IV SAB/Po 144/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 19 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. N. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Nadleśnictwo w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 05 czerwca 2025 r. Ł. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na rażącą bezczynność oraz przewlekłość prowadzenia przez organ postępowania w związku z pozostawieniem bez rozpoznania odwołania z dnia 8 kwietnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...] wraz z żądaniem zobowiązania organu do natychmiastowego podjęcia czynności w sprawie, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. wymierzenia temu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a także przyznania od organu na rzecz poszkodowanego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości, nieuwzględnienie wniosków w zakresie żądania grzywny i sumy pieniężnej oraz poinformował, że akta sprawy znajdują się w WSA w Poznaniu w związku z rozpoznaniem przez Sąd pierwszej skargi wniesionej przez skaranego na rażącą bezczynność oraz przewlekłość postępowania o sygn. akt IV SAB/Po 136/25. Organ wskazał, że w dniu 20 maja 2025 r. do organu wpłynęła od skarżącego skarga datowana na 18 maja 2025 r. wniesiona w tej samej sprawie i skarga ta jest rozpoznawana przez Sąd w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 136/25. Nadto organ wskazał, że zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Takie ponaglenie zostało wniesione jedynie wraz z pierwszą skargą z 18 maja 2025 r. Ponaglenie to zostało przekazane właściwemu organowi do rozpatrzenia, tj. Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...], który postanowieniem z 05 czerwca 2025 r. uznał ponaglenie za bezzasadne. Nadto organ podnosił, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone rozstrzygnięciem, od którego skarżący wniósł odwołanie pismem z 08 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w przypadku braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a.")., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Skoro na sprawę administracyjną składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, to do tych elementów należy odnieść się, aby prawidłowo zakreślić granice danej sprawy (zob. NSA z 11 lutego 2015 r., II OSK 100/15, Legalis). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową sprawa jest w toku przed sądem lub wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). W niniejszej sprawie skarżący pismem z 18 maja 2025 r. wniesionym do organu 20 maja 2025 r. złożył skargę na rażącą bezczynność oraz przewlekłość prowadzenia przez organ postępowania wraz z żądaniem zobowiązania organu do podjęcia określonych czynności w sprawie. Nadto domagał się wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a także przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Skarga zgodnie z wpływem została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygn. akt IV SAB/Po 136/25. Analiza skarg z 18 maja 2025 r. i 05 czerwca 2025 r. oraz wspólnych akt postępowania administracyjnego przekazanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę w sprawie IV SAB/Po 136/25 prowadzi do wniosku, że skargi dotyczą tej samej sprawy administracyjnej i zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Skarżący zainicjował bowiem odwoławcze postępowanie administracyjne wniesionym w dniu 08 kwietnia 2025 r. odwołaniem od protokołu nr [...] z dnia 2 kwietnia 2025 r. szacowania ostatecznej szkody łowieckiej w uprawach rolnych. Nadleśnictwo wszczął postępowanie w sprawie wydania decyzji w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania na wniosek Ł. N.. Z akt sprawy wynika, że w dniu 20 maja 2025 r. wniesione zostało ponaglenie datowane na 15 maja 2025 r. na rażącą bezczynności i przewlekłość prowadzenia przez organ postępowania wraz z żądaniem zobowiązania organu do podjęcia określonych czynności w sprawie. Z uzasadnienia skargi z 20 maja 2020 r. w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 136/25 wynika, że skarżący działał w związku z pismem z dnia 08 kwietnia 2025 r. w którym wniósł odwołanie od protokołu nr [...] z 2 kwietnia 2025 r. szacowania ostatecznego szkody łowieckiej. Z uwagi zatem na fakt, że sprawa objęta niniejszą skargą jest już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SAB/Po 136/25, to niedopuszczalne jest prowadzenie i rozpoznanie kolejnej sprawy dotyczącej tej samej skargi skarżącego. Skargę z 05 czerwca 2025 r. w niniejszej sprawie o sygnaturze akt IV SAB/Po 144/25 należało zatem odrzucić. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. Ubocznie Sąd zwraca uwagę, że skarga z 05 czerwca 2025 r. nie została poprzedzona wymaganym w świetle art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. i art. 53 § 2b p.p.s.a. ponagleniem, przewidzianym w ustawie (art. 37 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz.U. z 2024 r., poz. 572). Z akt administracyjnych sprawy w niniejszym postępowaniu wynika, że ponaglenie datowane na 15 maja 2025 r. wprawdzie zostało wniesione, ale w sprawie ze skargi datowanej na 18 maja 2025 r. wniesionych 20 maja 2025 r. (sygn. akt IV SAB/Po 136/25). O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt 2 postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.