IV SAB/Po 155/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 listopada 2025 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). M. P., pismem z dnia 9 lipca 2025 roku, na postawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zażądał stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa oraz zobowiązania Dyrektora Zespołu Szkół do rozpatrzenia wniosku z dnia 20 maja 2025 roku w całości, a także zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że w dniu 20 maja 2025 roku, przez ePUAP, skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej związanej z funkcjonowaniem boiska przy Zespole Szkół, w tym umów najmu, rejestru interwencji, nadzoru nad boiskiem oraz zmian zasad użytkowania obiektu. Organ nie udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie 14 dni, ani nie poinformował o przedłużeniu terminu odpowiedzi. Pismo z dnia 9 czerwca 2025 roku, pojawiło się po terminie oraz nie zawiera kompletnej odpowiedzi, bo odnosi się do niektórych pytań i pomija inne, nie zawiera wymaganych załączników oraz nie informuje o przyczynach opóźnienia. Nie można uznać, że organ w sposób zgodny z prawem udostępnił żądane informacje. Dyrektor Szkoły zażądał oddalenia skargi w całości. Organ wyjaśnił, że skarżący otrzymał wyczerpującą odpowiedź na wszystkie 10 punktów wskazanych we wniosku z dnia 20 maja 2025 roku. Dodatkowo odrębnym pismem udzielono skarżącemu informacji o zmianach godzin otwarcia boiska wraz z wyjaśnieniem, że taka decyzja była podyktowana potrzebami społecznymi zgłaszanymi do Dyrektora Szkoły oraz do Urzędu Miasta i Gminy [...]. Skarżącemu udostępniono również regulamin boiska oraz udzielono informacji o działaniach podejmowanych przez szkołę odnośnie stanu technicznego boiska oraz nadzoru nad jego funkcjonowaniem. W piśmie z dnia 28 lipca 2015 roku skarżący uzupełniająco wyjaśnił, że w nagłówku wniosku widnieje data 17.05.2025 r., ale wniosek został przesłany przez ePUAP w dniu 20.05.2025 r. o godz. 15:43. Termin na udzielenie odpowiedzi upływał z dniem 03.06.2025 r. W ponagleniu z dnia 08.06.2025 r. błędnie została wskazana data udzielenie odpowiedzi na dzień 09.06.2025 r., termin 14 dni na udzielenie odpowiedzi upływał z dniem 03.06.2025 r. Odpowiedź na wniosek z dnia 20.05.2025 r. została udzielona po terminie. Odpowiedź nie obejmowała większości pytań lub zawierała odpowiedzi pozorne, niepełne, bądź wymijające. W odpowiedzi na pytanie pierwsze przesłano skan umowy, ale bez informacji o stawkach, formie wypłaty wynagrodzenia oraz zakresie obowiązków. Nie wyjaśniono co oznacza sformułowanie, że opiekun pracuje także w święta, jakich dni dotyczy to pojęcie. W odpowiedzi na pytanie drugie nie wskazano kto pełnił nadzór nad boiskiem w dniu 28.04.2025 r. w godz. 18:30 -19:30. Ogólnie stwierdzono, że opiekun pracuje w weekendy, co nie obejmuje wskazanego terminu. W odpowiedzi na pytanie trzecie przesłano pismo z przeglądu technicznego, które nie odnosi się do kwestii piłkochwytów, ogrodzeń, oświetlenia ani stanu zabezpieczenia boiska. Odpowiedź na pytanie piąte dotyczyła wyłącznie postępowania wszczętego przez PINB. To pytanie dotyczyło natomiast własnych działań szkoły lub gminy, w szczególności zlecania ekspertyz dotyczących wpływu boiska na otoczenie. Tego rodzaju dokumenty nie zostały udostępnione ani jednoznacznie wykluczone. Odpowiedź na pytanie szóste ograniczyła się do stwierdzenia, że "nikt nie ma dostępu monitoringu", co stoi w sprzeczności z obowiązkami administratora nagrań oraz z faktem, że nagrania z dnia 28.04.2025 r. zostały zabezpieczone. Skarżący uznał ponadto, że odpowiedzi na pytanie siódme i dziesiąte są ogólnikowe i wymijające. Organ nie wskazał liczby przypadków wynajmu boiska oraz nie podał danych o kwotach oraz nie wskazał osoby decyzyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także brak efektywnych działań w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie - art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). W myśl art. 21 in principio ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24 maja 2006 r., I OSK 601/05). Powyższej zasady nie zmieniło wprowadzenie do art. 37 K.p.a. - a w ślad za tym także do art. 52 § 2 P.p.s.a. - z dniem 1 czerwca 2017 r., mocą ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), nowego środka zaskarżenia bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji, w postaci ponaglenia (w miejsce dotychczas stosowanych w takich przypadkach: zażalenia albo wezwania do usunięcia naruszenia prawa). W konsekwencji - wbrew założeniom przyjmowanym przez skarżącego - w odniesieniu do skarg na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie znajduje zastosowania wymóg z art. 53 § 2b in fine P.p.s.a., w postaci uprzedniego wniesienia ponaglenia do właściwego organu (por. wyrok NSA z 28 stycznia 2020 r., I OSK 2433/18). Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 P.p.s.a.). W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Ponadto sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Przyjmuje się, że do skarg na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 P.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11 maja 2011 r., I OSK 716/11; z 26 maja 2011 r., I OSK 857/11). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., I FSK 249/10; por. też wyrok WSA z 27 października 2011 r., II SAB/Po 60/11). Trafność takiej wykładni potwierdza obecnie, dodany z dniem 1 czerwca 2017 r., przepis art. 53 § 2b P.