IV SAB/Po 146/21

Dnia 5 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę. Y. P., pismem z dnia [...] lutego 2021 roku, reprezentowana przez S. Y., wystąpiła do Wojewody z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 roku strona złożyła ponaglenie na bezczynność Wojewody. Natomiast pismem z dnia [...] sierpnia 2021 roku Y. P., reprezentowana przez S. Y., złożyła skargę do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt przez Wojewodę. W odpowiedzi na skierowane do pełnomocnika wezwanie do usunięcia braków skargi (wpis, pełnomocnictwo, PESEL) skarżąca oświadczyła, że "wycofuje skargę w celu polubownego załatwienia sprawy". Do oświadczenia załączony został dokument pełnomocnictwa udzielonego S. Y. na podstawie art. 40 §2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Odwołując się do orzecznictwa, umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Skoro w terminie na usuniecie braków skargi, otwartym na skutek wezwania skierowanego do pełnomocnika, skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, to tym samym zbędne w okolicznościach niniejszej sprawy stało się podejmowanie na podstawie art. 49 §1 P.p.s.a. działań kierowanych bezpośrednio do skarżącej, a mających na celu usunięcie braków skargi Wskazać należy, że pełnomocnictwo przekazane wraz z oświadczeniem o cofnięciu skargi nie dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego oraz nie wskazuje, aby upoważnienie zostało udzielone osobie, która posiada zdolność bycia pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym w rozumieniu art. 35 §1 P.p.s.a. Z tych względów, zgodnie z rygorem zawartym w wezwaniu z dnia [...] sierpnia 2021 roku, przyjąć należało, że skarżąca działa w niniejszym postępowaniu samodzielnie. Uznając, że orzeczenie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a. może zostać wydane w sytuacji, gdy postępowanie sądowoadministracyjnego zostało skutecznie wszczęte, na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 §1, §3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.