IV SAB/Po 7/19
WyrokWSA w Poznaniu2019-04-10
Skład orzekający: Jerzy Stankowski, Izabela Bąk-Marciniak, Maria Grzymisławska-Cybulska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a jeśli tak, to czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wójt Gminy dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, ponieważ organ podejmował czynności procesowe w nadmiernie długich odstępach czasu, co naruszało zasadę szybkości postępowania. Jednakże, sąd uznał, że przewlekłość ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie wynikała z lekceważenia systemu prawnego, a także z uwagi na fakt inicjowania przez skarżącego wielu postępowań. W konsekwencji, sąd oddalił wniosek o wymierzenie grzywny.Stan faktyczny
H. W. złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy T.P. w sprawie ustalenia warunków zabudowy, wniosek o które złożyła w maju 2012 r. Sprawa zakończyła się decyzją z maja 2013 r. Skarżąca domagała się stwierdzenia przewlekłości, wymierzenia grzywny oraz zasądzenia kosztów. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wskazując na prawomocne zakończenie postępowania. Sąd uznał skargę za zasadną w części dotyczącej stwierdzenia przewlekłości, ale oddalił wniosek o wymierzenie grzywny.Rozstrzygnięcie
1. stwierdza, że Wójt Gminy T.P. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postepowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od Wójta Gminy T.P. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi H. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy T.P. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. stwierdza, że Wójt Gminy T.P. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postepowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od Wójta Gminy T.P. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
H. W. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy T.P. w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...]
Skarżąca wystąpiła o stwierdzenie przewlekłości powyższego postępowania, wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy T.P. oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu [...] maja 2012 r. złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Sprawa ta została załatwiona dopiero w dniu [...] maja 2013 r., gdy organ administracji publicznej odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W postanowieniu z dnia [...] marca 2018 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uznało zażalenie skarżącego za nieuzasadnione. W ocenie skarżącej nie ulega wątpliwości, że organ administracji publicznej przewlekle prowadził postępowania zakończone decyzją z dnia [...] maja 2013 r.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy T.P. wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ administracji publicznej wyjaśnił, że skarga dotyczy postępowania, które kilka lat temu zakończyło się prawomocną decyzją. Okoliczność ta wyklucza pozytywne rozpatrzenie skargi. Organ administracji publicznej wskazał również, że w dniu [...] maja 2012 r. H. W. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowo-biurowej na działce nr [...], położonych w miejscowości S., Gmina T. P.. W dniu [...] czerwca 2012 r. skarżąca odebrała zawiadomienie z dnia [...] maja 2012 r. o wszczęciu postępowania. Projekt decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy został opracowany w dniu [...] czerwca 2012 r. Wobec tego organ administracji publicznej poinformował skarżącego o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Zawiadomienie to zostało odebrane przez H. W. w dniu [...] lipca 2012 r. W dniu [...] lipca 2012 r. Wójt Gminy T.P. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] września 2012 r. uchyliło decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Rozstrzygnięcie to wpłynęło do Wójta Gminy T.P. w dniu [...] stycznia 2013 r. W odpowiedzi na wezwanie organu administracji publicznej z dnia [...] stycznia 2013 r. inwestor uzupełnił w dniu [...] lutego 2013 r. podanie. W dniu [...] lutego 2013 r. organ administracji publicznej wystąpił do Starosty [...] o uzgodnienie przedmiotowej inwestycji. W piśmie z dnia [...] marca 2013 r. Starosta P. stwierdził, że w niniejszej sprawie konieczna jest zmiana przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze w planie miejscowym. W dniu [...] kwietnia 2013 r. opracowano projekt decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla rozważanej inwestycji. Data ta ma w ocenie organu administracji publicznej charakter orientacyjny, gdyż dokumenty opracowywane przez urbanistę były przekazywane bezpośrednio do Wydziału Zagospodarowania Przestrzennego, a nie do Wydziału Obsługi Klienta. Nie zawierają zatem stempla z datą wpływu. W dniu [...] maja 2013 r. skarżąca odebrała zawiadomienie z dnia [...] maja 2013 r. o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami. Decyzja kończąca postępowanie w tej sprawie została wydana w dniu [...] maja 2013 r. Organ administracji publicznej dodał, że przygotowanie powyższego rozstrzygnięcia wymagało przeprowadzenia analizy urbanistycznej oraz wystąpienia do Starosty [...] jako organu właściwego w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych. Obowiązek dokonania uzgodnienia został nałożony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 35 § 3 k.p.a., że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jak wynika z art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Przepis ten dotyczy zatem przypadku, gdy organ administracji publicznej prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny i opieszały, podejmując działania w długim odstępie czasu bądź też realizując czynności zbędne lub pozorne, które nie przyczyniają się do wydania rozstrzygnięcia. Takie zachowanie niewątpliwie narusza bowiem zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a.
Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że wniosek z dnia [...] maja 2012 r. o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wpłynął do organu w dniu [...] maja 2012 r. Zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a., datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Charakter omawianej sprawy, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych nie pozwalają przy tym przyjąć, że należała ona do szczególnie skomplikowanych w rozumieniu art. 35 § 3 k.p.a. Tym samym termin do załatwienia powyższej sprawy upływał z dniem [...] czerwca 2012 r. W tym okresie organ administracji publicznej poprzestał tylko na skierowaniu do H. W. zawiadomienia z dnia [...] maja 2012 r. o wszczęciu postępowania.
