IV SAB/Po 27/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędzia WSA Bożena Popowska Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu dnia 01 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia [...] r. G. L. o wyłączenie [...] asesora w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu od rozpoznania sprawy ze skargi G. L. na bezczynność Wielkopolskiego Kuratora Oświaty w Poznaniu i Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w P. w przedmiocie wydania dokumentów postanawia: oddalić wniosek /-/ B. Popowska /-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz-Frymus We wniosku z dnia [...]r. G. L. wniosła o wyłączenie I. K. asesora w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w P.. Skarżąca wniosek swój uzasadniła tym, że "sędziowie WSA (a w szczególności asesor K.) ustawicznie przez kilka lat oddalali i odrzucali tę sprawę (ostatnio asesor K. ponownie zrobiła to [...]r.- sygn. [...])...dlatego wnoszę o wyłączenie jej od niniejszej sprawy, by nie utrudniała kolejnego procesu" (k. [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z wyjaśnienia I. K. asesora w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w P. wynika, że Asesor nie zna osobiście G. L. i że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Wobec asesor I. K. nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia Jej z mocy ustawy (art. 18 § 1-3 ppsa). Skarżąca uprawdopodabnia przyczyny wyłączenia I. K. asesora w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w P. tym, że Asesor ostatnio odrzuciła skargę w sprawie [...]. W istocie to nie Asesor "odrzuciła skargę", lecz Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem w trzyosobowym składzie zawodowym (w którym zasiadała także asesor I. K.) orzekł o odrzuceniu skargi. Przesłanką odrzucenia skargi z dnia [...]r. (rozpoznawanej w sprawie [...]) była tożsamość ze skargą rozpoznawaną w sprawie [...]. Sprawa [...] toczy się nadal przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w P.- na skutek uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia [...]r. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...]r.- [...]. Ustawodawca jako bezwzględną przeszkodę procesową wskazał sytuację, w której sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku (litis pendens; art. 58 § 1 pkt 4 ppsa; A. Kabat w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Zakamycze 2005 s. 157-158 uw. 4; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2006 s. 177 uw. 5; T. Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2005 s. 276 uw. 9). W takiej sytuacji Sąd- pod rygorem nieważności postępowania- miał obowiązek odrzucić skargę w sprawie [...]. W tej sytuacji rozstrzygnięcie Sądu nie leżało w sferze uznania Sądu, lecz miało charakter obligatoryjnego. Postanowienie z dnia [...]r.- [...] podlega kontroli instancyjnej w postępowaniu ze skargi kasacyjnej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalonym jest pogląd, że subiektywny pogląd Strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy, skoro prawidłowość orzeczenia podlega kontroli merytorycznej przed sądem wyższej instancji. Wobec powyższego, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ppsa, należało wniosek oddalić. /-/ B. Popowska /-/ M. Dybowski /-/ E. Makosz-Frymus