IV SAB/Po 66/10
PostanowienieWSA w Poznaniu2011-02-24
Skład orzekający: Maciej Dybowski, Anna Jarosz, Tomasz Grossmann
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest zasadna, gdy organ ten wydał decyzję uchylającą decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przed terminem rozpoznania skargi przez sąd?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji jest bezzasadna, jeśli organ wydał decyzję lub dokonał czynności, której domagała się strona, przed rozpoznaniem skargi przez sąd. W takim przypadku organ usunął bezczynność w trybie samokontroli, co wyklucza dalsze prowadzenie postępowania sądowego w tym zakresie.Stan faktyczny
Skarżąca A. S. złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji budowy trzech budynków mieszkalnych. Odwołanie zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie rozpoznało go w ustawowym terminie. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.Rozstrzygnięcie
Postępowanie umorzono oraz zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania odwołania postanawia 1. postępowanie umorzyć, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej A. S. kwotę 357 złotych ( trzysta pięćdziesiąt siedem ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] października 2010 r. A. S., reprezentowana przez radcę prawnego K. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w rozpoznawaniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] (numer sprawy: [...]) odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, po podziale działki, przewidzianej do realizacji na działce [...]. Uzasadniając skargę pełnomocnik napisał, że odwołanie zostało złożone osobiście w siedzibie organu I instancji w dniu 13 września 2010 r., a następnie przekazane przez organ I instancji do Kolegium w dniu 20 września 2010 r. Należy uznać, że odwołanie dotarło do siedziby Kolegium najpóźniej w dniu 22 września 2010 r., zatem wskazany w art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm., dalej kpa) miesięczny termin do załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym minął bezskutecznie.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie wskazując, że w dniu 22 listopada 2010 r. SKO w [...] decyzją nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W obecnym stanie faktycznym skarga na bezczynność Kolegium jest zatem bezzasadna. Kolegium zaznaczyło, że wobec dużego wpływu spraw i znaczne ograniczenia etatowe praktycznie nie jest możliwe, w ostatnim czasie, zachowanie terminów wskazanych w kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Sprawa podlega umorzeniu.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że odwołanie od decyzji organu I instancji wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 24 września 2010 r. (k. 25 akt SKO). Odwołanie zostało rozpoznane w dniu 22 listopada 2010 r. kiedy to Kolegium wydało decyzję uchylającą rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. Zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Skoro zatem Kolegium pozostawało w bezczynności, jedynym narzędziem pozostającym do dyspozycji strony skarżącej było złożenie skargi do sądu administracyjnego. Należy przy tym zaznaczyć, że w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego skarga do może być wniesiona do sądu administracyjnego bez wniesienia zażalenia jak i bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W tym miejscu należy przypomnieć, że w dniu 26 listopada 2008 r. skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjął uchwałę o sygn. I OPS 6/08 (tekst dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w ONSA i WSA 2009/4/63), w której stwierdził, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W związku z tym nie budzi wątpliwości, że w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego bezczynności dotyczyła skarga, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność której domagała się strona, to przestaje on tkwić w bezczynności. Oznacza to, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, przyznając że pozostawał w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu.
W tych okolicznościach Sąd uznał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostaje w bezczynności, a strona ma możliwość kwestionowania rozstrzygnięcia w przewidzianym przez prawo trybie.
Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składają się: opłata od skargi w wysokości 100 zł, 17 zł uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego oraz wynagrodzenie radcy prawnego na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w kwocie 240 zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło