IV SAB/Po 52/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-06-04

Skład orzekający: Anna Jarosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej w sprawie wykonania postanowienia sądu powszechnego dotyczącego wydania gruntu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej w sprawie wykonania postanowienia sądu powszechnego dotyczącego wydania gruntu, ponieważ taka sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje kontroli sądów administracyjnych nad wykonaniem postanowień sądów powszechnych.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Urząd Marszałka Województwa W. w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w P. dotyczącego wydania gruntu. Skarżący wskazywał na problemy z użytkowaniem wieczystej nieruchomości z powodu zajęcia jej części pod drogę gminną oraz na nieudolność organu w uporządkowaniu tej sytuacji. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na przewlekłość postępowania Urzędu Marszałka Województwa W. w przedmiocie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w P. w zakresie wydania gruntu postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia (...) r. W. S. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie przez (Urząd) Marszałka Województwa W. postępowania w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w P.w zakresie wydania gruntu. Skargę złożono w następującym stanie faktycznym: Postanowieniem Sądu Rejonowego P. N. M. i W. w P. z dnia (...) r., (...) przysądzono skarżącemu prawo użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w L. przy ul. D. (...) wraz z własnością budynków i urządzeń na tej nieruchomości. Pismem z dnia (...) r. skarżący poinformował Zarząd Województwa W. w P., że (...) działki nr (...) zajęta jest pod ogólnie dostępny chodnik. Wobec tego, że nie może użytkować w całości nieruchomości, której jest użytkownikiem wieczystym zwraca się o pomoc w doprowadzeniu istniejącego stanu do zgodnego z prawem. W dniu (...) r. poinformowano skarżącego, że podjęto postępowanie, którego celem jest wyjaśnienie tek kwestii. W jego wyniku ustalono, że ulica D. w L., w której skład wchodzi część działki nr (...) jest drogą gminną, zarządzaną przez Miasto L., o czym skarżący został powiadomiony przez Burmistrza Miasta L. pismem z dnia (...) r. Pismem z dnia (...) r. i (...) r. Burmistrz Miasta L. poinformował skarżącego, że do usunięcia zaistniałej nieprawidłowości nie ma zastosowania przepis art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), ponieważ Skarb Państwa w dniu 31 grudnia 1999 r. był właścicielem przedmiotowej nieruchomości i dlatego tę drogę postępowania należało wykluczyć. W dniu (...) r. skarżący wystąpił do (Urzędu) Marszałka Województwa Wielkopolskiego z wnioskiem o umożliwienie wykupu i zmianę użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, której jest użytkowaniem wieczystym. Pismem z dnia (...) r. i (...) r. skarżący został poinformowany, że dokonanie tej czynności prawnej będzie mogło nastąpić dopiero po uregulowaniu stanu faktycznego i prawnego działki nr 70, tj. po zakończeniu postępowania podziałowego wszczętego z urzędu przez Burmistrza Miasta L. W związku z wydaniem przez Burmistrza Miasta L. decyzji z dnia (...) r. nr (...) umarzającej postępowanie w sprawie podziału nieruchomości stanowiącej działkę nr (...), położonej w L. przy ul. D. (...), skarżący w dniu (...) r. wniósł o uporządkowanie nieprawidłowości w obrębie przedmiotowej działki i wydanie gruntu wraz z budynkami i urządzeniami. Pismem z dnia (...) r. poinformowano skarżącego, że zarówno budynki jak i grunt będący w jego użytkowaniu wieczystym pozostają w jego dyspozycji i nie ma obowiązku ich wydania. Natomiast sprzedaż prawa użytkowania wieczystego i nabycie prawa własności przedmiotowej nieruchomości będzie możliwa po zakończeniu innych postępowań dotyczących tej nieruchomości w szczególności postępowania, które toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody W. z dnia (...) r., na mocy której Województwo W. nabyło prawo własności działki nr (...). W pismach z dnia z dnia (...) r. i (...) r. wyjaśniono skarżącemu, że kwestia zajęcia części działki nr (...) pod drogę gminna jak i wniosku o jej sprzedaż na rzecz użytkownika wieczystego będzie mogła być załatwiona po zakończeniu postępowania prowadzonego przed WSA w Warszawie. W złożonej w niniejszej sprawie skardze na przewlekłe prowadzenie postępowania przez (Urząd) Marszałka Województwa W. skarżący przytoczył szereg błędów, których dopuścił się organ administracji rozpoznający przedmiotową sprawę oraz wskazał na jego nieudolność w załatwieniu sprawy tj. wydania gruntu bezprawnie użytkowanego przez Miasto L. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa W. wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi ponosząc, że niniejsza sprawa ma charakter cywilnoprawny i nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej podlegającej sądowej kontroli, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.). Kwestia ewentualnej sprzedaży nieruchomości przez Województwo W. czy też jej wydania jako należąca do sfery cywilnoprawnej nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a tym samym ewentualne przewlekłe prowadzenie postępowania nie może być przedmiotem skargi. Z ostrożności procesowej wskazano natomiast, że nie można zarzucić (Urzędowi) Marszałka Województwa W. przewlekłości w działaniu zmierzającym do uregulowania nieprawidłowości, które nie należą do kompetencji organów samorządu województwa. Skarżący był na bieżąco informowany o każdej czynności podejmowanej w tej sprawie przed Urząd Marszałkowski, jak również o stanowisku Województwa W. jako właściciela nieruchomości w kwestii ewentualnej sprzedaży działki nr (...), o czym świadczy liczna korespondencja kierowana do skarżącego, znajdująca się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Rozpatrując niniejszą sprawę, należało mieć na uwadze, że zgodnie z art. 184 zdanie 1 Konstytucji RP, sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 3 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a". Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie skarżącego przewlekłość w działaniu (Urzędu) Marszałka Województwa W. dotyczy postępowania w sprawie wykonania postanowienia Sądu Rejonowego w P. w zakresie wydania gruntu. Ustosunkowując się do treści złożonej skargi wskazać, należy, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania po wydaniu wyroku sądu. Przepis art. 154 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Należy jednak podkreślić, że wskazany tryb dotyczy jedynie orzeczeń sądów administracyjnych, i to tylko w określonych przez ustawodawcę okolicznościach. W niniejszej sprawie nie można zatem uznać, iż skarżący wniósł skargę w wyżej omawianym trybie, gdyż przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postępowania po orzeczeniu wydanym przez sąd powszechny. Obowiązujące prawo nie dopuszcza możliwości kontrolowania przez sąd administracyjny wykonania postanowienia sądu powszechnego. Rozpatrując zaś niniejszą sprawę jako skargę na przewlekłość organu w sprawie załatwienia sprawy wydania wskazanego postanowieniem Sądu Rejonowego w P. gruntu, również należy stwierdzić, że jest niedopuszczalna, gdyż jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę jest to zagadnienie natury cywilnoprawnej. Skoro natomiast wydanie nieruchomości nie następuje w formie aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a. to niezałatwienie tej sprawy przez (Urząd) Marszałka Województwa W., nie stanowi przewlekłości w rozumieniu pkt. 8 omawianego art. 3 § 2 P.p.s.a. (postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2011 r., IV SAB/Po 57/11, dostępne na CBOIS) Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło