IV SAB/Po 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Uczelnianej Komisji Ekonomicznej Uniwersytetu [...] w [...] w przedmiocie wypłaty odsetek za zwłokę postanawia odrzucić skargę. /-/P. Miładowski Pismem z dnia [...] r. A. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z prośbą "o interwencję w sprawie braku odpowiedzi z Uczelnianej Komisji Ekonomicznej w [...] odnośnie mojego roszczenia o odsetki od zaległego za semestr letni [...] i od opóźnionego stypendium socjalnego za semestr zimowy [...]". W piśmie z dnia [...] r. skarżąca wskazała, iż jej pismo jest skargą na "opieszałość wzgl. bezczynność Uczelnianej Komisji Ekonomicznej w [...], która nie udzieliła mi żadnej odpowiedzi na moje pismo z dnia [...] dot. roszczenia o odsetki od zaległego za semestr letni [...] oraz opóźnionego wypłacenia świadczenia socjalnego za semestr zimowy [...]". Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. – zwanej dalej "ppsa"). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest jak twierdzi skarżąca bezczynność organu w przedmiocie braku odpowiedzi na jej roszczenie o wypłatę odsetek za zwłokę w wypłacie stypendium socjalnego. Zdaniem Sądu decyzja przyznająca skarżącej stypendium kształtuje stosunek na mocy której organ administracji publicznej staje się podmiotem zobowiązanym (dłużnikiem) do określonego świadczenia. W zakresie wykonania zobowiązania w postaci świadczenie pieniężnego zastosowanie znajdują ogólne przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) dotyczące wykonywania zobowiązań i skutków ich niewykonania (art. 450 - 486 Kodeksu cywilnego). W niniejszej sprawie obowiązek wypłaty stypendium powstał na skutek decyzji o przyznaniu stypendium. Jako że akt ten stał się ostateczny, jego skutkiem było powstanie po stronie organu zobowiązania w postaci świadczenia pieniężnego. Przypomnieć również trzeba, iż decyzja administracyjna wydawana jest wyłącznie w sprawie administracyjnej, co do której przepisy prawa przewidują załatwienie jej w takiej właśnie formie. Jednocześnie jest ona aktem określającym sytuację prawną określonego podmiotu tj. rozstrzygającym o jego prawach lub obowiązkach. Niedopuszczalne jest podejmowanie przez organ administracji publicznej, będący dłużnikiem, władczego rozstrzygnięcia co do zgłoszonego przez wierzyciela żądania odsetek za spóźnienie w spełnieniu świadczenia. Opóźnienie się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, uzasadnia na postawie art. 481 § 1 Kodeksu cywilnego żądanie odsetek. Roszczenie z tytułu należnych odsetek jako roszczenia o charakterze cywilnoprawnym może być dochodzone wyłącznie na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym a nie przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przedmiot skargi nie dotyczy materii, w której organ byłby zobligowany na podstawie prawa materialnego do wydania jakiejkolwiek decyzji, czy postanowienia, a przedmiot sprawy jest związany wyłącznie z roszczeniami skarżącej o odsetki za spóźnione świadczenie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. /-/P. Miładowski MZ