IV SAB/Po 39/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Maciej Busz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy S. do rozpatrzenia wniosku H. N., J. D., K. W.-H. ("S. ") z dnia [...] stycznia 2022 roku o udostępnienie informacji publicznej – w części nierozpoznanej w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lutego 2022 roku, określonej szczegółowo w uzasadnieniu niniejszego wyroku – w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2. stwierdza, że Burmistrz Miasta i Gminy S. dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, iż bezczynność opisana w pkt 2 wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Gminy S. na rzecz H. N. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. IV SAB/Po [...] Uzasadnienie H. N., J. D. i K. W. (administratorzy strony Społeczność W. ) złożyli wniosek do Burmistrza Miasta i Gminy o udostępnienie informacji publicznej. W aktach sprawy brak jest potwierdzenia daty złożenia przedmiotowego wniosku, jednak Sąd przyjął za wiarygodne, że wniosek ten wpłynął do organu w dniu [...].01.2022 r. Datę taką wskazuje bowiem sam organ w jego odpowiedzi na wniosek zawartej w piśmie z dnia [...].02.2022 r. Treść wniosku została również zamieszczona w skardze i wynika z niego, że oparty został na stanie prawnym ustawy o dostępie do informacji publicznej aktualnym na dzień [...].01.2022 r., co oznacza że nie mógł być wcześniej sporządzony. Te okoliczności skutkowały przyjęciem daty wpływu wniosku do organu w dniu [...].01.2022 r. Wniosek dotyczył udostępnienia: 1. Umów podpisanych: - ze schroniskiem w R. na 2021; - z V. za lata od 2012 - 2015r. 2. Protokołów odłowu lub innej dokumentacji na odłów 101 psów i 1 kota, które zostały odłowione i oddane do schronisk w latach od 2012 do 2020r. + za okres od 01.01. - 31.12.2021 r. 3. Umów podpisanych przez schronisko Z. J. V. i schronisko C. z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w tych schroniskach w latach: 2012 - 2021 r. 4. Dokumentów podpisanych przez lekarzy weterynarii, zawierających informacje o ilości zwierząt (z ogólnej liczby oddanych do schronisk Z. J. V. i do schroniska w R. ), które zostały poddane eutanazji/zmarło naturalnie wraz z podaniem przyczyny zgonu. 5. Dokumentów zawierających informacje o ilości zwierząt poddanych zabiegom sterylizacji/kastracji (dokumenty w postaci faktur wystawionych przez podmioty odpowiedzialne (V. i schronisko R. ) na podstawie umów zawartych z Gminą S.. 6. Faktur opłaconych przez Gminę Miasta S. za lata od 2017 - 31.12.2021 r. Kwotę wydanych przez Gminę środków finansowych za lata od 2012 - 2016r. gdyby była nam niezbędna, (np. przy zgłoszeniu urzędników gminnych do organów ścigania) mamy możliwość pozyskać z innego źródła. 7. Umów adopcyjnych zwierząt adoptowanych za lata od 2012 - 31.12.2021 r. (zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 119, str. 1 z późn. zm ). Podanie wyłącznie daty rzekomej adopcji nie zostanie uznane za wiarogodną do przyjęcia informację. 8. Protokołów kontroli dokonanych w schronisku Z. J. V. i w R. w latach: 2012 - 31.12.2021 r. 9. Wskazania numerów czipów lub numerów ewidencyjnych zwierząt wraz ze zdjęciami ogłoszeniowymi, które zamieszczane były w ogłoszeniach do promocji i adopcji na stronie schroniska Z. J. V. , schroniska w R. i na stronie gminnej Gminy Miasta S.. Zdjęcia powinny być powiązane z nr czipu lub z nr ewidencyjnym. 10. Udostępnienia rachunków potwierdzających zakup karmy dla kotów wolnożyjących i protokołów jej przekazania społecznym opiekunom kocich populacji w 2021 r., a także rachunków potwierdzających zakup budek, domków lub innych miejsc schronienia dla kotów wolnożyjących w 2021 r. Wskazania z jakimi organizacjami społecznymi współpracowała Gmina Miasta S. w 2021 r. w opiece nad kotami wolnożyjącymi? Wskazania dowodów ile kotów wolnożyjących zostało poddane w 2021 r. zabiegom sterylizacji/kastracji. Odpowiedzi na pytanie czy Gmina Miasta S. wprowadziła program powszechnej sterylizacji zwierząt tak jak zaleca ustawa o ochronie zwierząt? Organ odpowiedź na wniosek przesłał drogą elektroniczną w dniu [...].02.2022 r. W odpowiedzi na wniosek wskazano, że: 1. Załącznik nr 1 zawiera umowę ze schroniskiem w R. na 2021 r., 2. Protokoły odłowów prowadzone są przez Schronisko "C. , Gmina S. nie prowadzi takich protokołów, 3. Umowy podpisane przez schronisko z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w latach 2012 – 2021 r. nie są przesyłane do wiadomości organu, 4. Protokoły wraz z nr czipów, zdarzeń oraz id zwierząt stanowi załącznik nr 2, 5. Zestawienie operacji obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt oraz opieki nad nimi stanowi załącznik nr 3, 6. Umowy adopcyjne sporządzane są między schroniskiem, a osobą indywidualną, w