IV SAB/Po 20/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Bąk- Marciniak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: umorzyć postępowanie Pismem z dnia 12 lutego 2013 r. R. P. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność postępowania skarżący składał zażalenie stosownie do art. 37 kpa. Pismem z dnia 18 marca 2013 r. Skarżący wskazał, że nie składał zażalenia stosownie do art. 37 kpa. Z kolei pismem z dnia 21 marca 2013 r. Skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego w związku z nie wyczerpaniem drogi administracyjnej stosownie do art. 37 kpa. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t., dalej: ppsa), skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez niego oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie stwierdzając wskazanych powyżej przesłanek uznał cofnięcie skargi za skuteczne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak sentencji postanowienia.