IV SAB/Po 51/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wydania decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych postanawia odrzucić skargę /-/ I. Kucznerowicz K.M. za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Poznaniu wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wydania decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych. Zdaniem skarżącego zgłoszona przez niego sprawa została potraktowana stronniczo z zamiarami wykazania jej bezzasadności i braku charakteru administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy K.M. pismem z dnia 20 czerwca 2009r. (k. 17 akt) zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z wnioskiem o potwierdzenie w formie decyzji administracyjnej wydanej w terminie obowiązującym stanowiska tego organu dotyczącego wniosku składanego przez skarżącego w dniu 31 lipca 2007r. w sprawie konieczności wykonania robót budowlanych. Mając na uwadze treść w/w pisma w którym wezwano do wydania decyzji w terminie obowiązującym oraz treść skargi, w której wskazano iż jej przedmiotem jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., stwierdzić należy iż przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wydania decyzji nakazującej wykonanie robót budowlanych. Z akt nie wynika jednak, aby skarżący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia wynikającego z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (jt: Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm – dalej kpa), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, iż przedmiotową skargę uznać należy za niedopuszczalną. Na podstawie art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ppsa) skargę można bowiem wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 52 §2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może również zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (por. T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 235). Przedmiotowa skarga podlegałaby również odrzuceniu w przypadku, gdyby pismo skarżącego z dnia 20 czerwca 2009r., w którym zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z wnioskiem o potwierdzenie w formie decyzji administracyjnej stanowiska tego organu dotyczącego wykonania robót budowlanych, uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika bowiem z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 21 lipca 2009r. (doręczonym w dniu 22 lipca 2009r. – k. 19 akt). Zgodnie z treścią art. 52 § 3 i 4 ppsa jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 ppsa). Odpowiedź udzielono skarżącemu w dniu 22 lipca 2009r., co oznacza iż termin do złożenia skargi w przypadku uznania pisma skarżącego z dnia 20 czerwca 2009r. za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa upłynął więc w dniu 21 sierpnia 2009r. Jak wynika z akt sprawy pismo stanowiące skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nadane zostało w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 sierpnia 2009r. (k. 7 akt sądowych) i skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., który postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009r. nr [...], przekazał skargę zgodnie z właściwością Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K.. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż wpływ pisma skarżącego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 24 sierpnia 2009r (vide pieczęć organu k. 2 akt sądowych), uniemożliwił przesłanie skargi do organu właściwego i to w taki sposób aby możliwym było zachowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 21 sierpnia 2009. Termin do wniesienia skargi w przypadku jej wniesienia na skutek błędnego zaadresowania, będzie bowiem zachowany, jeżeli organ do którego błędnie skierowano skargę przed upływem wspomnianego terminu przekaże ją właściwemu organowi lub zaadresowaną odda w polskim urzędzie pocztowym (por. postanow. SN z dnia 24 września 1998r. sygn. akt III CKN 722/98 LEX nr 55397) Z tego względu, Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 i art. 58 §3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ I. Kucznerowicz ja