IV SAB/Po 55/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. w [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. [...] sp. z o. o. w Warszawie, zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Samorządowego kolegium Odwoławczego, skargę na bezczynność SKO w rozpoznaniu sprawy. Pismem z dnia 15 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącej spółki cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") strona skarżąca – w ramach przysługującego jej prawa do rozporządzania wniesioną skargą – może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki skutecznie skorzystał z przysługującego uprawnienia do rozporządzania skargą i skargę cofnął. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna ze wskazanych wyżej, ujemnych przesłanek uniemożliwiających cofnięcie skargi. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu (punkt drugi sentencji postanowienia) sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.