IV SAB/Po 37/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi D. P. na przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], znak [...], Prezydent Miasta P. działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) oraz art. 12 ust. 2, art. 30 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz.U. 2009 r., nr 1, poz. 7 ze zm.) odmówił D. P. (dalej skarżący) umorzenia należności ustalonych decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od [...] października 2010 r. do [...] września 2011 r. osobie uprawnionej D. Z. w wysokości [...] zł plus ustawowe odsetki naliczane do dnia spłaty. Na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej SKO albo Kolegium) decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] (dalej decyzja z dnia [...] października 2012 r.), utrzymało w mocy opisaną powyżej decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. Decyzja SKO została doręczona skarżącemu dnia [...] lutego 2013 r. Pismem z dnia [...] marca 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (dalej WSA) skargę na przewlekłość w działaniu Kolegium zarzucając naruszenie art. 35 i 36 kpa oraz wskazując, że SKO wydało decyzję w sprawie [...] października 2012 r., która została Jemu doręczona dopiero [...] lutego 2013 r. Postępowanie w niniejszej sprawie zamiast miesiąca trwało sześć miesięcy. Skarżący wniósł o wymierzenie pracownikowi administracji publicznej winnemu niezałatwienia sprawy w terminie kary w oparciu o art. 38 kpa (k. 4 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2013 r., znak [...], Kolegium wniosło o oddalenie skargi, opisując dotychczasowy przebieg postępowania oraz akcentując dużą ilość załatwianych rokrocznie spraw (k. 6-7 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie z art. 37 kpa, które należy złożyć do organu wyższego stopnia. Wniesienie tego zażalenia jest warunkiem formalnym umożliwiającym skuteczne złożenie skargi do sądu administracyjnego. Dodać przy tym należy, że bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w przedmiocie przewlekłości można uznać, że doszło do wyczerpania środków zaskarżenia dopiero po upływie miesiąca (art. 35 § 3 kpa) umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o której mowa w art. 35 § 3 kpa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 162 oraz podane tam orzecznictwo). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wyczerpał istniejącego trybu zaskarżenia przed organami administracji publicznej, ponieważ nie złożył zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania o którym stanowi art. 37 § 1 kpa. Analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący posiłkując się treścią uzasadnienia opisanej powyżej decyzji z dnia 24 października 2012 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania bez uprzedniego wyczerpania trybu zaskarżenia. Wobec braku dopełnienia wszelkich formalnych rygorów wniesienia skargi do sądu administracyjnego, tutejszy Sąd nie mógł poddać kontroli merytorycznej opisanego przez skarżącego stanu faktycznego sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w zw. z art. 58 § 3 ppsa odrzucił skargę.