IV SAB/Po 98/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska – Cybulska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 października 2020 r. sprawy ze skargi V. P. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić wpis od skargi w kwocie [...]([...]) złotych. W dniu [...] lipca 2020 r. V. P. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Wojewody w sprawie wydania decyzji o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o pobyt czasowy w dniu 13 lipca 2020 r. Tymczasem – jak wynika z akt administracyjnych – Wojewoda zakończył postępowanie decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. Decyzja doręczona została dnia 2 lipca 2020 r. pełnomocnikowi skarżącego i stała się ostateczna. Zauważyć trzeba, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o sygn. II OPS 5/19 w której orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały podniesiono m.in., że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. A zatem, w świetle powyższego niedopuszczalne było merytoryczne odniesienie się przez Sąd do zarzutu bezczynności kierowanego pod adresem Wojewody i wydanie orzeczenie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bowiem skarga na bezczynność organu została wniesiona już po zakończeniu postępowania administracyjnego. Wobec tego skarga - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. – podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd postanowił w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).