IV SAB/Po 63/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-11-24

Skład orzekający: Paweł Miładowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, w szczególności niezłożenia zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w przypadku bezczynności oznacza niezłożenie zażalenia do organu wyższego stopnia. Brak złożenia takiego zażalenia stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, domagając się zasądzenia kwoty potrąconej z przysługującej mu odprawy po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy skarga dotyczy bezczynności Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. w przedmiocie uposażenia i czy przed jej wniesieniem złożył zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi ani nie złożył oświadczenia o złożeniu zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. w przedmiocie uposażenia postanawia odrzucić skargę. /-/ P. Miładowski Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. [...] Sąd Rejonowy P.-G. i J. w P. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu sprawę z powództwa Z. M. przeciwko Skarnowi Państwa – Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. o uposażenia. Pismem z dnia 13 października 2009 r. Sąd wezwał skarżącego do podania jaka decyzję, akt lub czynność i jaki organ skarży w pozwie z [...] lipca 2009 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, iż w pozwie domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty potrąconej z przysługującej mu odprawy po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o wydanie "postanowienia w sprawie wydania decyzji administracyjnej przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu w przedmiocie dokonanego potrącenia(...)". W dalszej części pisma skarżący podniósł, iż organ nie zważając na konsekwencje prawne nie wydaje decyzji na wniosek żołnierzy tym samym zamykając drogę administracyjną. Wobec takiej treści pisma Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia czy Sąd ma traktować jego skargę jako skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. polegającej na nierozpopznaniu jego żądania o zwrot potrąconych należności w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż jego pismo stanowi skargę na bezczynność. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia czy przed wniesieniem skargi na bezczynności, o ile jego pismo należy tak traktować, złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż zażalenia nie złożono, co w konsekwencji prowadzić będzie do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej Ppsa). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wobec braku odpowiedzi na wezwanie Sądu oraz wobec zawartych w piśmie z dnia [...] października 2009 r. sformułowań, iż "organ nie wystawia decyzji na wniosek żołnierzy tym samym zamyka drogę administracyjną" oraz wniesieniem o "wydanie postanowienia w sprawie wydania decyzji administracyjnej przez Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego" Sąd uznał, iż pismo skarżącego stanowi w istocie skargę na bezczynność Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. w przedmiocie uposażenia. Zgodnie z art. 52 § 1 Ppsa, skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 Ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. ), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przedmiotowej sprawie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu o złożenie oświadczenia czy przed wniesieniem skargi na bezczynności złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie z dnia 28 października doręczono skarżącemu dnia 30 października 2009 r. ( dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 37). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niego upłynął z dniem 6 listopada 2009 r. Ponadto wobec braku odpowiedzi na wezwanie Sąd uznał, iż skarżący nie złożył zażalenia o którym mowa w art. 37 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. /-/ P. Miładowski JH

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło