IV SAB/Po 37/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczeg w przedmiocie odmowy uchylenia zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę /-/ J. Stankowski | |UZASADNIENIE Skarżący zaskarżył bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z nie rozpatrzeniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie uchylenia zaświadczenia z dnia [...] marca 1985r, nr [...]wydanego przez Kierownika Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miejskiego w G. i potwierdzającego wstąpienie A. K. w stosunek najmu lokalu nr [...] przy ul. [...]po zgonie wcześniejszego najemcy. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone w tym przepisie postanowienia oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sądy administracyjne są także właściwe w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, a także na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów. W przedmiotowej sprawie nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nierozpoznaniu zażalenia na bezczynność organu I instancji – Prezydenta Miasta G.. Określona w art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu administracji dotyczy bowiem jedynie bezczynności w przypadkach określonych w punkcie 1 – 4 cyt. przepisu, tj. gdy organ powinien był wydać decyzję, postanowienie na które służy zażalenie , postanowienie kończące postępowanie albo rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie a także na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tymczasem postanowienie wydane w ramach art. 37 § 2 kpa nie spełnia kryteriów o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie służy na nie zażalenie, nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to również akt lub czynność organu dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ustawa nie przewiduje zatem możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na pozostawanie organu w zwłoce. W związku z powyższym, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) /-/ J. Stankowski