IV SAB/Po 60/24

Dnia 27 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. T. i M. T. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie załatwienia sprawy wybudowania budynku; postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. L. T. i M. T., pismem z dnia 2 kwietnia 2024 roku, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ze skargą na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej z odstępstwami od projektu budowlanego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pomimo upływu terminów załatwienia sprawy organy nie skontaktowały się ze skarżącymi w celu uzupełnienia materiału dowodowego. Nie jest to pierwsze zaniedbanie organów. Sprawa toczy się od 10 lat. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że skarga została złożona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postaci ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Przepis art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skorzystania z prawa skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazali (pismo z dnia 14 maja 2024 roku), że nie składali ponaglenia, gdyż ich zdaniem "ponaglenie tyczy się spraw aktualnie prowadzonych spraw, a nie tych toczących się od dekady". Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Wbrew przekonaniu skarżących w okolicznościach niniejszej sprawy aktualny pozostawał obowiązek wniesienia ponaglenia przez skorzystaniem z prawa skargi do sądu administracyjnego. Skoro strona skarżąca nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej, to wniesienie skargi uznać należało za niedopuszczalne, a skargę jako przedwczesną odrzucić. Strony na wezwanie Sądu uiściły wpis od skargi w kwocie 100 zł. Stosownie do art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w pkt 1 i pkt 2 sentencji postanowienia.