IV SAB/Po 127/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić skarżącej W. Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi. W. Sp. z o.o. z siedzibą w P., reprezentowana przez prokurenta, pismem z 9 maja 2025 r. wniosła skargę na bezczynność Wojewody w załatwieniu sprawy z wniosku w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przed przekazaniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pismem z 22 maja 2025 r. strona skarżąca oświadczyła, iż wycofuje skargę złożoną na bezczynność Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 953 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Konsekwencją złożenia oświadczenia o cofnięciu skargi jest obowiązek Sądu umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. W kontrolowanym postępowaniu Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O kosztach postanowiono w punkcie 2 postanowienia w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.