IV SAB/Po 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia L. L. G. O. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie w sprawie Pismem z dnia (...) r. Stowarzyszenie L. L. G. O. (dalej Stowarzyszenie) wniosło skargę na bezczynność Wójta Gminy S. w sprawie rozpoznania wniosku z dnia (...) r. przesłanego drogą elektroniczną o udzielenie informacji publicznej. Do dnia (...) r. podmiot zobowiązany nie przesłał informacji żądanych we wniosku. W związku z powyższym należy uznać, że organ nie załatwił sprawy w terminie i nie wyznaczył skutecznie nowego terminu rozpatrzenia sprawy, a zatem pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż pismo o udzielnie informacji nigdy nie trafiło do Urzędu Gminy w S., dlatego nie udzielono na nie odpowiedzi. Kontroli elektronicznych skrzynek pocztowych dokonał gminny informatyk i potwierdził, że przedmiotowy wniosek nie dotarł na adres (...). Stowarzyszenie nie ma potwierdzenia od odbiorcy e-maila, że go otrzymał. Ponadto organ wskazał, iż Stowarzyszenie po dniu (...) r. nie zwróciło się z wezwaniem w tej sprawie do organu zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). Nie zostały również zachowane terminu do wniesienia skargi, o których mowa w art. 53 ppsa. Jednocześnie po otrzymaniu skargi wraz z załącznikiem tj. wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, którego wcześniej organ nie otrzymał, przygotowano odpowiedź i przesłano Stowarzyszeniu. Pismem z dnia (...) r. Stowarzyszenie cofnęło skargę na bezczynność Wójta Gminy S., ponieważ otrzymało od organu żądaną informację publiczną Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą. W tym stanie rzeczy cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ppsa należało umorzyć postępowanie.