związku z tym Gmina nie posiada kopii w/w umów, 7. W latach 2012 - 2021 przeprowadzono kontrole schroniska, kopię protokołu stanowi załącznik nr 4, 8. Rachunki potwierdzające zakup karmy stanowi załącznik nr 5. Poza tym organ wskazał, że na terenie Gminy S. zgłoszone są dwa gniazda kotów wolnożyjących. Na terenie gminy opiekę nad kotami sprawują wolontariusze, którzy otrzymują karmę na ich dokarmianie. Gmina S. na rok 2022 przeznaczyła [...] zł na zakup karmy. W 2021 r. nie zakupiono budek, domków lub innych miejsc schronienia dla kotów. Gmina S. nie współpracuje z organizacjami społecznymi zajmującymi się kotami wolnożyjącymi. W roku 2021 nie wykonywano zabiegów sterylizacji/kastracji. Gmina S. nie wprowadziła programu powszechnej sterylizacji zwierząt. Pismem z dnia [...].02.2022 r. H. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wniosek z dnia [...].01.2022 r. Wniosła o: 1. Zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej w zakresie wszystkich punktów z wniosku oraz uznanie, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2. w przypadku nieprzesłania skargi do WSA w terminie 15 dni o ukaranie organu grzywną; 3. zwrot opłaty sądowej. Gmina S. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] marca 2022 r. (data wpływu [...].03.2022 r.) w sprawie odpowiedzi na skargę oraz podania adresu skarżącej H. N. wskazała, że: 1. Załącznik nr 1 zawiera umowę z schroniskiem w R. na 2021 r. oraz z V. za lata od 2012 – 2015; 2. Protokoły odłowów prowadzone są przez Schronisko "C. , Gmina S. nie prowadzi takich protokołów; 3. Umowy podpisane przez schronisko z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usługi w latach 2012 - 2021 r. stanowi załącznik nr 6; 4. Protokoły wraz z nr chipów, zdarzeń oraz id zwierząt stanowi załącznik nr 2; 5. Zestawienie operacji obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt oraz opieki nad nimi stanowi załącznik nr 3; 6. Umowy adopcyjne sporządzane są między schroniskiem a osobą indywidualną, w związku z tym Gmina nie posiada kopii w/w umów; 7. W latach 2012-2021 przeprowadzono kontrole schroniska, kopię protokołu stanowi załącznik nr 4; 8. Rachunki potwierdzające zakup karmy stanowi załącznik nr 5; 9. Na terenie Gminy S. zgłoszone są dwa gniazda kotów wolnożyjących. Na terenie Gminy opiekę nad kotami sprawują wolontariusze, którzy otrzymują karmę na ich dokarmianie. Gmina S. na rok 2022 przeznaczyła [...] zł na zakup karmy. W 2021 r. nie zakupiono budek, domków lub innych miejsc schronienia dla kotów wolnożyjących. Gmina S. nie współpracuje z organizacjami społecznymi zajmującymi się kotami wolnożyjącymi. W roku 2021 nie wykonywano zabiegów sterylizacji/kastracji. Gmina S. nie wprowadziła programu powszechnej sterylizacji zwierząt. Organ wskazał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął z adresu email: [...], a w wymienionym wniosku nie ma informacji o adresie zamieszkania H. N., w związku z tym organ nie dysponuje danymi kontaktowymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 j.t. z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej – p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. Niniejsza skarga została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Na podstawie § 1a Sąd jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z § 1b, Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jak wskazuje § 2, Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W myśl art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176; dalej: "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 24.05.2006 r., I OSK 601/05, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Ponadto do skargi na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 11.05.2011 r., I OSK 716/11; z 26.05.2011 r., I OSK 857/11 – CBOSA). Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona aż do chwili ustania stanu bezczynności, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności (por. wyrok NSA z 29.04.2011 r., I FSK 249/10; a także wyrok WSA z 27.10.2011 r., II SAB/Po 60/11 – CBOSA). Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia. Z punktu widzenia sprawności postępowania znacząca jest zasada szybkości postępowania wyrażona w art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; zwanej dalej "k.p.a."). Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. W analizowanej sprawie skarżąca domagała się informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta, stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek, zgodnie z art. 10 u.d.i.p. Wniosek niewątpliwie wszczyna postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zakreślając krąg podmiotów tego postępowania oraz jego przedmiot. