IV SAB/Po 28/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie żądania rozstrzygnięcia sprawy na podstawie odpisu skargi postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] 2012 r. pełnomocnik Stowarzyszenia "A" wniósł o rozpoznanie sprawy dotyczącej bezczynności Burmistrzowi Miasta i Gminy S. na podstawie odpisu skargi z dnia [...] 2010 r. We wniosku wskazano, że postanowieniem z dnia [...] 2011 r., sygn. IV SO/Po 6/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wymierzył Burmistrzowi Miasta i Gminy S. grzywnę za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia [...] 2010 r. wraz z aktami, to jest nie wykonanie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa). Wnioskodawca wskazał, iż była to skarga "na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w załatwieniu podania z dnia [,,,] 2009 r. w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej – Stowarzyszenia "A" – w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Do wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie art. 55 § 2 ppsa załączono pismo, stanowiące – jak wskazał pełnomocnik Stowarzyszenia "A" – odpis skargi z dnia [...] 2010 r. wraz z załącznikami. Skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. wraz z wnioskiem o rozpoznanie sprawy w trybie art. 55 § 2 ppsa zarejestrowano pod sygnaturą IV SAB/Po 28/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie natomiast do art. 55 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Jeżeli natomiast organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Zwrócić należy jednak uwagę, że warunkiem rozpoznania skargi w trybie art. 55 § 2 ppsa, jest nie tylko spełnienie przesłanek określonych tym przepisem (tj. braku przekazania skargi przez organ, wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi przez organ, zgłoszenia przez skarżącego żądania rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi, braku wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego przedstawionego w skardze), ale również dopuszczalność samej skargi. Stosownie, bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 ppsa Sąd odrzuca skargę niedopuszczalną. Oznacza to, że stwierdziwszy niedopuszczalność skargi Sąd nie przechodzi do merytorycznej oceny jej zasadności. Przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S.. A zatem, podkreślić należy, że w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność organu kognicja Sądu ograniczona jest do badania, czy organ - miał wynikający z prawa obowiązek - wydania aktu lub czynności i czy dokonał tego w terminie określonym w art. 35 kpa. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidzianym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy aktów administracyjnych, tj. decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie oraz innego niż wymienione aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Tymczasem, skarżące Stowarzyszenie "A" wniosło skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w załatwieniu podania z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej (Stowarzyszenia "A") w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W skardze zarzucono, że Burmistrz nie zajął jakiegokolwiek stanowiska w sprawie dopuszczenia skarżącego Stowarzyszenia do udziału we wskazanym wyżej postępowaniu, a w szczególności nie wydał postanowienia, o jakim mowa w art. 31 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: kpa). Zważywszy na żądanie skargi wskazać należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Jak trafnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tryb postępowania w sprawie projektowania i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami kpa, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego, to jest ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm. – dalej jako: upzp). Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu kpa (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK 215/04). Procedurę planistyczną w gminie regulują przepisy rozdziału 2 upzp i przepisy kpa mają zastosowanie tylko w przypadkach ściśle określonych np. art. 24 ust. 1 upzp (dotyczy to uzgodnień projektu planu z właściwymi organami w trybie art. 106 kpa). Stosownie do art. 17 pkt 1 upzp wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania/zmiany planu miejscowego ogłasza w prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o podjęciu przedmiotowej uchwały, określając formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Następnie rozpatruje złożone wnioski, w przewidzianym ustawą terminie (art. 17 pkt 2 upzp). Następnie, po uzyskaniu opinii i uzgodnień od właściwych organów oraz wprowadzeniu zmian wynikających z uzyskanych opinii i dokonanych uzgodnień wójt, burmistrz albo prezydent miasta ogłasza o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu. Wykładając projekt planu do publicznego wglądu organ wykonawczy gminy organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami. Kolejnym etapem związanym z uchwaleniem/zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest możliwość składania przez osoby fizyczne i prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej uwag dotyczących projektu planu. Przy czym należy podkreślić, iż uwagi do projektu planu miejscowego może wnieść każdy, kto kwestionuje ustalenia przyjęte w projekcie planu, wyłożonym do publicznego wglądu (art. 18 ust. 1 upzp). Przedstawione powyżej etapy uchwalania/zmiany planu wskazują, iż w postępowaniu planistycznym, z mocy samej ustawy zagwarantowano wszystkim zainteresowanym jego uchwaleniem/zmianą prawo czynnego udziału w tym postępowaniu. Skoro tak to należy uznać, iż brak jest materialnoprwanej podstawy do rozpoznania przez organ przygotowujący projekt planu (wójta, burmistrza lub prezydenta miasta) wniosku w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu planistycznym. Skoro zatem z przepisów prawa nie wynika aby na organie sporządzającym projekt miejscowego planu lub jego zmiany ciążył obowiązek badania istnienia interesu prawnego po stronie osób zainteresowanych procedurą uchwalenia/zmiany planu, nie można mówić o bezczynności organu w tym zakresie. Zgodnie z art. 149 ppsa istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej Sąd nie ma takiej możliwości, skoro wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie dopuszczenia skarżących do udziału w postępowaniu planistycznym nie jest prawem wymagane. Niezależnie od powyższego zauważyć należy również, że przepis art. 7 upzp stanowi, iż rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu odpowiednio wniosków dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, uwag dotyczących projektu tego studium, wniosków dotyczących miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uwag dotyczących projektu tego planu albo wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego województwa - nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skoro zatem zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie podlegają rozstrzygnięcia podejmowane w trakcie procedur planistycznych, a do postępowania w takim przedmiocie nie mają zastosowania przepisy kpa, lecz przepisy upzp które nie regulują kwestii dopuszczania do udziału w postępowaniu organizacji społecznych, to nie może budzić uzasadnionych wątpliwości, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie dotyczy bezczynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, co sprawia, że skarga ta jest niedopuszczalna. W ocenie Sądu wniesienie skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w załatwieniu podania z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie dopuszczenia organizacji społecznej (Stowarzyszenia "A") w procedurze uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wraz z wnioskiem o jej rozpoznanie na podstawie nadesłanego do Sądu odpisu, powoduje, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ze względu na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 orzekł, jak w sentencji postanowienia.