IV SAB/Po 131/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. S.R. wniósł skargę na czynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. prowadzone w postępowaniu dotyczącym nakazania W.M. zaniechania dalszych robót budowlanych związanych z przebudową mieszkania nr [...] w budynki mieszkalnym położonym w Ś. przy ul Ł. [...] opisując przebieg postępowania w sprawie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, skarżący w piśmie procesowym z dnia 13 grudnia 2013r. wyjaśnił, iż co do zasady zgadza się z decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z P. z dnia [...].09.2013r. nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...].08.2013r. nr [...]. W piśmie tym skarżący szczegółowo opisał przebieg postępowania i stwierdził, że jego zdaniem PINB gra na zwłokę i przewlekle prowadzi postępowanie. S.R. wyjaśnił również, iż przedmiotem jego skargi w odniesieniu do PINB w Ś. jest właśnie przewlekłość postępowania. W związku z zakwalifikowaniem skargi jako skargi na przewlekłość postępowania, pismem z dnia 17 stycznia 2014r. wezwano skarżącego za pośrednictwem pełnomocnika do podania informacji, czy w związku z zarzucaną organowi przewlekłością postępowania składał w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013r. poz. 267 -dalej k.p.a.),zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. do organu wyższego stopnia tj. w tym przypadku do WWINB, a jeśli tak do złożenia dokumentów potwierdzających ten fakt. Wykonując wezwanie Sądu, pismem z dnia 25 stycznia 2014r. skarżący wskazał, że przed wniesieniem skargi nie składał zażalenia do organu wyższego stopnia, ponieważ ustawa nie ogranicza wniesienia skargi żadnym terminem, należy w związku z tym przyjąć, że może to nastąpić w każdym czasie, nie później jednak niż do dnia wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Przedmiotowa skarga nie spełnia wymogu o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skargi na bezczynność (przewlekłość) zastosowanie ma art. 37 § 1 k.p.a., który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W świetle tych unormowań skuteczne wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. wymagało uprzedniego zażalenia do W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który jest organem wyższego stopnia. W tym miejscu co do zasady zgodzić należy się ze stanowiskiem skarżącego, iż zażalenie w trybie art. 37 §1 k.p.a. może być dokonane w każdym czasie, z tym jednak zastrzeżeniem, iż powinno to być dokonane przed wniesieniem skargi do sądu. W rozpatrywanym przypadku skarżący nie dochował tego wymogu przed wniesieniem niniejszej skargi, co sam potwierdził w piśmie z dnia 25 stycznia 2014r. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, iż złożona do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych też względów należało orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należało, że zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. i art. 247 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.