IV SAB/Po 190/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Sebastian Michalski (spr.) Asesor sądowy WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 04 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w S. na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). P. z siedzibą w S. , działające przez przełożonego P. N., a reprezentowane przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia 8 września 2025 roku, wystąpiło do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność Rektora Uniwersytetu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Storna skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez ich niezastosowanie skutkujące brakiem udostępnienia informacji publicznej pomimo upływu terminu ustawowego oraz wniosła o: - stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności; - zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskowała strona skarżąca w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, - zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego niezbędnych do celowego dochodzenia prawa, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że termin na udzielenie informacji minął dnia 3 września 2025 roku. Natomiast w dniu 4 września 2025 roku skarżący otrzymał jedynie częściową odpowiedź na złożony wniosek, pominięto udzielenie odpowiedzi na pytanie trzecie. Skarżący wyjaśnił, że organ uznał, iż kopia korespondencji prowadzonej przez Uczelnię z kościołami, związkami wyznaniowymi bądź kościelnymi osobami prawnymi lub ich przedstawicielami, w związku z organizacją konferencji stanowi korespondencję wewnętrzną o charakterze roboczym, a przez to nie podlega ona udostępnieniu w trybie ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Rektor Uniwersytetu, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o oddalenie skargi w całości. Organ wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skargi, Skarżący nie wysłał 20 sierpnia 2025 roku wniosku "drogą mailowa do Rektora Uniwersytetu", albowiem adresem poczty elektronicznej Rektora jest adres: [...] Zgodnie z informacją udostępnioną na stronie BIP Uniwersytetu (podstrona "Udostępnianie informacji publicznej"), jako wyłączny/właściwy adres dedykowany wnioskom o udzielanie informacji publicznej składanych pocztą elektroniczną wskazano adres: [...] Wniosek skarżącego skierowany na niewłaściwy adres e-mail został przekierowany w dniu 21 sierpnia 2025 roku na właściwy adres poczty elektronicznej. W dniu 4 września 2025 roku o godz. 10:07 Skarżący otrzymał list elektroniczny Uniwersytetu, w którym uzyskał informację, iż Uniwersytet nie zawierał żadnych umów z kościołami i związkami wyznaniowymi lub kościelnymi osobami prawnymi w związku z konferencją (ad. 1), żaden kościół, związek wyznaniowy ani kościelna osoba prawna nie wystawiała Uczelni faktur lub rachunków, podobnie jak takich rachunków i faktur nie wystawiał Uniwersytet (ad. 2), a wszelka posiadana przez Uniwersytet korespondencja prowadzona z przedstawicielami kościoła, związków wyznaniowych lub kościelnych osób prawnych nie zawiera treści stanowiących informację publiczną, stąd jest informacją niepubliczną, która nie podlega udostępnieniu (ad. 3), co potwierdził zresztą w swoich wyrokach WSA w Poznaniu oraz NSA. W piśmie z dnia 23 października 2025 roku (replika na odpowiedź organu) pełnomocnik skarżącego podtrzymała stanowisko zaprezentowane w skardze oraz dodatkowo wskazała, co następuje. Organ niezasadnie powołuje się na rzekomą tożsamość wniosku z dnia 20 sierpnia 2025 roku z wcześniejszym wnioskiem z dnia 27 marca 2023 roku, co stanowi próbę błędnego utożsamienia dwóch odrębnych spraw. Wniosek z 2025 roku dotyczył informacji związanych z organizacją konferencji naukowej "Etyka w medycynie. Życie i zdrowie człowieka", która odbywała się 23 marca 2023 roku. Natomiast wniosek z 2023 roku obejmował szerszy zakres, korespondencję prowadzoną w latach 2022-2023 i nie odnosi się do dokumentacji związanej z organizacją wspomnianej konferencji. Oba wnioski dotyczą różnych stanów faktycznych, odmiennych celów oraz innego zakresu żądanych informacji. Organ bezpodstawnie powołuje się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2023 roku (sygn. akt IV SAB/Po 67/23), gdyż orzeczenie to dotyczyło zupełnie innego stanu faktycznego i nie może być odniesione do niniejszej sprawy. Podsumowując pełnomocnik skarżącego podniosła, iż nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, jakoby korespondencja objęta żądaniem wniosku nie stanowiła informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także brak efektywnych działań w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie - art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). W myśl art. 21 in principio ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; w skrócie "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Przyjmuje się, że zgodne z prawem wywiązanie się z załatwienia sprawy dotyczącej udzielenia informacji publicznej, w sytuacji gdy żądanie wniosku nie dotyczy informacji publicznej, wymaga tego, aby organ poinformował wnioskodawcę pismem, iż sprawa nie dotyczy informacji publicznej. Forma decyzji administracyjnej jest przewidziana wyłącznie dla rozstrzygnięć dotyczących informacji publicznych, bowiem tylko do takich informacji znajduje zastosowanie u.d.i.p. (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z 8.06.2016 r., II SAB/Bd 30/16, LEX nr 2105428 oraz wyrok NSA z 5.07.2017 r., I OSK 2693/15, LEX nr 2359794). Na potrzeby oceny legalności wywiązania się z obowiązku udzielenia informacji publicznej Sąd przyjął wskazane poniżej okoliczności, jako własne ustalenia faktyczne w sprawie. Wniosek o udzielenie informacji publicznej został skierowany 