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, iż w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić, czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Jak wynika z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej określa tryb jej udzielania, w tym obowiązki podmiotu, do którego został skierowany wniosek w przedmiotowym zakresie, wskazując w szczególności w jaki sposób zainicjowane takim wnioskiem postępowanie powinno zostać zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek powinien albo udostępnić informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 w zw. z art. 14 i 13 u.d.i.p.) albo, w drodze decyzji, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Sąd wskazuje, że udzielenie informacji publicznej stanowi czynność materialno – techniczną dokonywaną pismem. Również pismem informuje się wnioskodawcę, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Ponadto Sąd wskazuje, że w sytuacji, gdy po rozpatrzeniu wniosku skarżącego organ informuje go pismem odmawiającym udzielenia żądanej informacji, stwierdzając, że nie stanowi ona informacji publicznej, sąd administracyjny rozpoznający skargę ma obowiązek zbadać, czy żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli zatem podmiot obowiązany do udzielenia informacji publicznej przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu administracyjnego udzielił informacji publicznej i której się ona domagała, to oznacza, że brak jest podstaw do uznania, że podmiot ten pozostaje w bezczynności. W aktach kontrolowanej sprawy brak jest potwierdzenia daty złożenia przedmiotowego wniosku, jednak Sąd przyjął za wiarygodne, że wniosek ten wpłynął do organu w dniu [...].01.2022 r. Datę taką wskazuje organ w odpowiedzi na wniosek. Treść wniosku została również zamieszczona w skardze i wynika z niego, że oparty został na stanie prawnym ustawy o dostępie do informacji publicznej aktualnym na dzień [...].01.2022 r. Te okoliczności skutkowały przyjęciem daty wpływu wniosku do organu za dzień [...].01.2022 r. Skarga na bezczynność została wniesiona w dniu [...] lutego 2022 r. Tego samego dnia organ wystosował do skarżącej H. N. odpowiedź na wniosek z [...].01.2022 r. Oceniając pod względem podmiotowym złożony przez skarżącą wniosek wskazać należy, że Burmistrz Miasta i Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, co wynika z art. 4 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. "Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2." Mając wszystko to na uwadze Sąd uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za dopuszczalną. Przechodząc do merytorycznego jej rozpoznania należy stwierdzić, że przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Burmistrza Gminy S. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej w zakresie wniosku z [...].01.2022 r. Sąd wskazuje, że prawo dostępu do informacji publicznej wywodzi się wprost z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.; dalej jako: "Konstytucja"), która w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (art. 61 ust. 2 Konstytucji). Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). Definicja przedmiotowa art. 61 Konstytucji RP także odwołuje się do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Nie wchodząc w szczegóły tej definicji należy wskazać, że zgodnie z nią informacją publiczną jest tylko taka informacja, która zawiera pewien dodatkowy substrat w postaci powiązania jej z funkcjonowaniem władz (administracji) publicznej. W niniejszej sprawie nie było sporne, że wnioskowana informacja ma charakter publiczny. Organ w ustawowym terminie 14-tu dni od dnia złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, tj. od dnia [...].01.2022 r., nie udzielił odpowiedzi na przedmiotowy wniosek. Odpowiedź ta została udzielona dopiero w dniu [...].02.2022 r. Do tego dnia organ pozostawał w bezczynności. Ponadto udzielona odpowiedź na wniosek była niepełna i nie odnosiła się do wszystkich wskazanych we wniosku elementów. Odpowiedź na wniosek została częściowo uzupełniona w ramach odpowiedzi na skargę z [...] marca 2022 r. Sąd wskazuje, że w odpowiedzi na wniosek wskazano, że załącznik nr 1 zawiera umowę ze schroniskiem w R. , a w odpowiedzi na skargę uzupełniono ten punkt o umowy z V. za lata od 2012 – 2015. Ponadto w odpowiedzi na wniosek wskazano, że umowy z lekarzami weterynarii nie są przesyłane do wiadomości organu, a w odpowiedzi na skargę załączono te umowy. Po przeanalizowaniu wniosku skarżącej oraz odpowiedzi na wniosek, a także odpowiedzi na skargę, która w części jest uzupełnieniem odpowiedzi na wniosek należy wskazać, że skarżąca wnioskowała o udostępnienie: 1. Umów ze schroniskiem w R. za 2021 r. oraz z V. za lata 2012 – 2015 – udostępniono umowę ze schroniskiem w R. , jednak nie udostępniono umowy z V. (mimo, że wskazuje na to odpowiedź