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność można wnieść "w każdym czasie" - które to określenie musi być postrzegane w aspekcie trwającego w dacie składania skargi i naruszającego czas załatwienia sprawy stanu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19). W konsekwencji powyższego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się pogląd, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie można mówić o bezczynności organu, gdy organ ten przed wniesieniem skargi na bezczynność udostępni informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej. Sytuacja taka stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi jako niedopuszczalnej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 13 października 2021 r., III OSK 3789/21, ONSAiWSA 2022, Nr 2, poz. 30). Przenosząc powyższe uwagi na grunt bezspornych okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należało, iż Dyrektor Szkoły jeszcze przed wniesienia skargi do sądu administracyjnego (9 lipca 2025 roku), bo pismami z dnia 9 czerwca 2025 roku, udzielił skarżącemu odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku z dnia 20 maja 2025 roku. Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia oceny, że udzielona odpowiedź ma charakter niepełny. Skarżący uznał i wyraźnie potwierdził, że organ prawidłowo zrealizował żądanie objęte punktem czwartym, które dotyczyło przesłania aktualnego regulaminu korzystania z boiska poza godzinami lekcyjnymi. Skarżący nie wskazał żadnych istotnych braków odpowiedzi na żądania zgłoszone w punktach osiem i dziewięć wniosku, zaznaczył, że "odpowiedzi formalnie udzielono". Dowodu na brak udzielenia informacji publicznej nie stanowi argumentacja skarżącego podnoszona w piśmie z dnia 28 lipca 2025 roku (k. 85 akt sądowych). Organ przyjął, że wniosek o udzielenie informacji z dnia 20 maja 2025 roku dotyczy informacji nieprzetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Analiza żądań wniosku, treści odpowiedzi oraz dokumentów przesłanych skarżącemu doprowadziła Sąd do jednoznacznego przekonania, że organ w pełni zrealizował obowiązek zaktualizowany wnioskiem z dnia 20 maja 2025 roku. Skarżący otrzymał pełne dane o funkcjonowaniu boiska, a w szczególności godzinach jego otwarcia, dniach tygodnia oraz zasadach udostępniania boiska podmiotom zewnętrznym, a także tytułach prawnych udostępniania oraz opłatach za korzystanie z boiska. Organ przekazał informację o podmiotach, na których spoczywa obowiązek egzekwowania przestrzegania regulaminu korzystania z boiska oraz działaniach podejmowanych w tym zakresie. Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia stanowiska o braku wykonania wniosku w zakresie podania imienia i nazwiska osoby, która sprawowała nadzór nad boiskiem szkolnym w dniu 28.04.2025 roku w godzinach popołudniowych (około 18:30 – 19:30). Skarżącemu przekazana została kserokopia umowy zlecenia Nr [...] dotycząca opieki nad kompleksem boisk w Zespole Szkół. Organ nie zanonimizował kserokopii tej umowy w zakresie imienia i nazwiska zleceniobiorcy (k. 63 akt sądowych). Z treści przekazanego dokumentu jasno wynika zakres obowiązków zleceniobiorcy. Niezależnie od powyższego dostrzegać należy, że w punkcie drugim wniosku skarżący wyraźnie zaznaczył, iż domaga się udzielenia informacji z "anonimizacją danych osobowych, jeśli jest to wymagane". Nieprawdziwe są twierdzenia i sugestie skarżącego, że żądaniem wniosku z dnia 20 maja 2025 roku objęto dane dotyczące stawki, formy wypłaty, czy wynagrodzenia zleceniobiorcy. Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że skarżony organ nie ponosi odpowiedzialności za nieprecyzyjne sformułowanie żądania wniosku. O braku udzielenia odpowiedzi nie świadczy ocena oparta na osobistych doznaniach skarżącego, że udzielone odpowiedzi są niejasne, ogólne i wymijające. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Organ ma zatem obowiązek załatwić wniosek o udzielenie informacji publicznej niezależnie od tego jakimi motywami lub pobudkami kieruje wnioskodawca. Odróżniać zatem trzeba stan obiektywny braku odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej od sytuacji, gdy wnioskodawca uznaje, że udzielona odpowiedź nie zaspokaja w pełni jego oczekiwań z punktu widzenia celów do jakich pozyskuje on jawne informacje publiczne. Takiej sytuacji opartej na subiektywnym przekonaniu wnioskodawcy nie można kwalifikować jako braku odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej. Wnioskodawca może wystąpić z kolejnym wnioskiem, w którym wyraźnie i jednoznacznie dopyta organ o interesujące go dane. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wniosek z dnia 20 maja 2025 roku jest jedynym z całej serii wniosków o udzielenie informacji publicznej związanej z funkcjonowaniem boiska przy Zespole Szkół, które to wnioski skarżący kieruje do Dyrektora Szkoły, Burmistrza Miasta i Gminy [...], a także Starosty [...]. W tutejszym Sądzie zarejestrowanych zostało dziewięć skarg M. P., które dotyczą bezczynność lub decyzji w sprawach o udzielenie informacji publicznej związanej z funkcjonowaniem boiska przy Zespole Szkół (sygn. akt: IV SAB/Po 155/25, IV SAB/Po 199/25, IV SAB/Po 160/25, IV SAB/Po 166/25, IV SAB 167/25, IV SA/Po 801/25, IV SA/Po 802/25, IV SAB/Po 156/25, IV SA/Po 806/25). Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, że stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej (por. postanowienie NSA z 7.12.2021 r., III OSK 7055/21, LEX nr 3286801). W konsekwencji Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę na bezczynność, o czym orzekł w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.