IV SAB/Po 7/25

Dnia 7 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; postanawia odrzucić skargę. W. S., działająca przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpiła do sądu administracyjnego ze skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udzielania informacji publicznej. Przewodniczący Wydziału IV, zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2025 roku, zobowiązał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 zł – pod rygorem odrzucenia skargi oraz przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej – pod rygorem przyjęcia, że skarżąca działa samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, od której nie został uiszczony należny wpis – stosownie do art. 220 § 3a P.p.s.a. – podlega odrzuceniu przez sąd. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków skargi, pismem z dnia 2 lutego 2025 roku, pełnomocnik wyjaśnił, że "skarżąca nie ma zamiaru popierać dalej skargi, a to z uwagi na okoliczność, że skarga przyniosła dla niej oczekiwany skutek – została udostępniona jej informacja publiczna, w żądany przez nią sposób". Autor skargi dodał ponadto, że skarżąca nie uiści wpisu, a on nie przedstawi pełnomocnictwa z uwagi na brak zainteresowania wydaniem wyroku stwierdzającego bezczynność. Podsumowując autor pisma poprosił o odrzucenie skargi. Termin na usunięcie braków skargi obejmujących uiszczenie należnego wpisu oraz przedłożenie pełnomocnictwa upłynął bezskutecznie 3 lutego 2025 roku. W tym stanie rzeczy, na postawie art. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. 37 ust. 1 oraz art. 220 § 3a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.