IV SAB/Po 220/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska- Cybulska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2020 r. sprawy ze skargi Ł. P. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia Ł. P. informacji o których mowa we wniosku z dnia [...] września 2019 r.; 2. stwierdza, że Burmistrz Miasta i Gminy dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego Ł. P. z dnia [...] września 2019 r. o udzielenie informacji publicznej; 3. stwierdza, że zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. w pozostałym zakresie skargę oddala; 5. zasądza od Miasta i Gminy [...] na rzecz skarżącego Ł. P. kwotę [...]zł ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Ł. P. (dalej również jako: Skarżący) wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Wyjaśniono, że złożona skarga dotyczy bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy P. w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2019 r. (data doręczenia [...] wrzesień 2019 r.) o udostępnienie informacji publicznej. W skardze podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm. - dalej jako u.d.i.p.) - przez jego niezastosowanie, gdyż Burmistrz Miasta i Gminy P. , będący organem władzy publicznej w rozumieniu tego przepisu, obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, nie wywiązał się ze swojego ustawowego obowiązku. Skarżący wskazał też na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. - przez nie udostępnienie w terminach określonych w tych przepisach żądanej informacji publicznej. Żądaniem skargi objęto: - na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. zobowiązanie Organu do udostępnienia Skarżącemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dniu od dnia doręczenia Organowi odpisu prawomocnego wyroku Sądu żądanej informacji, zgodnie z wnioskiem Skarżącego z dnia [...] września 2019 r., stosowanie do treści art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 286 § 2 p.p.s.a., - na podstawie art. 149 § 1 pkt p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności w udostępnianiu informacji publicznej; - na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. stwierdzenie, że bezczynność Organu w udostępnieniu informacji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; - na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej w wysokości [...] zł; - na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego zwrotu wszelkich kosztów postępowania; - na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 21 u.d.i.p. skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym. Uzasadniając złożoną skargę, Skarżący wskazał, że wnioskiem z dnia [...] września 2019 r. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy P. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. Czy istnieje odpowiednie zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wprowadzenia wewnętrznej procedury raportowania schematów podatkowych dla Miasta i Gminy P., której wymóg posiadania wprowadza art. 861 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.)? 2. Jeżeli stosowne zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. istnieje, proszę o udostępnienie pełnej treści dokumentu wraz z załącznikami będącymi jego integralną częścią. Skarżący uważa, że informacjom, o których udostępnienie wystąpił, nie można odmówić waloru informacji publicznej, a zatem jego wniosek z punktu widzenia przepisów u.d.i.p. jest w pełni zasadny. Jednakże, pomimo upływu określonego w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. terminu, zobowiązującego Organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, tj. w niniejszym przypadku do dnia [...] października 2019 r., Burmistrz Miasta i Gminy P. nie udzielił Skarżącemu wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymał również żadnej informacji od Organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skoro zatem Organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku Skarżącego, tj. Skarżącemu nie została udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji, to - jak wskazano - oczywiste jest, że Organ dopuścił się rażącego naruszenia wskazanych przepisów u.d.i.p. i dopuścił się bezczynności w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej, ewentualnie umorzenie niniejszego postępowania wobec wydania w dniu [...] października 2019 r. Zarządzenia Nr [...] Burmistrza Miasta i Gminy P. w sprawie procedury wewnętrznej raportowania schematów podatkowych dla Gminy P.. Uzasadniając swoje stanowisko Organ wyjaśnił, że od stycznia 2019 r. wprowadzono w Ordynacji podatkowej nową instytucję