IV SAB/Po 63/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2011 r. sprawy ze skargi Miasta P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę Pismem złożonym w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO albo Kolegium) dnia [...] września 2011 r., nr [...], Miasto P. (dalej skarżący) złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na bezczynność Kolegium w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności: 1) postanowienia Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] o zaopiniowaniu pozytywnie wstępnego projektu podziału nieruchomości położonej w Poznaniu przy ul. Sz., oznaczonej: obręb P., arkusz mapy [...], działka nr [...], zapisanej w KW [...] jako własność Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym D. W. oraz 2) decyzji Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], wydanej na wniosek D. W., orzekającej o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości położonej w P. przy ul. Sz., oznaczonej w ewidencji gruntów: obręb P., arkusz mapy [...], działka nr [...], o powierzchni [...] m2 i rozstrzygającej, że w wyniku podziału powstała nowo utworzona działka nr [...], wydzielona pod ulicę publiczną, określoną w decyzji Prezydenta Miasta nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jako ul. Sz. na odcinku od ul. E. do ul. G. Skarżący uznając, że powyższe postanowienie oraz decyzja zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa wniósł o zobowiązanie SKO do wydania stosownego orzeczenia w terminie 14 dni oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że dnia [...] czerwca 2011 r. wystąpił do SKO o stwierdzenie nieważności wyżej opisanego postanowienia oraz decyzji. Do dnia dzisiejszego SKO nie podjęło w sprawie jakichkolwiek czynności procesowych, pomimo skierowania w dniach [...] i [...] sierpnia 2011 r. pism o uzupełnienie materiału procesowego przez formalne wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionych orzeczeń, względnie o wydanie orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania w sposób określony w art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa – k. 4-5 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] października 2011 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej odrzucenie, gdyż skarżący przed złożeniem skargi do WSA nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 kpa. Pismo strony skarżącej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nie stanowi tego rodzaju wezwania. Ponadto Kolegium wskazało, że dnia [...] września 2011 r. wydało ono postanowienie w przedmiotowej sprawie co czyni zarzut bezczynności nieuprawnionym (k. 7 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.). Dodać przy tym należy, że bez względu na formę czynności, jaką podejmie organ właściwy do rozpoznania zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w przedmiocie bezczynności można uznać, że doszło do wyczerpania środków zaskarżenia dopiero po upływie miesiąca (art. 35 § 3 kpa) umożliwiającego organowi wyższego stopnia dokonanie czynności, o której mowa w art. 35 § 3 kpa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 162 oraz podane tam orzecznictwo). W rozpoznawanej sprawie skarżący wnosząc skargę na bezczynność SKO w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionych powyżej decyzji oraz postanowienia nie wykorzystał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Sąd miał przy tym na względzie, że pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...], złożonym w siedzibie SKO dnia [...] sierpnia 2011 r., skarżący powołując się na złożony wniosek z dnia [...] czerwca 2011 r., w związku z pismem SKO z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], wniósł o uzupełnienie materiału procesowego przez formalne wszczęcie postępowania administracyjnego, bądź też o wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 kpa. Pismo to jednak nie może zostać potraktowane jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wynika to ani z jego tytułu, ani też samej treści. Stanowi ono kolejne wezwanie do rozstrzygnięcia przez SKO złożonego przez skarżącego wniosku z dnia [...] czerwca 2011 r. w formie procesowej. Mając zatem na uwadze niedopełnienie obowiązku uprzedniego wyczerpania przez skarżącego przysługujących Jemu środków zaskarżenia, złożona skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Ubocznie należy w tym miejscu dodać, że dla podjętego rozstrzygnięcia nie miało znaczenia wydanie przez SKO dnia [...] września 2011 r. postanowienia (nr [...]) o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], gdyż skarga z uwagi na niedopełnienie wymogów formalnych w jej złożeniu nie podlegała merytorycznemu rozpoznaniu. Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji. ja