IV SAB/Po 47/17

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-07-25

Skład orzekający: Ewa Kręcichwost-Durchowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, polegająca na opieszałym przekazaniu skargi wraz z aktami do sądu administracyjnego, jest dopuszczalna w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania, polegająca na opieszałym przekazaniu skargi wraz z aktami do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Czynność przekazania skargi do sądu nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, gdyż ma charakter materialno-techniczny i nie jest skierowana do indywidualnego podmiotu. Konsekwencje niedopełnienia tego obowiązku przez organ przewidują inne środki, np. grzywna na podstawie art. 55 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący S. S. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, zarzucając opieszałe przekazanie skargi wraz z kompletnymi aktami do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w przedmiocie przekazania skargi wraz z kompletnymi aktami do sądu administracyjnego. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w przedmiocie przekazania skargi wraz z kompletnymi aktami do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej jako Ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 3 Ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jak wynika ze wskazanych powyżej przepisów, skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji jest dopuszczalna w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowanie polegające na opieszałym działaniu organu przez "trwałą obstrukcję postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu". Skarżący uzasadniając powyższe wskazał, iż organ nie przedkłada kompletnych akt administracyjnych. W ocenie Sądu, przekazania skargi wraz z kompletnymi aktami administracyjnymi, nie można uznać za inną czynność organu administracji publicznej wskazaną w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa bowiem czynność taka musi mieć charakter zewnętrzny i być skierowana do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie organowi. W przypadku przekazania skargi do Sądu, organ nie dokona żadnej czynności, która byłaby skierowana do skarżącego. Przekazanie skargi, jest czynnością materialno-techniczną i nie podlega zaskarżeniu. Konsekwencje niedopełnienia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 Ppsa (tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia) przewidziane są w art. 55 § 1 Ppsa, w myśl którego w razie niezastosowania się do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 Ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło