IV SAB/Po 4/06

Poznań, dnia 28 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2006 r. sprawy ze skargi E. i P. B. na bezczynność Wielkopolskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie nie wydania decyzji postanawia odrzucić skargę /-/ P. Miładowski MW E. i P. B. reprezentowani przez radcę prawnego W. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wielkopolskiego Kuratora Oświaty w przedmiocie nie wydania decyzji. Sąd pismem z dnia 30 stycznia 2006r. (odebranym w dniu 3 lutego 2006r.) pod rygorem odrzucenia skargi, wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania w terminie 7 dni czy wyczerpane zostało postępowanie określone w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r. nr 30, poz. 168 ze zm.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, radca prawny W. B. pismem z dnia 4 lutego 2006r. poinformował, że nie zostało wyczerpane postępowanie określone w art. 37 kpa, gdyż jego zdaniem ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej upsa) nie wymaga wyczerpania tego postępowania w przypadku skargi na bezczynność. Na podstawie art. 52 §1 upsa stwierdzić należy jednak, iż skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 52 §2 upsa). Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 upsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 §3 upsa). Powyższe w odniesieniu do skarg na bezczynność organów administracji polegającą na niewydaniu w terminie decyzji i postanowień oznacza, iż skarżący przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego obwiązany jest wnieść do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie tj. w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Niewyczerpanie tego trybu przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność, powoduje uznanie tej skargi za niedopuszczalną (por. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 88). Z tego względu, na podstawie art. 58 §1 pkt 6 upsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ P. Miładowski MW