten wniosek dotyczył. Postępowanie to zostało zakończone. Nie można więc mówić o bezczynności Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie z art. 51 Prawa budowlanego, dotyczącej prowadzenia robót budowlanych na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r. o pozwoleniu na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid. [...]. Ponadto wskazać należy, że wbrew tezom zawartym w skardze na bezczynność do Inspektor Nadzoru Budowlanego, zgodnie z treścią pisma Starostwa Powiatowego w S. z dnia [...] lutego 2015 r., znak: [...], wraz z tym pismem miało być przekazane do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P. jedynie ksero pisma skarżącej. Przekazanie miało nastąpić w części dotyczącej postępowania z art. 51 Prawa budowlanego. Natomiast wniosek o wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji Starosty [...] nr [...], [...] z dnia [...] maja 2010 r. o pozwoleniu na rozbiórkę istniejącego budynku i budowę budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] we W., działka nr ewid. [...], został pozostawiony do rozpatrzenia przez Starostę Szamotulskiego - zgodnie z kompetencjami. Skarga na bezczynność w tej sprawie winna więc zostać skierowana do Starosty [...], a nie Inspektor Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 - dalej "Ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Przed rozpoznaniem skargi stwierdzić należy, iż skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna. W myśl art. 52 § 1 i 2 Ppsa, skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 - dalej "Kpa"). Stosownie do art. 37 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści cytowanych przepisów wynika, że uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z akt sprawy wynika, że skarżący wypełnił powyższy wymóg. Powyższe jednoznacznie wynika z postanowienia W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2016 r. W niniejszej sprawie należy mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 61 § 3 Kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Ponadto należy pamiętać, iż w przypadku wniesienia podania do organu niewłaściwego nie można przyjąć, że przekazanie sprawy do organu właściwego jest kontynuacją postępowania prowadzonego przed organem niewłaściwym. Datą wszczęcia postępowania w razie przekazania sprawy organowi właściwemu w sprawie jest dzień wpływu podania do organu właściwego (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2006 r., s. 370). Zatem w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy ustalić czy doszło do wszczęcia postępowania, ponieważ dopiero z chwilą wszczęcia postępowania organ administracji publicznej jest związany przepisami postępowania administracyjnego, w tym również terminami wynikającymi z art. 35 Kpa. Podkreślić należy, co jest istotne w niniejszej sprawie, iż dopóki przesyłka nie trafi do organu, nie znajdują zastosowania przepisy, które wskazują jak należy liczyć termin do dokonania czynności, a tym samym organowi nie można skutecznie postawić zarzutu bezczynności. Jak wynika z akt niniejszej sprawy wniosek skarżącej miał być przekazany do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Jednakże zgodnie z oświadczeniem organu pismo to wraz z wnioskiem nigdy nie wpłynęło do organu. Powyższe oświadczenie znajduje potwierdzenie w działaniach podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego po wniesieniu przez stronę zażalenia na bezczynność tego organ. Pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz z dnia [...] września 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił się do Starosty [...] o przekazanie kopii wniosku skarżącej. W odpowiedzi na powyższe Starosta pismem z dnia [...] września 2016 r. poinformował organ, iż nie posiada kopii pisma skarżącej. W tym miejscu wskazać należy, że z treści pisma z dnia [...] lutego 2015r. (dołączonego przez skarżącą do akt sprawy – k. 7) wynika, że pismo to dotyczy wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...]. Jak wskazał na rozprawie w dniu [...] marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej, jego zdaniem nie było pisma skarżącej z [...] lutego 2015 r., ani decyzji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. Jak wyjaśnił, Starosta w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. pomylił się. Skarżącej chodziło o decyzje z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], a pismo z dnia [...] stycznia 2015r. to w rzeczywistości pismo skarżącej z dnia [...] stycznia 2015 r. (złożone na rozprawie w dniu [...] marca 2017 r. – k . 39-40). Wobec faktu, że wniosek strony z [...] stycznia 2015 r. nigdy nie wpłynął do organu, nie można uznać, że organ pozostaje w bezczynności. Słusznie wskazał organ, iż zgodnie z art. 66 § 1 Kpa jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu. Zatem w niniejszej sprawie jeżeli wniosek dotyczył kilku spraw organ winien uczynić przedmiotem rozpoznania sprawy należące w swojej właściwości. Zgodnie z art. 150 Kpa organem administracji publicznej właściwym w sprawach wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Zatem skoro w niniejszej sprawie wniosek dotyczył pozwolenia na budowę tj. decyzji wydanej przez organ architektoniczno-budowlany to ten organ, a nie organ nadzoru budowlanego jest właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. W niniejszej sprawie Starosta rozpoznał wniosek skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], znak: [...] i wydał w dniu [...] września 2016r. decyzję o odmowie uchylenia powyższej decyzji. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia z dnia [...] grudnia 2016 r., a sprawa z wniosku o wznowienie postępowania umorzona. W niniejszej sprawie wskazać również należy, iż nawet gdyby doszło do przekazywania wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2015 r., z uwagi na powołanie w piśmie art. 51 Prawa budowlanego, to w dacie [...] lutego 2015 r. toczyło się już postępowania przed organami nadzoru budowlanego w sprawie odstępstw od zatwierdzonego decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] projektu budowlanego . Zatem powyższe pismo należałoby potraktować jako stanowisko w sprawie, a nie jako wniosek o wszczęcie nowego postępowania w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w powyższej sprawie. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] września 2016 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 Ppsa Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.