IV SAB/Po 8/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Anna Jarosz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2012r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości 1. zobowiązuje Starostę [...] do podjęcia czynności w sprawie wszczętej wnioskiem J. P. z dnia [...].08.1995 r. przekazanej prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 4 września 1995 r. sygn. akt. I C 687/94 Kierownikowi Urzędu Rejonowego w [...] 2. wymierza Staroście [...] grzywnę w wysokości [...] złotych ([...]) za niezałatwienie sprawy w terminie 3. zasądza od Starosty [...] na rzecz Skarżącej J. P. kwotę [...] złotych ([...]) tytułem kosztów sądowych i kwotę [...] złotych ([...]) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. J. P. działająca przez pełnomocnika w dniu [...] stycznia 2012r. złożyła skargę na bezczynność Starosty [...] polegającą na braku podjęcia przez organ czynności zmierzających do załatwienia sprawy o rozgraniczenie nieruchomości należącej do niej, poprzez przekazanie sprawy do organu właściwego tj.Wójta Gminy [...]. Nadto domagała się wymierzenia organowi grzywny oraz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż złożyła wniosek do Sądu Rejonowego w [...]o rozgraniczenie należącej do niej nieruchomości. Sprawa ta została prawomocnie zakończona poprzez przekazanie zarządzeniem z dnia [...] października 1995r. wniosku o rozgraniczenie Urzędowi Rejonowemu w [...] (którego następcą prawnym jest Starostwo Powiatowe). Strona otrzymała informację o przekazaniu sprawy do Urzędu Rejonowego w dniu [...] listopada 1995r., zaś Urząd Rejonowy otrzymał pismo o rozgraniczenie w dniu [...] listopada 1995r. Od 1995r. wniosek skarżącej nie został rozpoznany. Strona skarżąca skorzystała z przysługujących jej uprawnień wynikających z dyspozycji art.37 kpa i w dniu 20 września 2011r. złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]postanowieniem z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Staroście [...]dodatkowy trzydziestodniowy termin do załatwienia sprawy. W dniu [...] grudnia 2012r. Starosta [...]przesłał stronie pismo, iż nie udało się odnaleźć wniosku o rozgraniczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż strona wyczerpała tryb postępowania przysługujący jej w myśl art.37 kpa. Z bezczynnością w sprawie administracyjnej mamy do czynienia, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności proceduralnych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności jest skuteczny wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej. Kluczowym zagadnieniem w rozpatrywanej sprawie jest kwestia, czy organ pozostaje w bezczynności z powodu niezałatwienia w formie przewidzianej przepisami Kpa sprawy dotyczącej rozpatrzenia wniosku skarżącej w sprawie o rozgraniczenie i przekazania go Wójtowi Gminy [...]. Należy zauważyć, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznemu załatwieniu podlegają sprawy, których stan faktyczny i prawny może być od razu wiarygodnie ustalony przy wszczęciu postępowania na podstawie istniejącego materiału dowodowego. Przede wszystkim należy wskazać, iż wniosek skarżącej z dnia [...].08.1995r., przekazany został prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w [...]z dnia 4 września 1995r. sygn. akt I C 687/94 Kierownikowi Urzędu Rejonowego w [...]dnia [...] listopada 1995r. (k[...]. akt Sądu Rejonowego w [...]Ns 904/95) jako wniosek o rozgraniczenie nieruchomości celem załatwienia. Wobec faktu, że od dnia 1 stycznia 1999r. nastąpiła zmiana ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, rozgraniczenia dokonują od tego czasu wójtowie, burmistrzowie, prezydenci miast. Dokumentacja z zakresu rozgraniczeń nieruchomości z Urzędu Rejonowego w [...]przeszła na rzecz Starostwa Powiatowego w [...], które z kolei sprawy te obligowany był przekazać gminom. Wniosek skarżącej – Wójtowi Gminy [...]. Nie podejmując żadnych działań w tym względzie Starosta [...]pozostaje w bezczynności, a zatem skargę uznać należało za zasadną. W ocenie Sądu informacji ze strony organu, iż w przekazanej dokumentacji brak wniosku skarżącej, nie można uznać za sposób załatwienia sprawy. Organ winien dołożyć wszelkich starań, aby odnaleźć wniosek skarżącej, bądź też odtworzyć dokument i wszcząć postępowanie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, iż organ od wielu lat nie podjął w sprawie żadnych czynności zmierzających do jej załatwienia, Sąd na podstawie art.149 § 1 Ppsa wymierzył organowi grzywnę. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 Ppsa zasądzając na rzecz strony skarżącego zwrot poniesionych kosztów obejmujących wpis od skargi [...] zł (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003r. Nr 221, poz. 2193)), wynagrodzenie pełnomocnika [...] zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa [...] zł (§14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349)) ja