IV SAB/Po 86/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie opłaty adiacenckiej. Pismem z dnia 6 sierpnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków skargi poprzez złożenie oświadczenia czy przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie wyczerpała środka zaskarżenia, co w konsekwencji doprowadzi do odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako Ppsa) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie, na podstawie art. 37 § 1 Kpa, zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie z uwagi na okoliczność, że stawiany przez stronę zarzut bezczynności dotyczył Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący, przed wniesieniem skargi do Sądu, zobligowany był do wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika natomiast z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w tym braku odpowiedzi na wezwanie Sądu, takiego wezwania skierowanego do SKO skarżący nie wystosował. W związku z czym skarga, jako wniesiona przed wyczerpaniem przysługującego skarżącemu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu w pkt 2 sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt Ppsa.