20 sierpnia 2025 roku, godz. 16:20 na adres inny niż adres e-mail dedykowany wnioskom o udostępnienie informacji publicznej w podmiocie Uniwersytet. Następnego dnia, tj. 21 sierpnia 2025 roku o godz. 06:56, wniosek został przekierowany na właściwy adres e-mail. Termin na załatwienie spornego wniosku liczy się od dnia 21 sierpnia 2025 roku, bo z tą datą skutecznie prawnie zaktualizowany został obowiązek udzielenia informacji publicznej. Ostatni dzień terminu na udzielenie odpowiedzi przypadał na 4 września 2025 roku. Przyjąć zatem należało, że skarżący uzyskał odpowiedź na wniosek w ustawowo zakreślonym terminie czternastu dni, bo w dniu 4 września 2025 roku, a skarga został wniesiona po otrzymaniu odpowiedzi na wniosek, bo w dniu 8 września 2025 roku. Wbrew sugestiom pełnomocnika skarżącego brak jest podstaw do formułowania stanowiska, że argumentacja odpowiedzi na skargę zakłada tożsamości niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej dotyczącej odpowiedzi na wniosek P. , które jest reprezentowane przez przełożonego P. N., ze sprawą sądowoadministracyjną P. N., która dotyczyła jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 27 marca 2023 roku. Brak tożsamości spraw administracyjnych wynika już choćby z tego, że wnioski o udostępnienie informacji składały inne podmioty. Ponadto w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej Rektor wnosi o oddalenie skargi. Jeśli Rektor przyjmowałby założenie o tożsamości spraw, to zgłosiłby żądanie odrzucenia skargi z uwagi na to, że sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej Rektor trafnie dostrzegł, że żądanie wniosku z 2025 roku jest treściowo tożsame z wnioskiem z 2023 roku, który to wniosek obejmował jednak szerszy zakres informacji, bo korespondencję prowadzoną w latach 2022-2023, czyli nie odnosił się do dokumentacji związanej z konkretnym wydarzeniem z 2023 roku, organizacją konferencji "Etyka w medycynie a życie i zdrowie człowieka", która odbyła się dnia 25 marca 2023 roku.. Przypomnieć należy, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2023 roku o sygn. akt IV SAB/Po 67/23 oraz wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2025 roku o sygn. akt III OSK 803/24 dokonano sądowoadministracyjnej oceny odpowiedzi Rektora Uniwersytetu na wniosek P. N. o udostępnienie informacji publicznej, który obejmował żądanie udostępnienia "Korespondencji (w tym email, tradycyjna poczta, fax, sms) jaka była prowadzona przez Uczelnię z kościołami i związkami wyznaniowymi lub kościelnym osobami prawnym za rok 2022 i 2023". Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko, że na gruncie treści art. 6 ust. 2 u.d.i.p. odróżnia się "dokumenty wewnętrzne" służące wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nieprzesądzające o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Nie są jednak wyrazem stanowiska organu, wobec czego nie stanowią informacji publicznej (wyrok WSA w Poznaniu z 9.11.2023 r., IV SAB/Po 67/23, LEX nr 3631965). W punkcie 3 wniosku z dnia 20 sierpnia 2025 roku skarżący sformułował żądanie udostępnienia "Kopii korespondencji (w tym email, tradycyjna poczta, fax, sms) prowadzonej przez Uczelnię z kościołami i związkami wyznaniowymi lub kościelnym osobami prawnym lub ich przedstawicielami w zawiązku z konferencją". Tymczasem z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2025 roku o sygn. akt III OSK 803/24 jednoznacznie wynika, że przedmiotem tak sformułowanego żądania wniosku są "dokumenty wewnętrzne", które nie stanowią informacji publicznej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznał zatem, że żądanie wniosku o powołanej powyżej treści nie dotyczy dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w szczególności programu konferencji "Etyka w medycynie a życie i zdrowie człowieka", która odbyła się dnia 25 marca 2023 roku. Z powyższych względów Sąd doszedł do przekonania, że skarga z dnia 8 września 2025 roku została wniesiona w sprawie, którą Rektor w całości oraz w prawidłowej formie prawnej załatwił już 4 września 2025 roku. Przyjmuje się, że do skarg na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 P.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11 maja 2011 r., I OSK 716/11; z 26 maja 2011 r., I OSK 857/11). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29 kwietnia 2011 r., I FSK 249/10; por. też wyrok WSA z 27 października 2011 r., II SAB/Po 60/11). Trafność takiej wykładni potwierdza obecnie, dodany z dniem 1 czerwca 2017 r., przepis art. 53 § 2b P.p.s.a., zgodnie z którym skargę na bezczynność można wnieść "w każdym czasie" - które to określenie musi być postrzegane w aspekcie trwającego w dacie składania skargi i naruszającego czas załatwienia sprawy stanu postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., II OSK 973/19). Stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie (por. postanowienie NSA z 7.12.2021 r., III OSK 7055/21, LEX nr 3286801). W konsekwencji powyższego w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się pogląd, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie można mówić o bezczynności organu, gdy organ ten przed wniesieniem skargi na bezczynność udostępni informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej. Sytuacja taka stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi jako niedopuszczalnej w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (zob. wyrok NSA z 13 października 2021 r., III OSK 3789/21, ONSAiWSA 2022, Nr 2, poz. 30). Z uwagi na powyższe Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., ją odrzucił, o czym orzekł w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie drugim postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powyższej ustawy.