na skargę), 2. Protokołów odłowu zwierząt – organ wskazał, że nie prowadzi takich protokołów, 3. Umów podpisanych przez V. i Schronisko C. z lekarzami weterynarii – udostępniono tylko umowy ze schroniskiem Cywil, bez odniesienia do V. , 4. Dokumentów podpisanych przez lekarzy weterynarii o ilości zwierząt, które zostały poddane eutanazji wraz z przyczynami zgonu – organ nie wskazał informacji o przyczynach zgonów, 5. Dokumentów zawierających informacje o ilości zwierząt poddanych zabiegom sterylizacji/kastracji – dane te zawiera załącznik nr 2 i 2.1, 6. Faktur opłaconych przez Gminę S. za lata 2017 – 2021 – załącznik 3 zawiera jedynie wykaz operacji finansowych (wyciągi z konta bankowego gminy) – organ nie przedstawił faktur, 7. Umów adopcyjnych – organ wskazał, że nie posiada takich umów, 8. Protokołów kontroli schronisk V. i Schroniska w R. – organ udostępnił jedynie protokół kontroli schroniska w R. , bez odniesienia do kontroli schroniska V. , 9. Wskazanie numerów czipów wraz ze zdjęciami ogłoszeniowymi, które były zamieszczanie w ogłoszeniach do promocji i adopcji na stronie schroniska V. i schroniska w R. – organ wskazał zestawienie z numerami czipów, jednak brak zdjęć i brak odniesienia do tworzenia jakichkolwiek ogłoszeń, 10. Rachunków potwierdzających zakup karmy dla kotów i protokołów przekazania karmy opiekunom społecznym – organ przedstawił paragon zakupu karmy oraz notatkę w sprawie jej przekazania. 11. Rachunków dot. zakupu budek dla kotów – organ wskazał, że nie zakupiono budek, domków, 12. Wskazania z jakimi organizacjami współpracuje gmina w zakresie opieki nad kotami wolnożyjącymi – wskazano, że gmina nie współpracuje z organizacjami społecznymi w tym zakresie, 13. Wskazania ile kotów w 2021 r. poddano zabiegom sterylizacji – wskazano, że w 2021 r. nie wykonywano zabiegów sterylizacji/kastracji, 14. Wskazania, czy gmina wprowadziła program powszechnej sterylizacji zwierząt – wskazano, że nie wprowadzono takiego programu. Sąd dokonał powyższej analizy w celu uporządkowania zakresu wniosku skarżącej sformułowanego w chaotyczny sposób. Organ rozpoznał przedmiotowy wniosek bezsprzecznie po upływie 14 dniowego terminu do jego załatwienia. Odpowiedź organu nie tylko nastąpiła z uchybieniem ustawowego terminu, ale także jest niepełna, co skutkuje przyjęciem, że dopuścił się bezczynności w niniejszej sprawie. Sąd zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku z dnia [...].01.2022 r. w nierozpoznanej części. Zakres wniosku konieczny do rozpoznania wskazany został w powyższej analizie Sądu i są to punkty nr: 1, 3, 4, 6, 8, 9 powyższej analizy. Każda bezczynność i przewlekłość w postępowaniu jest naruszeniem prawa, godzi bowiem w zasady prowadzenia postępowania wskazane w k.p.a. (art. 12, art. 35, art. 36 tej ustawy), jednak nie każda bezczynność i przewlekłość powoduje, że mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do tego stanu, który może być podstawą stwierdzenia bezczynności i przewlekłości. Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a., pozostaje stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, LEX nr 1218894). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, nie zasługujące na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, Komentarz do kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 1998 r., s. 808-812). Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., OSK 468/13; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., II SAB/Wr 14/14; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., II SAB/Po 69/13 i z dnia 11 marca 2015 r., IV SAB/Po 19/15; dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Te okoliczności nie wystąpiły w niniejszej sprawie. Mimo przekroczenia ustawowego terminu organ podjął działania w celu rozpoznania wniosku, a ponadto przekroczenie ustawowego terminu było niewielkie. Podsumowując, Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności, ponieważ w ustawowym terminie nie załatwił wniosku z dnia [...] stycznia 2022 r. (pkt 2 sentencji wyroku). Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku H. N., J. D., K. W. ("Społeczność [...]") - (pkt 1 sentencji wyroku). W pkt 2 sentencji wyroku Sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności. Ponadto Sąd stwierdził na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 3 sentencji wyroku). Dla oceny, czy w bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa w każdej sprawie konieczna jest indywidualna ocena. Nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów, musi być ono znaczne, bądź też przejawiać się w braku jakiejkolwiek reakcji organu na wniosek strony. O zwrocie kosztów Sąd postanowił w punkcie 4 sentencji wyroku na mocy art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.