prawną dotyczącą informowania Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o udostępnionych lub wdrożonych schematach podatkowych (MDR). Zgodnie z Ordynacją podatkową obowiązek informowania mają m.in. podmioty doradzające klientom, w tym doradcy podatkowi, pracownicy banku, podmioty wspomagające, do których zalicza się m.in. biegłego rewidenta, notariusza, osobę świadczącą usługi prowadzenia ksiąg rachunkowych, a także wyspecjalizowanego pracownika, który podjął się udzielenia pomocy w opracowaniu wdrożonego uzgodnienia. Wyjaśniono, że biorąc pod uwagę fakt, iż cel zatrudnienia doradcy podatkowego przez przedsiębiorcę i przez Gminę całkowicie się od siebie różnią, to schematy podatkowe (MDR) bardzo rzadko wręcz sporadycznie wystąpią w gminach. O ile przedsiębiorcy zwykle chodzi o optymalizację podatkową, o tyle gminom zależy tylko na prawidłowym i rzetelnym wykonaniu obowiązków podatkowych oraz na rozliczeniach podatkowych zgodnych z obowiązującymi przepisami i praktyką podatkową. Nadmieniono, że Gmina realizuje swoje zadania własne, działając na rzecz mieszkańców i jej celem nie jest osiąganie korzyści podatkowych, lecz zaspokajanie potrzeb wspólnoty. Wskazano, że schematy podatkowe już na wstępie budziły szereg wątpliwości interpretacyjnych, gdyż zawierają wiele nowych nieznanych pojęć, niejednokrotnie ogólnie zdefiniowanych. Finalnie wskazano, że Gmina P. stosując się do ustawy, opracowała własne procedury schematu podatkowego, które zostały wprowadzone zarządzeniem Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] w dniu [...] października 2019 roku w sprawie procedury wewnętrznej raportowania schematów podatkowych dla Gminy P.. Zarządzenie to zostało opublikowane na stronie Gminy P.: bip.p. - Władze gminy - Burmistrz - Zarządzenia organów wykonawczych. Wszystkie Zarządzenia Burmistrza publikowane są na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Gminy P., w ślad za art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 06 września 2001 toku o dostępie do informacji publicznej. Wskazano, że zważywszy na powyższe, informacja publiczna objęta żądaniem Skarżącego, mając na uwadze datę wydania zarządzenia, nie mogła być udzielona wcześniej. Nadto zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 06 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej jedynie informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek. Wobec powyższego niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Przystępując do oceny zasadności przedmiotowej skargi wskazać należy, że w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019, poz. 2329 – dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1–7 i § 3 p.p.s.a., a także, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., na bezczynności organów administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a p.p.s.a. W niniejszej sprawie prawem materialnym, na podstawie, którego Sąd ocenia podejmowane przez organ działania jest przede wszystkim ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm. - dalej jako: u.d.i.p.). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Burmistrz Miasta i Gminy P. - jako organ władzy publicznej - jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 powołanej ustawy. Z treści tych przepisów wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów, wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Bezsporną kwestią pozostaje zatem fakt, że wniosek w niniejszej sprawie dotyczy informacji publicznej, która co również bezsporn,e aktualnie pozostaje w dyspozycji organu do którego zwrócono się o jej udzielenie, a organ ten - co do zasady - jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W u.d.i.p. zostały wymienione cztery formy załatwienia wniosku, a mianowicie zobowiązany podmiot powinien: - udostępnić żądaną informację publiczną (jeśli jest w jej posiadaniu) w terminie wskazanym w art. 13 (bez zbędnej zwłoki, ewentualnie nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku), chyba że terminy te nie mogą zostać dochowane, wówczas należy powiadomić stronę o przyczynach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępnienie nastąpi, nie dłuższym niż 2 miesiące od złożenia wniosku; - wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji, np. gdy występują ustawowe przeszkody do jej udostępnienia w postaci np. ochrony danych osobowych (art. 16 ust. 1); - wydać decyzję o umorzeniu postępowania, jeśli informacja nie może zostać udostępniona w sposób i w formie określonej we wniosku (art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2); - poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada informacji publicznej lub że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej (por.: np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2014 r., sygn. akt I OSK [...], CBOSA). