IV SAB/Po 135/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. O. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 ( sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 19 sierpnia 2024 r. N. O. (dalej: skarżący, strona), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Wojewodę. W treści skargi zawarto m.in. informację o braku poinformowania pełnomocnika o przekazaniu ponaglenia do organu II instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi w całości, wskazując że w sprawie w toku postępowania o udzielenie skarżącemu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, ponaglenie na bezczynność w postępowaniu nie zostało wniesione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Natomiast stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. W przedmiotowej sprawie takim organem wyższego stopnia jest Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący nie poprzedził skargi do sądu administracyjnego stosownym ponagleniem skierowanym do organu nadrzędnego, czyli nie wyczerpał przysługującego w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Końcowo Sąd wskazuje, że z ponagleniem z art. 37 k.p.a. strona może wystąpić do organu administracji publicznej wyższego stopnia w każdym czasie. Odrzucenie skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na bezczynność organu administracji przez tego samego skarżącego, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. Z tego względu działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, Sąd zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).