IV SAB/Po 20/09

sygn. IV SAB/Po 20/09 POSTANOWIENIE Dnia 05 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu dnia 05 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. T. na bezczynność Prezesa Sądu [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę /-/ M. Dybowski sygn. IV SAB/Po 20/09 UZASADNIENIE W skardze z [...] r. (prezentata z dnia [...] r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) K. T. zarzucił Prezesowi Sądu [...] w [...] (dalej Prezes Sądu [...]) naruszenie art. 134 in fine kpa w zw. z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 112/01/1198 ze zm.- dalej udip) przez stwierdzenie w drodze postanowienia niedopuszczalności odwołania z dnia [...] r. Skarżący na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa) wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu [...] w [...] przedstawił Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Poznaniu: "zażalenie" K. T. z dnia [...] r.; pismo Wiceprezesa Sadu [...] w [...] z dnia [...] r. nr [...]; "skargę" K. T. z dnia [...] r.; kopię pisma K. T. z dnia [...] r. i kopię postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] r. Prezes Sądu [...] poinformował, że skardze z dnia [...] r. nie został nadany bieg, bowiem brak decyzji w rozumieniu kpa i postanowienia podlegającego zaskarżeniu (k. 2-16 akt IV SAB/Po 20/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 153/02/1269, zm. 169/05/1417- dalej usa), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 1 usa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 usa. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego i trafność wykładni tych przepisów. Zakres właściwości sądów administracyjnych został uregulowany w art. 3 § 2 i 3, i art. 4 ppsa. Istotą sprawy jest błędna interpretacja zdarzeń, postrzeganych przez Skarżącego jako "decyzje" czy "postanowienia" w rozumieniu ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 98/00/1071 ze zm.- dalej kpa), a które nie miały takich przymiotów. W szczególności pismo Wiceprezesa Sądu [...] w [...] z dnia [...] r. nr [...] (dalej pismo z dnia 12 stycznia 2009 r.) nie jest "postanowieniem Prezesa Sądu [...] w [...] z dnia [...] r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania (nazwanego zażaleniem)", podjętym na podstawie art. 134 kpa (k. 8, 10 akt IV SAB/Po 20/09). O braku cech postanowienia w rozumieniu art. 124 § 1 kpa świadczy w szczególności brak: oznaczenia strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołania podstawy prawnej, rozstrzygnięcia, pouczenia, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego; brak uzasadnienia faktycznego i prawnego ( art. 124 § 2 kpa). W istocie pismo z dnia 12 stycznia 2009 r. wydane zostało przez [...] Sądu [...] w ramach odrębnie i wyczerpująco uregulowanego postępowania w ramach nadzoru nad działalnością administracyjną sądów powszechnych (art. 37- 39 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. 98/01/1070 ze zm.- dalej usp), o czym w szczególności świadczy znak pisma (IV W-...Sk; wskazujący na czynność podjętą w ramach nadzoru w Wydziale IV Wizytacyjnym, w postępowaniu skargowym). Wbrew stanowisku Skarżącego, do postępowania tego nie stosuje się przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz.U. 5/02/46)- wydanego na podstawie art. 226 kpa, a przywołanego przez K. T. w skardze (k. 8v, 9 akt IV SAB/Po 20/09). W doktrynie trafnie wskazuje się, że przepisy rozdziału 5 usp należą do najważniejszych w problematyce ustroju sądów (S. Rudnicki w opinii z dnia 28 kwietnia 2000 r. o projekcie usp- omówionej przez Ł. Korózs i M. Sztorca "Ustrój sądów powszechnych. Komentarz" CH Beck 2004 s. 62 nb 86; T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski "Komentarz do Prawa o ustroju sądów powszechnych..." W. Pr. 2002 s. 97 uw. 1). Przez działalność administracyjną sądów rozumieć należy wszelką działalność zarządzającą i organizatorską sądów, inną niż związaną z czynnościami jurysdykcyjnymi sędziów (T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski- op. cit. s. 98 uw. 4). Organami sprawującymi nadzór nad działalnością administracyjną sądów są jedynie Minister Sprawiedliwości (art. 9 usp) i prezesi sądów (art. 22 usp), którzy w swych działaniach wspierani są przez sędziów wizytatorów- sędziów o najwyższych kwalifikacjach (§ 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 października 2002 r. w sprawie trybu sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną sądów- Dz.U. 187/02/1564 ze zm.- dalej rozporządzenie w sprawie nadzoru; Ł. Korózs i M. Sztorc- op. cit. s. 63 nb 89; T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski- op. cit. s. 101 uw. 11). Czynności nadzorcze wykonuje też przewodniczący wydziału (§ 57 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 lutego Regulamin wewnętrznego urzędowania sądów powszechnych- Dz.U. 38/07/249- dalej Regulamin). W ramach czynności nadzoru prezes sądu bądź sędzia wizytator, wykonujący czynności nadzoru w imieniu prezesa sądu (odpowiednio- § 14 i 15 rozporządzenia w sprawie nadzoru). Organy nadzoru mają prawo wglądu w czynności sądów, mogą żądać wyjaśnień i usunięcia uchybień (§ 1 art. 37 usp; T. Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski- op. cit. s. 98-99 uw. 7). Wbrew ocenie Skarżącego, żaden z organów nadzoru nie wydaje w toku postępowania nadzorczego decyzji ani postanowień w rozumieniu kpa i od aktów nadzoru w rozumieniu usp nie przysługują stronie postępowania sądowego jakiekolwiek środki odwoławcze. W sprawie nie doszło do wszczęcia postępowania o udostępnienie informacji publicznej ani w drodze ustnego żądania udostępnienia do przeglądania repertorium sądowego, zgłoszonego dnia [...] r. pracownikom sekretariatu [...] Wydziału [...] (przed którym to Sądem toczy się sprawa [...], w którym K. T. jest stroną w rozumieniu ustawy z dnia 17 listopada 1964r. kodeks postępowania cywilnego- Dz.U. 43/64/296 ze zm.- dalej kpc; k. 15, 20 akt [...]; k. 4, 8 akt [...] - załączonych do akt IV SAB/Po 4/09), ani pismem z dnia [...] r., ani pismem z dnia [...] r., ani pismem z dnia [...] r. (k. 3-6v, 8-13 akt IV SAB/Po 20/09). Ustawodawca w art. 1 ust. 2 udip wprowadził zasadę, że przepisy udip nie naruszają innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Takimi ustawami w szczególności są kpc (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia: 7 kwietnia 2009 r.- IV SAB/Po 16/09 i 14 kwietnia 2009 r.- IV SAB/Po 13/09) i usp- zwłaszcza w zakresie nadzoru. Nietrafnie zatem Skarżący przyjmuje, że te same informacje co strona w rozumieniu kpc na podstawie § 51 ust. 1 Regulaminu, "obywatel może otrzymać powołując się na Ustawę o dostępie do informacji publicznej" [...], Wybór zaś ustawy należy do obywatela (k. 9v akt IV SAB/Po 20/09). Ustawodawca, chcąc pomóc obywatelom realizować powszechne prawo do informacji, nie dążył do wprowadzenia dualizmu dochodzenia do informacji przez zapewnienie wyboru przez obywateli przepisów, "jakie im bardziej odpowiadają" (k. 10 akt IV SAB/Po 20/09)- co wyraźnie zastrzegł w zasadzie, określonej w art. 1 ust. 2 udip. Czynności nadzoru w rozumieniu usp nie podlegają kontroli sądu administracyjnego w trybie skargowym. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skargę odrzucił. /-/ M. Dybowski KB/