IV SAB/Po 19/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w przedmiocie uposażenia wypłaconego przez wojskowy organ emerytalny postanawia: odrzucić skargę /-/ P. Miładowski AT Decyzją nr [...] z [...]r. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w P. działając na podstawie art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) w zw. z art. 11 i art. 48 ust. 1 ustawy z 10 grudnia 1993r. o zapatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz.U. z 2004r., nr 8, poz. 66 ze zm.) orzekł wobec P. S. o obowiązku zwrotu świadczenia emerytalnego pobranego za okres od [...]r. do [...]r. w łącznej wysokości brutto [...] zł. Od powyższej decyzji (k. [...], tomu II akt administracyjnych ) P. S. wniósł odwołanie do Sądu Okręgowego, Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P.. Pozwem o zapłatę z [...]r. wniesionym do Sądu Rejonowego w P. skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia [...]r. do dnia zapłaty. Skarżący podniósł, że wskazana kwota została potrącona przez pozwanego - Skarb Państwa reprezentowany przez Wojskowe Biuro Emerytalne w P., po przywróceniu go do służby wojskowej i ponownym z niej zwolnieniu. Postanowieniem z [...]r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy na podstawie art. 464 § 1 k.p.c. w zw. z art. 96 ust. 7 ustawy z 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2003r., nr 179, poz. 1750 ze zm., dalej: ustawa z 11 września 2003r.) uznał się za niewłaściwy do rozpoznania niniejszej sprawy i przekazał ją według właściwości Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego w P.. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że z akt sprawy wynika, że Komendant Wojskowej Komendy Uzupełnień P. 2 wydał [...]r. decyzję nr [...] potwierdzającą nabycie przez skarżącego prawa do uposażenia przez okres roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Sąd Rejonowy przyjął, że powód - P. S., skarży w istocie stanowisko wyrażone przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w P. w zawiadomieniu z [...]r. (k. [...] akt administracyjnych), wobec czego orzekł o przekazaniu skargi wskazanemu organowi celem nadania jej dalszego biegu zgodnie z przepisami k.p.a. Prawomocnym orzeczeniem z [...]r. sygn. [...] Sąd Okręgowy oddalił zażalenie skarżącego, podtrzymując argumentację podaną przez Sąd Rejonowy. W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga P. S. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w P.. Skarżący podniósł w niej, że mimo prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. organ nie wydał odpowiednich decyzji. Ponadto skarżący wskazał, że pismami z [...]r. i z [...]r. wzywał organ do wydania decyzji, na co organ wskazywał, że nie został do wydania takich rozstrzygnięć zobowiązany. W ocenie skarżącego organ pozostaje w bezczynności albowiem nie podjął żadnego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, lub ewentualnie oddalenie. Organ wskazał, że zgodnie z postanowieniami sądu, przekazał skargę w oparciu o art. 231 k.p.a. Ministerstwu Obrony Narodowej, które pismem z [...]r. udzieliło odpowiedzi na skargę. Nadto Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego pismami z [...]r. i [...]r. udzielał skarżącemu odpowiedzi na stawiane przez niego zarzuty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa - odnośnie niniejszej sprawy - w ustawie z 11 września 2003r. i w ustawie z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Przepis art. 96 ust. 7 w zw. z art. 95 pkt 1 ustawy z 11 września 2003r. stanowi, że świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, wypłacane jest co miesiąc przez okres roku przez wojskowy organ emerytalny właściwy ze względu na miejsce zameldowania żołnierza. W powołanej ustawie brak jest przepisu zobowiązującego Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego do wydania decyzji administracyjnej, to nie można skutecznie zarzucić temu organowi bezczynności w tej materii. Zatem zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienie NSA z 6 lipca 2004r. sygn. akt OSK 547/04, publ.: ONSAiWSA 2004/3/51) skargę na bezczynność, wniesioną w sprawie, do której załatwienia nie jest właściwy organ wskazany przez stronę i która nie podlega rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej, uznać należy na niedopuszczalną zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na podstawie powyższych rozważań Sąd za zasadne uznał wskazać, że orzeczenia sądów powszechnych, na które powołuje się skarżący dotyczyły innego przedmiotu, który nie pokrywa się z przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec tego ustalenia, że do rozpoznania pozwu z [...]r. - potraktowanego przez sądy powszechne jako skarga na pismo z [...]r. - nie przesądza o niedopuszczalności drogi sądowej przy dochodzeniu zwrotu potrąconego świadczenia. Brak szczegółowych regulacji w ustawie z 11 września 2003r. uzasadnia odwołanie do domniemania właściwości sądu powszechnego ustanowionego w art. 177 Konstytucji RP oraz do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyrok NSA z 19 stycznia 2006r. sygn. akt OSK 162/05, publ.: LEX nr 1994412), wskazujących na właściwość drogi prze sądami powszechnymi. /-/ P. Miładowski AT