IV SAB/Po 14/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2007r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwrotu pieniędzy postanawia odrzucić skargę /-/ B. Popowska M.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie zwrotu kwoty [...] zł. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2007r. doprecyzował, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w P. Jak wynika z treści skargi oraz załączników do wskazanego wyżej pisma z dnia [...] kwietnia 2007r. (k. 2-3 oraz 13-17 akt) zakresem przedmiotowym skargi objęty jest zwrot kwoty potrąconej przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w P. przy dokonaniu jednorazowej wypłaty dwunastomiesięcznego uposażenia przysługującego po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, o czym poinformowano skarżącego w zawiadomieniu (k. 15 akt). Powyższe pismo w części dotyczącej ustalonego wynagrodzenia uwzględnia wysokość świadczenia w kwocie [...]zł. przyznanego M.J. na mocy decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień w P. z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] (k. 17 akt). Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których na mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 - 3 ppsa, z którego wynika, iż zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 §2 powołanej wyżej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalności organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach. Z powyższego wynika, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjnoprawną. Zwrócić należy bowiem uwagę na to, iż zakresem przedmiotowym sprawy objęta jest bezczynność w zakresie wypłaty potrącenia dokonanego przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w P., o czym Skarżący poinformowany został zawiadomieniem (k. 15 akt). W piśmie tym Wojskowe Biuro Emerytalne poinformowało, iż dokona wypłaty dwunastomiesięcznego uposażenia naliczonego wg. zaświadczenia na dzień [...] lipca 2006r. z uwzględnieniem uposażenia wypłaconego wcześniej na mocy zaświadczenia z dnia [...] października 2003r. W konsekwencji tego na konto Skarżącego wypłacono kwotę [...] zł. zamiast [...] zł. Zakresem skargi nie jest więc objęta decyzja Wojskowego Komendanta Uzupełnień w P. z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] przyznająca M.J. świadczenie pieniężne na podstawie art. 104 ust. 1 i art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (j.t. Dz.U. z 2003r. nr 179, poz. 1750 ze zm.). Tym samym mając uwadze fakt, iż regulacje prawne dotyczące uposażenia żołnierzy zawodowych zawarte w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i przepisach wykonawczych do tejże ustawy nie zawierają przepisów umożliwiających dochodzenie na drodze administracyjnej dokonanych przez organ potrąceń finansowych, dochodzenie tych kwot możliwe jest na drodze powództwa cywilnego przed sadem powszechnym (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2006r. sygn. akt I OSK 162/05). Powyższe domniemanie wynika m.in. z treści art. 177 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997r., nr 78, poz. 483 ze zm.), zgodnie z którym sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Popowska mb