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że organ pozostawał w bezczynności do dnia [...] października 2019 r., kiedy w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy P. zamieszczono zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] z dnia [...] października 2019 roku w sprawie procedury wewnętrznej raportowania schematów podatkowych dla Gminy P.. W okolicznościach badanej sprawy nie ulega bowiem wątpliwości, że Skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2019 r. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy P. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. Czy istnieje odpowiednie zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wprowadzenia wewnętrznej procedury raportowania schematów podatkowych dla Miasta i Gminy P., której wymóg posiadania wprowadza art. 861 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.)? 2. Jeżeli stosowne zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. istnieje, proszę o udostępnienie pełnej treści dokumentu wraz z załącznikami będącymi jego integralną częścią. Ponieważ żądanie wniosku dotyczyło nie tylko udostępnienia zarządzenia Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wprowadzenia wewnętrznej procedury raportowania schematów podatkowych dla Miasta i Gminy P., ale też – informacji czy – takie zarządzenie w ogóle istnieje, to nie można zgodzić się z Burmistrzem Miasta i Gminy P. , że przed dniem [...] października 2019 r. nie mógł on udzielić żadnej odpowiedzi na wniosek Ł. P.. W związku z wnioskiem Ł. P. z dnia [...] września 2019 r. Organ zobowiązany był w terminie 14 dni, tj. do [...] października 2019 r. udzielić informacji, że nie istnieje odpowiednie zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wprowadzenia wewnętrznej procedury raportowania schematów podatkowych dla Miasta i Gminy P.. Z upływem tej daty nastąpił sta bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy P. .. Ponieważ Skarżący nie otrzymał żadnej odpowiedzi, to w dniu [...] października 2019 r. złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w udostępnieniu informacji publicznej. Już po wniesieniu skargi w dniu [...] października 2019 r. wydane zostało zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wprowadzenia wewnętrznej procedury raportowania schematów podatkowych dla Miasta i Gminy P., a w dniu [...] października 2019 r. zamieszono je w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy P. (k.95 akt sąd.). Na podstawie art. 10 ust. 1 u.d.i.p. tryb wnioskowy jest przewidziany dla informacji, których nie zamieszczono w Biuletynie Informacji Publicznej. Ponieważ zatem adresat wniosku zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, jeżeli została ona ujawniona w BIP, to z tym też dniem (22 października 2019 r.) ustała bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w niniejszej sprawie (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz.Wyd/El 2016). Niewątpliwie zatem w dacie orzekania przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności w odniesieniu do wspomnianego wniosku. Zaistniała więc przesłanka do umorzenia, jako bezprzedmiotowego, postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zobowiązania do wydania decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku. Jak stwierdza się w orzecznictwie, załatwienie sprawy po wniesieniu przez stronę do Sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., że w zakresie rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lipca 2012 r., sygn. akt II OSK [...], ONSA i WSA [...]/7, Lex nr 1271778). Z tego względu należało ocenić, czy bezczynność organu nie miała charakteru kwalifikowanego. W odpowiedzi na skargę Organ wyjaśnił, że zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] w sprawie procedury wewnętrznej raportowania schematów podatkowych dla Gminy P. zostało wydane w dniu [...] października 2019 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku przez Ł. P., Burmistrz Miasta i Gminy P. nie mógł udostępnić wnioskodawcy treści tego nieistniejącego wówczas zarządzenia. Nie może jednak rodzić wątpliwości również fakt, że Organ był zobowiązany wówczas udzielić wnioskodawcy odpowiedzi na pytanie czy w ogóle istnieje zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie wprowadzenia wewnętrznej procedury raportowania schematów podatkowych dla Miasta i Gminy P., której wymóg posiadania