IV SAB/Po 81/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wykupu gruntów i wypłaty odszkodowania postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić wpis w wysokości 100 zł Pismem z dnia (...) r. M. T., właściciel działki nr (...), położonej w P., obręb U., ark. mapy (...), zapisanej w KW nr (...) wystąpił do Prezydenta Miasta P. za pośrednictwem Zarządu Dróg Miejskich w P. (dalej ZDM) o ustalenie i wypłacenie przez Miasto P. odszkodowania wynikającego z art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. u. Nr 102, poz. 651 ze zm., dalej u.g.n.) i art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647, dalej u.p.z.p.) domagając się wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia (...) r. ZDM przesłał pismo strony do Prezydenta Miasta informując jednocześnie Prezydenta i właściciela przedmiotowej działki, że odmawia przystąpienia do negocjacji w sprawie ustalenia odszkodowania w trybie art. 98 u.g.n. (fakt swobodnego obrotu nieruchomością, którą O.-T. sp. z o.o. nabyła w drodze przetargu w ramach prowadzonej egzekucji komorniczej, jej sprzedaż M. T., ustanowienie drogi koniecznej na rzeczonej nieruchomości, bezspornie świadczy, że działka zajęta jest pod drogi wewnętrzne). Odnośnie natomiast roszczenia z art. 36 u.p.z.p. ZDM wskazał, że nie jest jednostką właściwą do wydania opinii i w związku z tym wystąpił o wyznaczenie właściwej jednostki do załatwienia przedmiotowej sprawy. Wydział Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P. pismem z dnia (...) r. przekazał wniosek z dnia (...) r. w części dotyczącej ustalenia i wypłaty odszkodowania w trybie art. 98 u.g.n. do Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego GEOPOZ oraz poinformował, że wniosek w części dotyczącej roszczenia z art. 36 u.p.z.p. zostanie rozpatrzony przez Wydział Gospodarki Nieruchomościami. Pismem z dnia (...) r. M.T. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wykupu gruntów i wypłaty odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta P. wniósł o oddalenie skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 sierpnia 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi skarżący złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu (...) r.( zwrotne potwierdzenie odbioru k. 39 akt). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie w dniu (...) r. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem, właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W przypadku skargi na bezczynność dotyczącej braku wydania decyzji przez organ pierwszej instancji skarga powinna być poprzedzona środkiem zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 K.p.a., tj. zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie wystosowanym do organu wyższego stopnia. Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia. W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony, bowiem skarżący nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wystąpił do właściwego organu drugiej instancji z zażaleniem na nierozpatrzenie jego wniosku w terminie przewidzianym w art. 35 K.p.a. Z tych względów Sąd na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.