IV SAB/Po 223/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na przewlekłość i bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: odrzucić skargę M. S. działając w imieniu własnym wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę dla R. A., który złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarżący wniósł o stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa oraz bezczynności; zobowiązanie organu do wydania decyzji; przyznanie od organu sumy pieniężnej w wysokości [...] zł. tytułem odszkodowania i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że swój interes prawny wywodzi z art. 88i ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1265 ze zm. – dalej ustawa o promocji zatrudnienia) i podkreślił, że wskutek bezczynności Wojewody utracił możliwość powierzenia R. A. wykonywania umowy zlecenia, co z kolei pozbawiło go pożytków z wykonywanej przez cudzoziemca pracy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie wskazując, że zgodnie z art. 113a ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 2094 ze zm. – dalej ustawa o cudzoziemcach) skarżący nie był stroną postępowania objętego przedmiotową skargą na przewlekłość. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia [...] listopada 2019 r., sygn. akt IV SAB/Po [...], wezwał M. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na przewlekłość i bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy – w kwocie [...]zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu załączono pouczenie, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu przysługuje zażalenie. Skarżący został też pouczony o prawie pomocy (k.13 akt sąd.). Wezwanie to doręczono na wskazany w skardze adres Skarżącego w dniu [...] listopada 2019 r. Odbiór tego wezwania potwierdził dorosły domownik w dniu [...] listopada 2019 (k. 14 akt sąd.). Wskazany w wezwaniu termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem [...] listopada 2019 r. (poniedziałek). Pomimo upływu terminu, wymaganego wpisu w kwocie [...]zł nie uiszczono, co dokumentuje informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2019 r. (k.16 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak legitymacji skargowej po stronie M. S.. Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza kontrola Sądu pod kątem zbadania czy zaskarżone działanie, bezczynność lub przewlekłość organu podlega kontroli sądu administracyjnego, w tym między innymi ze względu na legitymację wnoszącego skargę. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo każdy, kto ma w tym interes prawny. Mając na uwadze treść dokumentacji zebranej w aktach administracyjnych można ustalić, że wniosek z dnia [...] listopada 2018 r. procedowany na dalszym etapie postępowania pod numerem S.C.-VII.[...] złożył R. A. i to na wniosek Romana Afanasieva Wojewoda wydał w dniu [...] października 2019 r. decyzję udzielającą R. A. zezwolenia na pobyt czasowy i na pracę. Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Brak legitymacji skargowej powoduje, że sąd administracyjny nie może przejść do rozstrzygnięcia sporu o zgodność z prawem decyzji administracyjnej. Sprawa sądowoadministracyjna w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. powstaje bowiem w razie złożenia skargi na decyzję administracyjną, akt czy bezczynność w wydaniu rozstrzygnięcia przez podmiot legitymowany. Skargę na bezczynność może wnieść zatem podmiot, w stosunku do którego organ administracji publicznej nie wykonuje swoich ustawowych obowiązków. Gdy skargę na decyzję administracyjną czy bezczynność organu złożył podmiot, który nie ma legitymacji, przedmiot rozpoznania i rozstrzygnięcia sądu administracyjnego jest ograniczony tylko do oceny interesu prawnego skarżącego z wyłączeniem wkroczenia w spór o zgodność z prawem i stosowania środków określonych w ustawie. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że uprawnionym do wniesienia skargi jest ten, kto wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną, a normą prawa materialnego, procesowego czy ustrojowego, którą może wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Innymi słowy interes prawny musi znaleźć oparcie w przepisach obowiązującego prawa, a poza tym musi być własny i indywidualny. Mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu – strony postępowania (zob. wyrok NSA z dnia [...] czerwca 2013 r. sygn. akt I OSK [...], LEX nr 1356980, postanowienie NSA z dnia [...] lipca 2016 r. sygn. akt II OZ [...], postanowienie WSA w Krakowie z dnia [...] maja 2017 r. sygn. akt II SA/Kr [...] - [...]). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że skarżący w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody z dnia [...] października 2019 r. nr [...] udzielającą R. A. zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP nie brał udziału jako strona postępowania. Wyklucza to możliwość wniesienia przez M. S. działającego w imieniu własnym skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie udzielenia R. A. zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP z uwagi na fakt, że nie ma on własnego "interesu prawnego" w tej sprawie. O istnieniu po stronie Skarżącego uprawnienia do złożenia skargi na przewlekłość postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP nie przesądza fakt, że osoba której postępowanie dotyczyło była lub jest obecnie zatrudniona w firmie należącej do Skarżącego. Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji zawartej w skardze wskazać należy, że postępowanie o udzielenie zezwolenia na pobyt i pracę stanowi odrębne postępowanie od postępowania o udzielenie zezwolenie na pracę. Oba postępowania są również inicjowane przez różne podmioty. Powyższe oznacza, że postępowanie o udzielenie zezwolenia na pracę zgodnie z art. 88a ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia prowadzone jest z wyłącznym udziałem podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi (pracodawcy), zaś postępowanie o udzielenie zezwolenia na pobyt i pracę jest z wniosku cudzoziemca prowadzone i - wyłącznie - z jego udziałem, na podstawie art. 113a ustawy z dnia [...] grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2094 ze zm.). Z literalnie wyrażonej woli ustawodawcy wynika wprost, że w postępowaniu w sprawie udzielenia na pobyt czasowy stroną postępowania jest wyłącznie cudzoziemiec. Jeżeli zatem postępowanie zostało wszczęte na podstawie wniosku R. A. o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, stroną tego postępowania nie mógł być i faktycznie nie był podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Jednoznaczna treść przepisów prawa wskazuje, że brak rozpoznania żądania R. A. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę narażający Skarżącego na utratę pożytków z wykonywanego przez cudzoziemca zlecenia oraz konieczność informowania Wojewody o okolicznościach wymienionych w art. 88i ustawy o promocji zatrudnienia wskazują wyłącznie na istnienie po stronie Skarżącego interesu faktycznego w załatwieniu sprawy, której jedyną stroną był R. A.. Wobec tego skargę M. S. wniesioną w imieniu własnym uznać należy za wniesioną przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni ją niedopuszczalną i obliguje Sąd do jego odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W niniejszej sprawie trzeba podkreślić, że poza opisaną powyżej przyczyną odrzucenia skargi M. S. ziściła się również inna przesłanka. Skarżący, bowiem został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Stosownie do treści przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jednocześnie, z woli ustawodawcy, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego Skarżący nie uiścił go wcale. Termin do dokonania tej czynności upływał z dniem [...] listopada 2019 r. Brak wpisu od złożonej w niniejszej sprawie skargi dokumentuje informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2019 r. (k. 35). Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.