IV SAB/Po 152/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. i P. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Wnioskiem datowanym na 22 października 2020 r. S. P. wystąpiła do Burmistrza Miasta i Gminy o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na terenie działki o nr ewid. [...], położonej w obrębie geodezyjnym M. gm. [...]. W toku postępowania wnioskodawczyni przesłała wiadomość email na adres [...] Urzędu Wojewódzkiego w P., w celu zgłoszenia nadużycia kompetencji przez Referat Planowania Przestrzennego i Budownictwa w Gminie [...], polegającego w szczególności na prowadzeniu postępowania odnośnie wydania warunków zabudowy przez okres 5 lat. wojewoda [...] pismem z 30 maja 2025 r. wezwał S. P. do doprecyzowania treści żądania zawartego w podaniu z 26 maja 2025 r. W odpowiedzi, pismem z 10 czerwca 2025 r. S. P. i P. P. doprecyzowali, iż w oparciu o art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.) składają skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący zwrócili się o przekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy. Wojewoda [...] przekazał przedmiotową skargę organowi I instancji przy piśmie o nr [...], które wpłynęło do organu 17 czerwca 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z uwagi na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a - mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. We wskazanym przepisie ustawodawca ustanowił obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia, które przysługują w toku postępowania administracyjnego. Tylko wyczerpanie tych środków zaskarżenia może otworzyć stronie drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Innymi słowy, niedopuszczalne jest wniesienie skargi, jeżeli strona nie skorzystała ze wszystkich przysługujących jej możliwości. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona uprzednio wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: k.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, o czym stanowi art. 53 § 2b P.p.s.a. Analiza akt administracyjnych wykazała, że w toku postępowania skarżący nie złożyli ponaglenia. W kontrolowanym postępowaniu nie wyczerpano tym samym środków zaskarżenia, a więc nie spełniono obowiązku z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. Jeżeli skargi na przewlekłość nie poprzedziło ponaglenie, skargę należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.