IV SAB/Po 95/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. .. Sp. z o.o. w W. o wyjaśnienie treści wyroku i jego uzasadnienia w sprawie ze skargi W.Sp. z o.o. w W. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić wykładni wyroku. Wyrokiem z dnia [...] marca 2014 r., sygn. akt IV SAB/Po 95/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi W. Sp. z o.o. w W. na bezczynność Burmistrza W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu oraz stwierdził, iż bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżący wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku. Skarżący wskazał, iż punkt pierwszy wyroku "umarza postępowanie co do zobowiązania organu do wydania aktu". Skarżący zadał pytanie czy to oznacza, że organ już nie musi załatwić sprawy po uchyleniu aktu przez organ II instancji?. Ponadto skarżący podniósł, iż na siódmej stronie uzasadnienia, w czwartej linii od góry, jest wpisane sformułowanie "do terminów załatwienia sprawy nie można zaliczyć okresów, w których akta znajdowały się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w L.". W związku z tym skarżący zadał pytanie czy to oznacza, że przekazanie akt innemu organowi zwalnia ten organ z obowiązku załatwienia sprawy w terminie i organ może biernie oczekiwać na zwrot akt? . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej "Ppsa") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony jest pogląd, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, zbiór LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowane w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej. Należy wskazać, że wykładnia wyroku, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zachodzą wątpliwości co do treści wyroku i jest on sformułowany w sposób niejasny. Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania; za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że żądanie strony skarżącej nie zmierza do usunięcia wątpliwości w zakresie rozstrzygnięcia sprawy. Sąd uznał zatem, że pytania skarżącego zawarte w rozpoznawanym wniosku wykraczają poza zakres wyjaśnienia wątpliwości zapadłego wyroku i nie rodzą po stronie Sądu konieczności dokonania wykładni tego wyroku. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 158 Ppsa orzekł jak w sentencji.