IV SAB/Po 9/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Burmistrza R. w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. M. W. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza R. w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: - wskazanie czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie, - nadesłanie odpisu zażalenia o ile takowe złożył, w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że takiego zażalenia nie złożył. W piśmie z dnia [...]lutego 2013 r. skarżący wskazał, że złożył zażalenie. Do pisma dołączył odpis wniosku o umorzenie, odpis odwołania od decyzji oraz odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 1270, dalej "Ppsa") skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi do Sądu zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako "Kpa"). Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie do organu II instancji zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 Kpa. Co prawda skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. wskazał, że złożył zażalenie to jednakże w świetle nadesłanych kopii pism oraz nadesłanych akt administracyjnych nie można uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi złożył na podstawie art. 37 § 1 Kpa zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Co prawda w odwołaniu od decyzji adresowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący podnosi, że jego wniosek o umorzenie nie został rozpoznany, to jednak mając na uwadze, iż powyższe odwołanie zostało wniesione jednocześnie ze skargę nie można uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 Ppsa Sąd orzekł, jak w postanowieniu.