IV SAB/Po 61/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010r. zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lutego 2010r. w sprawie ze skargi R.P. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Cz. w przedmiocie niewydania decyzji postanawia odrzucić zażalenie /-/ I. Kucznerowicz Dnia 1 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęło pismo R.P., które zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) stanowiło skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez skarżącego. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia tegoż Sądu z dnia 12 stycznia 2010 r. odrzucającego skargę na bezczynność burmistrza Miasta i Gminy Cz. oraz o zwolnienie go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie dla skarżącego pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 9 lutego 2010 r. wydał postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez R.P. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 175 ppsa uprawnionymi do wniesienia skargi kasacyjnej są wyłącznie podmioty wskazane w tym przepisie, a ponieważ z akt sprawy nie wynika aby skarżący należał do wymienionego wyżej kwalifikowanego kręgu osób, skargę należało uznać na niedopuszczalną. Od powyższego postanowienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł osobiście R.P. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości orz o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu oraz zwolnienie od kosztów sadowych w całości. Zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, w tym na postanowienie w przedmiocie odrzucenie skargi kasacyjnej. Zauważyć należy jednak, że zgodnie z art. 194 § 4 ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i § 3 ppsa stosuje się odpowiednio. Wprowadzone przez ustawodawcę zaostrzenie wymogów formalnych dotyczy każdego odrzucenia takiej skargi, bez względu na jej przyczyny. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zażalenie w omawianym wypadku może sporządzić jedynie adwokat lub radca prawny, a w sprawach wymienionych w art. 175 § 3 ppsa także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. W wypadku spełnienia przesłanek z art. 175 § 2 ppsa, zażalenie może sporządzić ponadto sędzia, prokurator, notariusz albo profesor, doktor habilitowany nauk prawnych lub radca Prokuratorii Generalnej. Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez jedną z osób z wymienionych w art. 194 § 4 ppsa jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia. W związku z powyższym, mając na względzie fakt, że zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w pierwszej kolejności podlega badaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym w ramach tzw. postępowania wstępnego, Sąd stwierdzając niedopuszczalność przedmiotowego zażalenia wniesionego osobiście przez skarżącego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 4 ppsa postanowił jak w sentencji. /-/ I. Kucznerowicz