wprowadza art. 861 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.). Ponad wszelką wątpliwość Skarżący takiej odpowiedzi nie otrzymał, a więc nie ma wątpliwości, że Organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku Skarżącego z dnia [...] września 2019 r. i pozostawał w niej do dnia [...] października 2019 r., kiedy to zarządzenie Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] z dnia [...] października 2019 r. w sprawie procedury wewnętrznej raportowania schematów podatkowych dla Gminy P. zostało opublikowane w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta P.. Zgodnie z art. 10 u.d.i.p. na wniosek podlegają udostępnieniu informacje publiczne nieudostępnione w BIP. Dopiero w sytuacji, gdy dane informacje nie zostały udostępnione w BIP, podlegają one udostępnieniu w innej formie, tj. na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). Oznacza to, że z chwilą udostępnienia żądanej we wniosku z dnia [...] września 2019 r. informacji w BIP, ustał stan bezczynności Burmistrza Miasta i Gminy P. . Podkreślić jednak trzeba, że w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszej skargi jakkolwiek, Burmistrz Miasta i Gminy P. dopuścił się bezczynności, to o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Bezczynność będzie miała charakter rażący, jeżeli brak działania organu w sposób - oczywisty - pozbawiony jest jakiegokolwiek racjonalnego usprawiedliwienia. Długość trwania stanu bezczynności może być dodatkową przesłanką stwierdzenia rażącego charakteru naruszenia prawa przez organ (podobnie w wyroku NSA z dnia [...] września 2015 r., I OSK [...] LEX nr 1985970, NSA z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt II OSK [...] i w wyroku NSA z dnia [...] lipca 2015 r., sygn. akt II OSK [...]). W okolicznościach badanej sprawy, nie sposób zarzucić organowi lekceważenia strony, bowiem jak wyjaśniono w odpowiedzi na skargę schematy podatkowe wstępnie budziły szereg wątpliwości interpretacyjnych, co spowodowało, że gdy tylko Gmina P. stosując się do ustawy, opracowała własne procedury schematu podatkowego, które zostały wprowadzone zarządzeniem Burmistrza Miasta i Gminy P. Nr [...] w dniu [...] października 2019 r. w sprawie procedury wewnętrznej raportowania schematów podatkowych, to bez zbędnej zwłoki zarządzenie to udostępniono w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy P.. Do wydania zarządzenia doszło miesiąc po złożeniu wniosku przez Skarżącego, a publikacja żądanej informacji w BIP nastąpiła 4 dni później. Jakkolwiek, zatem Sąd stwierdził, że w sprawie doszło to bezczynności, to nie miała ona charakteru rażącego. Bezczynność organu trwała [...] dni (od [...]-[...] października 2019 r.). Jakkolwiek wątpliwości w sferze interpretacji prawa nie usprawiedliwiają samej bezczynności, to jednak mają one wpływ na ocenę charakteru stwierdzonej bezczynności. Sąd miał również na względzie długość samego postępowania i fakt, że długość trwania stanu bezczynności może być jedynie - dodatkową - przesłanką stwierdzenia rażącego charakteru naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i 1a p.p.s.a. orzekł, że bezczynność Organu choć miała miejsce (pkt 2 wyroku), to nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 wyroku). Mając na uwadze cel, któremu służy przyznane Sądowi uprawnienie do przyznania sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowiono o oddaleniu skargi w tym zakresie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w skardze wskazano, że Skarżący domaga się przyznania od organu kwoty [...]zł, jednak w żaden sposób nie uzasadniono samego wniosku w tym zakresie. Rozpoznając złożony wniosek, Sąd wziął pod uwagę, że wprowadzając możliwość przyznania sumy pieniężnej wzorowano się na rozwiązaniu przyjętym w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843, z późn. zm.). Ustawodawca zaakcentował rekompensacyjny charakter groźby przyznania sumy pieniężnej. Należy zauważyć zatem, że w kontekście wspomnianej roli rekompensacyjnej w skardze nie wskazano na żadne konkretne okoliczności, które przemawiałyby za zasadnością złożonego wniosku. Z tych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do przyznania na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Z powołanych powyżej przyczyn skarga podlegała oddaleniu w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 4 wyroku). O należnych Skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 5 wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty postępowania zasadzone od organu składa się kwota [...]zł uiszczona przez Ł. P. tytułem wpisu od skargi.