IV SAB/Po 2/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Obrona Zwierząt z siedziba w J. na bezczynność Burmistrza Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Pismem z dnia 17 grudnia 2014 r. Stowarzyszenie Obrona Zwierząt wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta Z. Pismem z dnia 8 stycznia 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień złożenia skargi tj. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego oraz statutu Stowarzyszenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała odpis statutu oraz oświadczyła, iż sąd nie miał podstaw prawnych do wzywania Stowarzyszenia o odpis KRS. Zdaniem skarżącej sąd powinien z urzędu sięgnąć do Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej "Ppsa"), skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 Ppsa. Wśród tych wymogów jest oznaczenie przedstawiciela ustawowego czy pełnomocnika działającego w imieniu strony (art. 46 § 1 pkt 1 Ppsa) oraz podpis której z tych osób (art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa). W myśl art. 28 § 1 Ppsa osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 Ppsa). Brak któregoś z wymienionych w tym przepisie elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 Ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, jeżeli z powodu tych braków nie można nadać sprawie prawidłowego biegu. Braki formalne, o których mowa w tym przepisie w związku z art. 49 § 1 Ppsa to takie braki, których wystąpienie uniemożliwi nadanie skardze prawidłowego biegu. Jednym z braków tego rodzaju jest brak wykazania przez osobę (osoby) wnoszące skargę w imieniu osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową swego umocowania, o którym mowa w art. 29 Ppsa. Zgodnie z art. 29 Ppsa te organy lub osoby mają obowiązek wykazać umocowanie do działania dokumentem, przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest osoba prawna, to na niej spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu tej osoby prawnej konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. W tym miejscu wskazać należy, iż Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane sadowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U, 2001 r, nr 17 poz. 209 ze zm.), zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych), jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie składu orzekającego art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, iż strona postępowania lub jej pełnomocnik - realizując postanowienia art. 29 Ppsa - mogą przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, iż strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. Brak dokumentu potwierdzającego umocowanie stanowi brak formalny skargi, który winien zostać uzupełniony na wezwanie Sądu. Natomiast nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie i niewykazanie dokumentem umocowania do działania w imieniu strony skutkuje odrzuceniem skargi. W orzecznictwie wskazuje się, iż nie ma podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym (por. np. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013 r., sygn, akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r,, sygn. akt II OSK 2737/13 oraz z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż strona pomimo wezwania jej do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uzupełniła ich w zakreślonym przez Sąd terminie. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej odebrał wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w dniu 13 stycznia 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 16). Zatem siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upłynął bezskutecznie z dniem 20 stycznia 2015 r. W terminie tym strona skarżąca nie nadesłała dokumentu wskazującego na umocowanie osób, które podpisały skargę, do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia, np. odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.