Po upływie terminu z art. 35 § 3 k.p.a. organ administracji publicznej sporządził projekt decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu Wójt Gminy T.P. wskazał, że teren inwestycji obejmuje grunty orne III klasy, które mogą być wykorzystane na cele nierolnicze dopiero po uzyskaniu zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Ponadto organ administracji publicznej zawiadomił strony o możliwości zapoznania się ze zebranymi dowodami.
Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2012 r. organ administracji publicznej poinformował H. W. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia [...] lipca 2012 r. Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...], Wójt Gminy T.P. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, powtarzając argumentację przyjętą w projekcie tego rozstrzygnięcia z dnia [...] czerwca 2012 r. Na skutek odwołania wniesionego przez skarżącą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone Wójtowi Gminy T.P. w dniu [...] stycznia 2013 r. Tym samym termin ponownego załatwienia wniosku z dnia [...] maja 2012 r. upływał w dniu [...] lutego 2013 r.
Wójt Gminy T.P. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r. o wstępne uzgodnienie dopuszczalności wydania decyzji o warunkach zabudowy dla rozważanej inwestycji. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], Starosta P. oświadczył, że uzgodnieniu podlega jedynie projekt decyzji administracyjnej, a nie wniosek o wydanie tego aktu. Organ ten podkreślił również, że w niniejszej sprawie inwestor powinien uzyskać zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, udzielonej w planie miejscowym. Powyższe pismo wpłynęło do Wójta Gminy T.P. w dniu [...] marca 2013 r.
Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2013 r. organ administracji publicznej poinformował skarżącą o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Następnie decyzją z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], Wójt Gminy T.P. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. Decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] maja 2013 r.
Mając na uwadze powyższe ustalenia, nie ulega w ocenie Sądu wątpliwości, że Wójt Gminy T.P. przewlekle prowadził omawiane postępowanie. Z materiału dowodowego wynika, że decyzja z dnia [...] lipca 2012 r. została wydana dopiero po upływie 19 dni od dnia sporządzenia jej projektu. Ponadto po przesłaniu akt administracyjnych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. Wójt Gminy T.P. podjął pierwszą czynność procesową (wystąpienie o uzgodnienie do Starosty [...]) po upływie 53 dni. Decyzja z dnia [...] maja 2013 r. została natomiast wydana po 58 dniach od sporządzenia drugiego projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zebrane w sprawie dowody nie wskazują przy tym na występowanie okoliczności, które uzasadniałyby tak długie przerwy w podejmowaniu czynności procesowych. Nie ulega zatem wątpliwości w ocenie Sądu, że w powyższym zakresie organ administracji publicznej prowadził postępowanie nieefektywnie, co przełożyło się na niepotrzebne wydłużenie terminu załatwienia sprawy.
Z perspektywy ekonomiki procesowej nieprawidłowe było także występowanie do Starosty [...] z wnioskiem o uzgodnienie rozważanego przedsięwzięcia. Teren inwestycji stanowiły bowiem grunty orne klasy III b o łącznej powierzchni 0.8936 ha. Tym samym w świetle art. 5 ustawy z dnia [...] lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) lokalizacja omawianego przedsięwzięcia wymagała uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, która z kolei udzielana jest w planie miejscowym. Niespełnienie tego warunku przez inwestora miało charakter oczywisty i wykluczało pozytywne rozpatrzenie wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. Wójt Gminy T.P. wystąpił zatem niepotrzebnie do Starosty [...] o uzgodnienie projektu decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy, gdy inne rozstrzygnięcie nie mogło być wydane. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy nie dotyczy rozstrzygnięć negatywnie załatwiających wniosek inwestora. Takie działanie było zbędne i przyczyniło się jedynie do nieuzasadnionego wydłużenia okresu załatwiania sprawy.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") uwzględnił skargę i stwierdził, że organ administracji publicznej dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania.
Sąd stwierdził również na mocy art. 149 § 1a p.p.s.a., że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nieefektywne prowadzenie postępowania nie wynikało bowiem z lekceważącego stosunku do systemu prawnego. Sądowi znany jest także z urzędu fakt inicjowania przez skarżącego wielu postępowań dotyczących ustalenia warunków zabudowy. Okoliczność ta nie usprawiedliwia wprawdzie nieprawidłowego sposobu prowadzenia postępowania. Niemniej przemawia ona za uznaniem, że przewlekłość nie miała rażącego charakteru.
Sąd oddalił poza tym wniosek o wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej. Możliwość zastosowania powyższego środka dyscyplinującego została przewidziana w art. 149 § 2 p.p.s.a. W przepisie tym ustawodawca wskazuje, że sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę. Tym samym przepis ten nie przewiduje obowiązku nałożenia grzywny. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie nie zachodziła konieczność zastosowania omawianego środka dyscyplinującego. Jak wskazano powyżej, przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto skarżący nie wskazał żadnych argumentów przemawiających za wymierzeniem grzywny.
Sąd oddalił poza tym wniosek o wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej. Trzeba bowiem zauważyć, że wymieniony środek prawny pełni w świetle art. 149 § 2 p.p.s.a. funkcję dyscyplinującą, a nie represyjną. Wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej zostało przy tym pozostawione ocenie Sądu. Tym samym stwierdzenie przewlekłości postępowania nie oznacza obowiązku zastosowania omawianego środka prawnego. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy T.P. nie byłoby zasadne. Jak sygnalizowano wcześniej, przewlekłe prowadzenie kontrolowanego postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący nie wskazał również, dlaczego w jego ocenie wymierzenie grzywny było zasadne. W szczególności w skardze nie podano żadnych okoliczności wskazujących na szczególnie dotkliwe konsekwencje niewłaściwego zorganizowania kontrolowanego postępowania.
Sąd orzekł o kosztach na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło